Фуша

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Фуша
Περιστερά
Фуша is located in Грција
Фуша
Фуша
Местоположба во областа
Фуша is located in Нестрам (општина)
Фуша
Местоположба на Фуша во Костурскиот округ и областа Западна Македонија
Координати: 40°26.31′N 20°51.32′E / 40.43850° N; 20.85533° E / 40.43850; 20.85533Координати: 40°26.31′N 20°51.32′E / 40.43850° N; 20.85533° E / 40.43850; 20.85533
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругКостурски
ОпштинаНестрам
Општ. единицаНестрам
Надм. вис.&100000000000010610000001.061 м
Население
 • Вкупноиселено
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Фуша или Фусија (грчки: Φούσια или Φούσα, Фуса; влашки: Fusa; албански: Fushëz/Fushëza) — поранешно село во Костурско, Егејска Македонија, на територијата на денешната општина Нестрам во областа Западна Македонија, Грција.

Географија[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓало во северното подножје на планината Грамушта, околу 5 км западно од Јановени и исто толку северозападно од Омотско. Лежела крај изворот на една од притоките на реката Белица.[1]

Историја[уреди | уреди извор]

На почетокот на XVIII век Фуша било влашко село в Костурската каза. Уништено е во времето на Али-паша Јанински и во него потоа се населиле Албанци муслимани.[2] За време на Илинденското востание селото е панаднато од големата чета на Васил Чакаларов кој водел борба со тамошниот башибозук.[3] По Втората балканска војна во 1913 г. Фуша е припоена кон Грција.

По Првата светска војна жителите се иселиле и селото се запустило.[2]

За време на Грчката граѓанска војна во 1946 г. во Фуша е изградена воената црква „Св. Атанасиј“, обновена во 1997 г.[2]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 46.
  2. 2,0 2,1 2,2 „Γιαννοχώρι - Λιβαδοτόπι“. Ελλάδος Περιήγηση. Посетено на 23 декември 2015.
  3. Дневник на Киряк Шкуртов, в: Дневници и спомени за Илинденско-Преображенското въстание, Издателство на Отечествения фронт, София, 1984, стр. 65.