Кирил Ристоски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Кирил Ристоски (Прилеп, 14 ноември 1948 - Скопје, 30 јуни 2011) бил македонски актер и универзитетски професор.

Биографија[уреди | уреди извор]

Кирил Ристоски е роден на 14 ноември 1948 година во Прилеп. Дипломирал во учебната 1976/1977 година на отсекот за драмски актери на Вишата музичка школа во Скопје, со просечен успех од 9, а дипломскиот труд го одбранил со оцена 10. По дипломирањето, една година работел во Народниот театар „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, а во 1978 година се вработил во Драмата на Македонски народен театар. Во 1982 година ја започнал својата педагошка дејност како асистент по предметот актерска игра на Факултетот за драмски уметности. Во 1988 година станал доцент и преминал од МНТ на ФДУ во редовен работен однос. Во 1993 година напредувал во вонреден професор, а во 1998 година бил избран за редовен професор, при што во 2003 година е повторно избран во истото звање. Во два мандата бил член на Сенатот на Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје. Од крајот на 2009 година бил поставен за декан на ФДУ. По кратко боледување, Ристоски починал рано наутро на 30 јуни 2011 во Скопје. Погребан е на Градските гробишта Бутел во Скопје.[1][2][3][4]

Театарска и филмска дејност[уреди | уреди извор]

Кирил Ристоски остварил богата кариера во областа на театарската и филмската уметност. Во својата триесет и петгодишна актерска дејност остварил над осумдесет улоги од светската и домашната драматургија, скоро во сите театри во Македонија, а позначајни се: Актерот (во „Мангите пијат чај“), Марк Антониј (во „Јулиј Цезар“), Киро и Евто (во „Лет во место“), Бота (во „Среќна нова 49“), Тартиф (во „Тартиф“), Дон Кихот (во „Дон Кихот“), Спиро Црне (во „Спиро Црне“), Колобан (во „Колобан“), Просперо (во „Бура“), Иванов (во „Иванов“), Арсениј (во „Арсениј“), Спиро Црне (во „Летни Силјане“), Пичем (во „Просјачка опера“), Полковникот (во „Полковникот Птица“), Клавдиј (во „Хамлет“), Генералот (во „Четвртата сестра“), Рос (во „Која е Силвија“), Дон Кихот (во „Дон Кихот“), С.Т.Верховенски (во „Бесови“) и други.[5]

Тој е добитник на пет награди за актерско остварување на МТФ „Војдан Чернодрински“ во Прилеп, и тоа за улогите во претставите: „Манги пијат чај“ (1978), „Тартиф“ (1986), „Спиро Црне“ (1989), „Колобан“ (1992) и „Арсениј“ (1994). За улогата во Арсениј ја добил награда „Ристо Шишков“ во 1994 година. На неговото име се припишува и наградата на град Скопје „13 Ноември“, наградата „Актер на годината“, како и наградата на Собранието на град Прилеп, „3 Ноември“ за животно дело..[6] Најпосле, во текот на 10 години, Ристоски бил претседател на Собранието на македонскиот театарски фестивал „Војдан Чернодрински“.[7]

Во продолжение, Ристоски снимил над 20 тв-драми, тв-филмови и тв-серии, како и повеќе од 200 радио-драми. Богат е и неговиот филмски опус. Позначајни му се улогите во филмовите: „Пред дождот“ (во режија на Милчо Манчевски), „Црвениот коњ“, „Јазол“(во режија на Кирил Ценевски), „Тетовирање“ (во режија на Столе Попов), „Тајната книга“ и други.

На 27 декември 2013 година, во фоајето на Македонскиот народен театар била промовирана монографија за Кирил Ристоски, која содржи повеќе од 100 фотографии и текстови на 15 автори, посветени на опусот на Ристоски. Истовремено, тоа било првата книга од новата библиотека "Монографии" на МНТ. Приредувач на монографијата е театрологот Јелена Лужина.[8]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Факултет за драмски уметности - Скопје
  2. „Кирил Ристоски нов декан“, Вечер, бр. 14224, среда, 14 октомври 2009.
  3. Нелковски, Нелко (Четврток, 05 Ноември 2009 22:20). „РАЗГОВОР СО ПОВОД: КИРИЛ РИСТОСКИ, НОВ ДЕКАН НА ФДУ“ (македонски). Театарска младина на Македонија. конс. 2011-06-30. 
  4. Почина актерот Кирил Ристоски“, Дневник, 30 јуни (посет. 30 јуни 2011 г). (на македонски)
  5. „Почина актерот Кирил Ристоски“, А1 телевизија, 30 јуни 2011.
  6. Нелковски, Нелко (Четврток, 05 Ноември 2009 22:20). „РАЗГОВОР СО ПОВОД: КИРИЛ РИСТОСКИ, НОВ ДЕКАН НА ФДУ“ (македонски). Театарска младина на Македонија. конс. 2011-06-30. 
  7. „Кирил Ристоски крена раце од “Војдан Чернодрински““, Дневник, 17 декември 2006.
  8. "Промоција на монографија за Кирил Ристоски", Дневник, година XVII, број 5351, петок, 27 декември 2013, стр. 24.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]