Небојани

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Небојани
Поглед на Небојани 2.jpg

Поглед на Небојани

Небојани is located in Македонија
Небојани
Местоположба на Небојани во Македонија
Координати 42°03′35″N 22°27′32″E / 42.05972° СГШ; 22.45889° ИГД / 42.05972; 22.45889Координати: 42°03′35″N 22°27′32″E / 42.05972° СГШ; 22.45889° ИГД / 42.05972; 22.45889
Регион Logo of Eastern Region, Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Kočani Municipality.svg Кочани
Област Осоговија
Население 46[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2300
Повик. бр. 033
Шифра на КО 13024
Надм. вис. 1.020-1.116 м
Небојани на општинската карта
Небојани во Општина Кочани.svg

Атарот на Небојани во рамките на општината
Commons-logo.svg Небојани на Ризницата


Небојани — село во Општина Кочани, во областа Осоговија, во околината на градот Кочани.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Небојани се наоѓа на падините на Осоговските Планини. Селото е планинско и од разбиен тип, а неговите маала се издигаат на надморска височина од 1.020-1.116 м. Селскиот атар зафаќа површина од 25,1 км2. Од Кочани е оддалечено 21 км.[2]

Некои од маалата во селото се познати како: Мишино, Чеперник, Просија, Кацарица и Свињи Дол.

Историја[уреди | уреди извор]

Со потпаѓањето на селото под српска власт во 1918 година, месното население било подложно на репресија. Според податоци на Иван Михајлов, во 1921 година е убиен Јордан Манасиев, а во 1923 година во затвор починале уште тројца жители како последица на измачувања. Во 1923 година, селото било запалено. Во текот на 1920-тите, многу жители на селото биле тепани од страна на српската полиција или од четниците.[3]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селото има мешовита земјоделска функција. Во рамките на неговиот атар преовладуваат шумите на површина од 1.034 ха, на пасиштата отпаѓаат 1.030 ха, а обработливото земјиште зазема површина од 238 ха.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Куќи во маалото Просија

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија, Етнографија и статистика“) од 1900 година, во Небојани живееле 190 жители, сите Македонци.[4]

По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“), во 1905 година во Небојани имало 144 Македонци под врховенството на Бугарската егзархија.[5]

Според пописот од 2002 година, во селото Небојани живеат 46 жители, сите Македонци.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 190 144 331 353 281 269 165 99 87 46
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]


Општествени установи[уреди | уреди извор]

Во селото има основно училиште во коешто повеќе не се одржува настава.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Кочани од 2004 година.

Во периодот 1996-2004, селото било дел од Општина Оризари.

Во периодот 1955-1996, селото било дел од Општина Кочани.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од Општина Полаки.

Во XIX век, Небојани било дел од Кочанската каза на Отоманското Царство.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постои изборното место бр. 897 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.[9]

На парламентарните избори во 2020 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 28 гласачи.[10]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[11]
  • Селиште — населба од доцноантичко време.
Реки
Цркви


Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 30 март 2021.
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (PDF). Скопје: Патрија. стр. 205.
  3. Михайлов, Иван. Спомени. т. ІІ, Освободителната борба 1919-1924 г., 1965, стр. 560.
  4. Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 227.
  5. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, рр. 132-133.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. „Описи на ИМ“ (PDF). Посетено на 30 март 2021.
  10. „Парламентарни избори 2020“. Посетено на 1 април 2021.
  11. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. II. Скопје: Македонска академија на науките и уметностите. ISBN 9989649286.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]