Долно Дивјаци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Долно Дивјаци
Викиекспедиција Железник 177.jpg

Поглед на селото Долно Дивјаци

Долно Дивјаци is located in Македонија
Долно Дивјаци
Местоположба на Долно Дивјаци во Македонија
Координати 41°23′21″N 21°11′4″E / 41.38917° СГШ; 21.18444° ИГД / 41.38917; 21.18444Координати: 41°23′21″N 21°11′4″E / 41.38917° СГШ; 21.18444° ИГД / 41.38917; 21.18444
Регион Logo of Pelagonia Region.svg Пелагониски
Општина Coat of arms of Kruševo Municipality.svg Крушево
Население 59[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 7550
Повик. бр. 047
Долно Дивјаци на општинската карта
Долно Дивјаци во Општина Крушево.svg

Атарот на Долно Дивјаци во рамките на општината
Commons-logo.svg Долно Дивјаци на Ризницата


Долно Дивјаци — село во Општина Крушево, во околината на градот Крушево.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во крајниот висок северозападен дел на територијата на Општина Крушево, на јужните огранки на Бушева Планина. Селото е планинско, сместено на надморска височина од 860 метри.[2]

Од општинското средиште, градот Крушево, населбата е оддалечена 6,6 километри.[2]

Атарот на селото зафаќа простор од 12,4 км², при што преовладуваат шумите со површина од 756,9 хектари, на пасиштата отпаѓаат 385,5 хектари, а на обработливото земјиште 54,7 хектари.[2]

Се наоѓа во близина на Крушево со убава местоположба со две реки. Една од нив е Жаба, една од поголемите притоки на Црна Река.

Историја[уреди | уреди извор]

Во 19 век, Долно Дивјаци било христијанско село во рамките на Битолската каза (нахија Демир Хисар), на Отоманската Империја.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Во основа, селото има сточарско-шумарска функција.[2]

Дел од населението се занимава со производство на вар.

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Долно Дивјаци имало 230 жители, сите Македонци христијани.[3] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Долно Дивјаци имало 264 жители.[4]

Ова село не е многу големо и тоа, во 1961 година броело 302 жители, а во 1994 година бројот се намалил само на 57 жители македонско население.[2]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живееле 59 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[5] 1905[6] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 230 264 288 304 302 230 118 71 57 59
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[7]

Родови[уреди | уреди извор]

Долно Дивјаци е македонско село.

Според истражувањата на Бранислав Русиќ во 1951 година родови во селото:[8]

  • Староседелски и доселенички со непозната старина: Грујовци или Богдановци (19 к.), Велевци (6 к.), Пејчиновци (10 к.), Тупачовци (10 к.) и Џивџаковци (1 к.).
  • Доселеници со познато потекло: Калевци (5 к.), доселени се од мијачкото село Лазарополе, ја знаат следната генеологија Стеван (жив на 80 год. во 1951 година) Трајко-Кале-Вељан, се доселил некој дедо негов; Јанчевци (1 к.), предокот кој се доселил (Јанче) дошол како слуга во Пејчиновци од мијачкото село Галичник, ја знаат следната генеологија Милан (жив на 68 год. во 1951 година) Стојан-Јанче, кој се доселил.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Крушево, на која ѝ била додадена поранешната Општина Житоше по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото припаѓало на тогашната Општина Крушево.

Во периодот од 1955 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крушево.

Во периодот 1952-1955, селото било седиште на тогашната Општина Долно Дивјаци, во која покрај селото Долно Дивјаци, се наоѓале и селата Арилево, Горно Дивјаци, Зашле, Кочишта и Пуста Река. Општината Долно Дивјаци постоела и во периодот 1950-1952, кога влегувале селата Арилево, Горно Дивјаци, Долно Дивјаци и Пуста Река.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[9]
Цркви[10]

Личности[уреди | уреди извор]

  • Ставри Димитров - Ставре Димитријоски (1880 - ?) — македонски револуционер, познат како Ставре Војвода;
  • Симон Кисковски — француски и македонски бизнисмен и информатички инженер. Сопственик на престижна информатичка фирма;

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од родовите поединечно се знае за следните иселеници до 1951 година:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 13 декември 2016. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 105. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:%D0%95%D0%BD%D1%86%D0%B8%D0%BA%D0%BB%D0%BE%D0%BF%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D1%98%D0%B0_%D0%BD%D0%B0_%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B0_%D0%B2%D0%BE_%D0%A0%D0%B5%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D0%B8%D0%BA%D0%B0_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D0%B5%D0%B4%D0%BE%D0%BD%D0%B8%D1%98%D0%B0.pdf. посет. 13 декември 2016 г. 
  3. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 240.
  4. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.172-173.
  5. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  6. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  7. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  8. 8,0 8,1 . Архив МАНУ Фонд „Бранислав Русиќ“ АЕ 97/1а „Железник“ Долно Дивјаци. 
  9. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 978-9989-101-06-9
  10. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]