Чанаклија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Чанаклија
Чанаклија 01.jpg

Поглед на селото Чанаклија

Чанаклија is located in Македонија
Чанаклија
Местоположба на Чанаклија во Македонија
Координати 41°33′19″N 22°41′3″E / 41.55528° СГШ; 22.68417° ИГД / 41.55528; 22.68417Координати: 41°33′19″N 22°41′3″E / 41.55528° СГШ; 22.68417° ИГД / 41.55528; 22.68417
Општина Општина Василево
Население 598 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 555 м
Чанаклија на општинската карта
Чанаклија во Општина Василево.svg

Атарот на Чанаклија во рамките на општината
Commons-logo.svg Чанаклија на Ризницата

Чанаклија — село во Општина Василево, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Чанаклија се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во североисточниот дел на Струмичка Котлина и припаѓа на Општина Василево. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 15 километри.

Надморската височина во селото е 555 метри додека селото зафаќа површина од 18,5 км2. Од нив, 628 хектари се обработливо земјиште а 1093 хектари се шуми[1]

Историja[уреди | уреди извор]

Антички период[уреди | уреди извор]

Ова населено место е познато по археолошкиот локалитет Градиште . Локалитетот претставува градиште од доцноантичко време. На 3 км североисточно од селото, на висок рид со димензии од 200 х 50 м се зачувани остатоци од бедем граден од камен и варов малтер. Во внатрешноста на тврдината се забележуваат темели од неколку помали објекти[2]. Освен тоа, во селото се наоѓа и археолошкиот локалитет Мездра . Локалитетот претставува депо на монети од средниот век. Се состои од 72 златни чанковидни монети и една бронзена чанковидна монета, сите од 12 век до 13 век. Присутни се монети од Исак II Ангел (1 златна), Јован III Ангел Дука Ватац (57 златни и една бронзена) и Михаил VIII Палеолог (17 златни). Монетите се чуваат во Заводот и музеј во Струмица.

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Во текот на 19 век, селото било мешано. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, селото се состоело од 23 семејства со 38 жители Македонци и 25 Турци[3][4]Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 400 жители Турци[5].

Југославија[уреди | уреди извор]

По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС. По крајот на Втората светска војна, Чанаклија билo вклученo во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Василево.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1961 година селото имало 496 жители. Во 1994 година во селото живееле 569 луѓе, од кои 278 Турци и 215 Македонци[1]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 598 жители. Следува табела на националната структура на населението[6]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 512
1953 106 433 15 1 555
1961 215 278 2 1 496
1971 378 35 413
1981 507 38 1 546
1991 515 42 557
1994 529 40 569
2002 554 41 3 598

До 1961 година, Турците сочинувале повеќе од половина од вкупниот број на население, но од наредната пописна 1971 година бројот на Турците значително се намалува, додека бројот на Македонците бележи благо зголемување. Намалувањето на Турците во селото се должи пред сè, на нивното постепено иселување во Турција, во средината на XX век.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[7]
  • Градиште - градиште од доцноантичко време;
  • Мездра - депо на монети од средниот век;
Цркви[8]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Панов Митко, Енциклопедија на селата во Република Македонија, Патрија, Скопје, 1998. стр.307.
  2. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  3. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  4. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 188-189.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 160.
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  8. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]