Ерик Карлфелт

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Ерик Карлфелт

Ерик Аксел Карлфелт (20 јули 1864 - 8 април 1931) бил шведски поет.[1] Неговата симболистичка поезија била замаскирана како регионализам и била мошне популарна. Карлфелт ја добил Нобеловата награда за литература во 1931 година. Претходно, во 1919, ја одбил Нобеловата награда.

Биографија[уреди]

Роден е во земјоделско семејство во Карлбо, во провинцијата Даларна, како Карл Аксел Ериксен, а името го сменил во 1899 година, во желба да се дистанцира од татка си, кој бил осрамотен со кривична пресуда. Студирал на универзитетот во Упсала. За да може да ги финансира студирњето предавал на неколку училишта. По завршувањето на студиите, пет години бил вработен во Кралската библотека во Стокхолм.

Достигнувања[уреди]

Карлфелт во 1904 година бил избран за член на Шведската академија на место број 11. Во 1905 бил избран за член на Нобеловиот институт при Академијата, а во 1907 година е назначен за член на Нобеловиот комитет. За постојан секретар на Академијата е избран во 1912 година и на таа функција останал до смртта. Универзитетот во Упсала му доделил почесен докторат во 1917 година.

Творештво и дела[уреди]

Поезијата на Карлфелт изобилува со судир на спротивности. Во неговиот опус има најсуптилни љубовни песни, но и стихови за големите животни прашања и дилеми. Тој е поет на младоста, но минувањето на годините ги посматра низ перспектива на човек во повозрасно животно доба. Карлфелт е поет на копнежот, без оглед дали станува збор за љубовта или, пак, пее за минатото неговиот роден крај Даларана. Ги објавил книгите поезија:"Песна за дивината и љубовта" (1895), "Песна за Фридолини и други песни" (1898), "Рајската градина на Фридолин"(1901), "Флора и Пимона" (1906), "Флора и Белона" (1918), "Есенски рог"(1927).

Наводи[уреди]

  1. Превод на литературни дела од автори кои добиле Нобелова награда, НИД „Микена“, Битола, 2009