Доброшинци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Доброшинци
Доброшинци 14.jpg

Поглед на дел од селото Доброшинци со дел од селото Нова Маала во позадината

Доброшинци is located in Македонија
Доброшинци
Местоположба на Доброшинци во Македонија
Координати 41°28′57″N 22°37′36″E / 41.48250° СГШ; 22.62667° ИГД / 41.48250; 22.62667Координати: 41°28′57″N 22°37′36″E / 41.48250° СГШ; 22.62667° ИГД / 41.48250; 22.62667
Општина Општина Василево
Население 936 жители жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2416
Commons-logo.svg Доброшинци на Ризницата


Доброшинци — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Поранешното училиште во Доброшинци
Остатоци од Старата џамија
Пошта

Доброшинци се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во средишниот дел на Општина Василево, во Струмичката Котлина, на левата страна од реката Струмица и во подножјето на планината Огражден. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 13 километри.

Надморската височина во селото е 217 метри додека селото зафаќа површина од 24,2 км2. Од нив 913,1 хектари се обработливо земјиште, 775,2 хектари се пасишта и 643,8 се шуми[1]

Селото се граничи со Нова Маала, Сушево, Василево, Пиперево, Висока Маала, Нивичино.

Историja[уреди | уреди извор]

Антички период[уреди | уреди извор]

Во околината на денешното село се наоѓаат археолошки остатоци од т.н. Блок на ЗИК, Крсла и Тумба. Според овие остатоци се смета дека селото постоело уште во античкиот период. Самото име се претпоставува дека е добиено од етимолошката врска и историската поврзаност помеѓу античкиот град Добер и денешното село[2].

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Името на селото пред доаѓањето на Османлиите најверојатно било Добрево[2]. Во текот на 19 век, селото било мешано. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, селото се состоело од 50 семејства со 147 жители Македонци и 40 Турци[3][4]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 320 жители, од кои 60 Македонци и 260 Турци[3][5].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 40 македонски егзархисти и 12 Роми[3][6].

Југославија[уреди | уреди извор]

По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС. По крајот на Втората светска војна, Доброшинци било вклучено во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.

Население[уреди | уреди извор]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 936 жители. Следува табела на националната структура на населението[7]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 756
1953 197 1 607 1 1 2 809
1961 491 251 13 1 756
1971 602 73 7 682
1981 784 106 1 6 897
1991 806 151 6 3 957
1994 758 107 20 885
2002 753 182 1 936

Во 1953 година, 75 % од населението биле Турци, но со нивното иселување во Турција, бројот на Турците повеќе од двојно се намалил, додека бројот на Македонците истовремено се зголемувал.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Панов Митко, Енциклопедија на селата во Република Македонија, Патрија, Скопје, 1998. стр.90.
  2. 2,0 2,1 Манол Пандевски - Ѓорѓи Стоев - Трнката, Струмица и Струмичко низ историјата, Струмица, 1969.
  3. 3,0 3,1 3,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 186-187.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 161.
  6. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]