Горно Дивјаци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Горно Дивјаци
Горно Дивјаци is located in Македонија
Горно Дивјаци
Местоположба на Горно Дивјаци во Македонија
Координати 41°24′56″N 21°10′23″E / 41.41556° СГШ; 21.17306° ИГД / 41.41556; 21.17306Координати: 41°24′56″N 21°10′23″E / 41.41556° СГШ; 21.17306° ИГД / 41.41556; 21.17306
Општина Општина Крушево
Население 46 жит.
(поп. 2002)

Горно Дивјаци е село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Горно Дивјаци е село во околината на Крушево, од кое е одалечево 14 км, соседни села се Пласница и Дреново од северната страна, Белушино од источната страна, Арилево и Долно Дивјаци од јужната страна, и Пуста Река од западната страна.

Месностите во атарот на селото се следните: Младеноа Слива, Арилеска Река, Петков Гроб, Волчев Камен, Рамна Нива, Распаќе, Усејноа Ливада, Беглишта и др.[1]

Историja[уреди | уреди извор]

Селото е настанато од доселеници, порано се викало Бајлак Дивјаци. Селото го основале три рода, Куменџиовци, Бајдевци и Грујовци.[1]

Во 19 век, Горно Дивјаци се наоѓало во Битолската Каза,, Крушевска нахија, во Отоманското Царство.

Новата училишна зграда во село Горно Дивјаци, околија Крушевска, пред довршување. Фотографирано во месец април 1948 година

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Горно Дивјаци имало 285 жители, сите Македонци христијани.[2]

По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Горно Дивјаци имало 400 жители.[3]

Во 2002 година во селото живееле 46 жители, сите Македонци.[4]

На табелата е прикажан бројот на население низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Населие 285[2] 400[3] / / 275 183 121 / 46

Родови[уреди | уреди извор]

Горно Дивјаци е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:

  • Доселеници: Куменџиовци (14 к.) доселени се од селото Косоврасти, Дебарско (денес Горно и Долно); Бајдевци или Јанкуловци (33 к.) доселени се од раселеното село Барбарос, Порече, се доселил предокот Бајдо, ја знаат следната генеологија Соколе (жив на 59 год. во 1951 година) Никола-Сиљан-Ѓорги-Анѓеле-Бајдо, кој се доселил; Грујовци или Балабановци (2 к.) доселени се однекаде.[1]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[6]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:[1]

  • Од Куменџиовци во: Романија (три семејства), Белград (едно семејство) и во Врбоец (едно семејство).
  • Од Бајдевци или Јанкуловци во: Белград (едно семејство) и во САД (едно семејство).
  • Од Грујовци или Балабановци во: Романија (едно семејство).

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 . Архив МАНУ Фонд „Бранислав Русиќ“ АЕ 97/1а „Железник“ Горно Дивјаци. 
  2. 2,0 2,1 Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 240.
  3. 3,0 3,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 172-173.
  4. „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 28 јули 2016. 
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 978-9989-101-06-9

Надворешни врски[уреди | уреди извор]