Ангелци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ангелци
Ангелци is located in Македонија
Ангелци
Местоположба на Ангелци во Македонија
Координати 41°28′35″N 22°36′39″E / 41.47639° СГШ; 22.61083° ИГД / 41.47639; 22.61083Координати: 41°28′35″N 22°36′39″E / 41.47639° СГШ; 22.61083° ИГД / 41.47639; 22.61083
Општина Општина Василево
Население 913 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 219 м

Ангелци — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Клуб на пензионери
Спортско игралиште

Ангелци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во западниот дел на Струмичка Котлина, лево од патот Струмица-Радовиш. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 7 километри.

Надморската височина во селото е 219 метри додека селото зафаќа површина од 6 км2. Од нив, 523,6 хектари се обработливо земјиште, 20,8 хектари се пасишта и 0,4 се шуми.[1]

Селото се граничи со Седларци, Градошорци, Едрениково, Вељуса, Водоча, Баница.

Историja[уреди | уреди извор]

Ран период[уреди | уреди извор]

Ангелци е една од најстарите неолитски населби на Балканот. За тоа сведочат ископувањата што биле направени од Заводот и Музеј од Струмица каде на локалитетот Страната биле пронајдени повеке предмети од овој период и денес се изложени во Музејот во Струмица.

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Според преданијата името на ова село потекнува од убавата мома Ангелина која била грабната од турски војководец. Кога Османлиите го освоиле регионот, селото имало само 18 куќи. Поминувајќи покрај селото, османлискиот водач Забит забележал една многу убава девојка. Селската убавица се викала Ангелина, а офицерот ја викал Ангелца. Забит рекол на селаните дека ќе се врати по неа, иако таа била свршена. Кога аскерот заминал од селото, селаните ја сокриле девојката Ангелина. Со нејзината убавина целото село се гордеело и не сакале да ја дадат за синот на Забит. Кога офицерот Забит повторно се вратил во селото, овојпат со намера да ја грабне Ангелина, селаните се обиделе да го излажат, кажувајќи му дека таа побегнала. Кога офицерот видел дека селаните немат намера да ја дадат убавицата, наредил на војниците да го претресат селото. Војниците внимателно ја претресле секоја куќа. Најпосле ја нашле девојката. Иако родителите се спротиставувале, Забит ја качил девојката пред себе на коњот и заминал од селото. Грабнатата девојка ја подарил на син му во Истанбул како спомен од неговиот освојувачки поход во тој дел на Македонија. Селаните долго време се сеќавале на тој немил настан и тагувале за убавицата Ангелина, односно Ангелца како што ја викал офицерот. Според народната легенда, во знак на сеќавање на селската убавица, селото било наречено Ангелци.

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 345 жители, од кои 220 Македонци и 125 Турци[2][3]. Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 112 македонски егзархисти и 24 Роми[2][4].

По започнувањето на Балканските војни, од селото 3 луѓе биле доброволеци во Македонско-одринските доброволни чети[5]На 20-годишнината од војната било востановено одликување Медал за Балканската војна 1912-1913, кој бил доделен на Харалампи Стоилов, како учесник во 7-та Кумановска дружина[6].

Југославија[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион. По крајот на Втората светска војна, Ангелци било вклучено во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.

Економија[уреди | уреди извор]

Во селото постојат неколку претпријатија кои се во чекор со европските побарувања. Една од Фирмите е Riprom, мало претпријатие кое има тенденции за раст. Има посадено 150 декари вишна која во целост се извезува во ЕУ, а исто така врши откуп од регионот за извоз во ЕУ.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1961 година селото имало 682 жители, од кои 651 Македонци, 24 Турци и 6 Срби. Во 1994 година во селото живееле 893 луѓе, од кои 866 Македонци, 27 Турци [1]..

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 913 жители. Следува табела на националната структура на населението[7]

Националност Вкупно
Македонци 857
Турци 34
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 1
Бошњаци 0
Други 21

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[8]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 580
1953 519 135 7 ... 661
1961 651 24 ... ... 6 ... 1 682
1971 773 11 ... 3 ... 787
1981 824 14 2 ... 840
1991 857 37 3 10 907
1994 866 26 1 893
2002 857 34 1 21 913

Институции и знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[9]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Во поранешно време имало повеќе културни збиднувања во Ангелци, како на пример „Сина Вечер“ иницирана од младината на Ангелци. Во сегашно време останало да се прославува празникот на селото Свети Спас. Во Манастирскиот комплекс на селото Ангелци се одржува фестивал на народни ора и игри „Света Петка“ со учество на повеке културно уметнички друштва од регионот.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Панов Митко, Енциклопедија на селата во Република Македонија, Патрија, Скопје, 1998. стр.5.
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 160.
  4. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  5. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр.826.
  6. Веселин ДЕНКОВ, Български ордении медали, Кибела, София, 2001, 164.
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  8. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  9. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  10. Сонуваат светци, па им градат црквички
  11. СТРУМИЧКОТО СЕЛО АНЃЕЛЦИ ЖИВЕЕ ВО СУЕВЕРИЕ

Надворешни врски[уреди | уреди извор]