Белотино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Белотино
Belotino - Strumica.JPG
Белотино is located in Македонија
Белотино
Местоположба на Белотино во Македонија
Координати 41°26′2″N 22°32′43″E / 41.43389° N; 22.54528° E / 41.43389; 22.54528Координати: 41°26′2″N 22°32′43″E / 41.43389° N; 22.54528° E / 41.43389; 22.54528
Општина Струмица
Население 29 жит.
(поп. 2002)
Шифра на КО 27007
Надм. вис. 518 мнв м
Слава Свети Ѓорѓи
Белотино на општинската карта
Белотино во Општина Струмица.svg

Атарот на Белотино во рамките на општината
Commons-logo.svg Белотино на Ризницата

Белотино — село во Општина Струмица, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Белотино се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 16 километри. Надморската височина во селото е 518 метри а површината на селото изнесува 808 ха.

Белотино
Селска чешма
Чешма на излезот од селото

Селото се граничи со Вељуса, Водоча, Попчево, Рич, Башали, Плавуш.

Историja[уреди | уреди извор]

Османлиски период[уреди | уреди извор]

За името на селото се споменува една легенда. Според неа, во селото Градец (денеска напуштено) живееле тројцата браќа Андон, Митко и Трајко заедно со својата сестра Тина која била млада и убава. Убавата Тина еден ден сакал да ја грабне тамошниот бег. Браќата за да ја заштитат морале да побегнат од селото и преку планина се населиле на местото каде денеска се наоѓа Белотино. Во чест на нивната сестра Тина и ден денеска ова село се нарекува Белотино - по бела Тина како на галено ја нарекувале.

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Белотино се состоело од 12 семејства и 45 жители Македонци[1][2] Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Белотино имало 78 жители Македонци[1][3].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 72 Македонци и работело егзархиско училиште[1][4].

Во селото имало комитет на ВМРО, основен кон крајот на 1909 година од Христо Чернопеев, Михаил Думбалаков, Константин Самарџиев и Кочо Хаџиманов[5]. Во текот на Балканските војни селото било ослободено од страна на четите на Михаил Думбалаков и Кочо Хаџиманов[6].

Југословенски период[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Кралство СХС и подоцна Кралство Југославија. На 22 март 1922 година од страна на ВМРО биле организирани атентати врз српската полиција, од кој напади загинале десетина полицајци[7].

Во почетокот на септември 1944 година, во селото бил формиран народноослободителен одбор[7], додека во селото претходно бил формиран и Главен штаб на НОВ.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Претежно занимање на населението е земјоделство и сточарство. Обработливото земјиште во селото зафаќа површина од 40 ха[8].

Демографија[уреди | уреди извор]

Според последниот попис од 2002 година, во селото живеат 29 жители, сите Македонци.[9]

На табелата е прикажана состојбата на населението во сите пописни години:[10]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 78[3] 72[4] 178 197 175 127 60 51 40 29

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 1769 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[11]

На претседателските избори во 2019 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 14 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Починати во Белотино
  • Вангел Митев Костадинов (1893 - 1921), деец на ВМРО[13]
  • Лазар Атанасов (1898 - 1921), деец на ВМРО[13]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 186-187.
  3. 3,0 3,1 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 160.
  4. 4,0 4,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  5. Думбалаковъ, Михаилъ. Презъ пламъцитѣ на живота и революцията, томъ ІІ, София, 1937, стр. 88.
  6. Думбалаковъ, Михаилъ. Презъ пламъцитѣ на живота и революцията, томъ ІІ, София, 1937, стр. 172.
  7. 7,0 7,1 М. Пандевски и Г. Стоев-Трнката. „Струмица и Струмичко низ историјата“, Струмица, 1969, стр.312.
  8. „Населено место - Белотино“. www.strumica.gov.mk. Посетено на 2013-05-04.
  9. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  10. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  11. „Описи на ИМ“. Посетено на 29 декември 2019.
  12. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 29 декември 2019.
  13. 13,0 13,1 Михайлов, Иван. Спомени II. Освободителна борба 1919 - 1924, Льовен, 1965, стр. 706.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]