Разлика помеѓу преработките на „Мерилин Монро“

Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Додадени 108 бајти ,  пред 7 месеци
с
Македонски назив на предлошка, replaced: cite news → наведени вести (6)
с (→‎Библиографија: Замена со македонски назив на предлошка, replaced: Cite journal → Наведено списание)
с (Македонски назив на предлошка, replaced: cite news → наведени вести (6))
== Семејство и рани години ==
 
Монро е родена во Болницата на округот на [[Лос Анџелес]], на 1-ви јуни 1926 година<ref>Churchwell, pp. 150–51.</ref>, како Норма Џин Мортенсон (набрзо променето во Бејкер), како трето дете родено на Гледис Перл Бејкер (со моминско презиме Монро) (27 мај 1902 - 11 март 1984).<ref>Riese and Hitchens, p. 33.</ref> Според изводот на родените, таткото на Монро е Мартин Едвард Мортенсон чие место на живеење е заведено како „непознато".<ref>Churchwell, p. 151.</ref> Името Мортенсон е наведено како нејзино презиме на изводот на родени, иако Гледис многу набрзо го менува во Бејкер, презимето на нејзиниот прв маж, кое таа сè уште го користи. Презимето на Мартин е погрешно напишано на изводот за родени, доведувајќи до поголема забуна за тоа кој е нејзиниот вистински татко. Гледис Бејкер се венча со Мартин Е. Мортенсон во 1924 година, но се разделува од него непосредно пред бременоста на Гледис.<ref name=Summers5>Summers, p. 5.</ref> Неколку од биографиите на Монро укажуваат и на тоа дека Гледис Бејкер го искористила неговото име за да ја избегне стигмата на незаконитоста.<ref>Churchwell, p. 150; цитирани се претходни биографи: Ентони Самерс (Anthony Summers), Доналд Спото (Donald Spoto) и Фред Гајлс (Fred Guiles).</ref> Мортенсон умира на 85 години, па тогаш и се откриени изводот на родените на Монро, заедно со документите за брак и развод на нејзините родители. Документите покажуваат дека Мортенсон поднел барање за развод од Гледис на 5 март 1927 година и дека истиот е финализиран на 15 октомври 1928 година.<ref>L.A.County Hall of Records Case No. D-53720, 05MAR1927.</ref><ref>{{citeнаведени newsвести|author=AP |url=http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9D02E1DC1639F930A25751C0A967948260 |title=Mortensen's Death and documents |publisher=New York Times |date=February 13, 1981 |accessdate=2010-03-02}}</ref>
 
Во текот на нејзиниот живот, Мерилин Монро негираше дека Мортенсон е нејзиниот татко.<ref name=Summers5/> Има речено дека, кога била дете, ѝ била покажана фотографија на човек кој Гледис го идентификувала како нејзин татко – Чарлс Стенли Гифорд. Се сеќава дека тој имал тенки мустаќи и дека до некаде личел на [[Кларк Гејбл]], и дека таа самата се забавувала себеси, преправајќи се дека Гејбл бил нејзиниот татко.<ref name=Summers5/><ref>Churchwell, p. 154.</ref> Гледис била ментално нестабилна и финансиски неспособна да се грижи за младата Норма Џин, па затоа ја сместува во хранителното семејство на Алберт и Ида Болендер од [[Хоторн, Калифорнија]], каде што живее до нејзината седма година. Додека живее со Болендерови, се случува и еден необичен настан. Еден ден, Гледис доаѓа кај Болендерови и бара Норма Џин да ѝ биде вратена назад, под нејзина грижа. Ида знаеше дека Гледис е нестабилна во тоа време и инсистира дека Норма Џин не би имала полза од еден такво акт. Откако одбива да соработува, Гледис успева да ја извлече Ида во дворот и да се стрча во куќата, заклучувајќи ја вратата зад себе. По неколку минути, Гледис излегува од предната врата со еден од воените ранци на Алберт Болендер. На запрепастеност на Ида, Гледис ја имала веќе втурнато и запетлано разврисканата Норма Џин во ранецот, продолжувајќи да се движи далеку од куќата. Ида се залетува кон Гледис и караницата завршува со кинење на ранецот. Норма Џин испаѓа надвор и почнува гласно да плаче, а Ида, грабнувајќи ја, ја повлекува назад во куќата, далеку од Гледис. Ова е само една од многуте бизарни пресметки меѓу младата Норма Џин и нејзината ментално пореметена мајка.<ref>Taraborrelli JR (2009). The Secret Life of Marilyn Monroe. New York: Grand Central Publishing, pp. 35–56.</ref>
==== Некои го сакаат тоа жешко ====
[[Image:Marilyn Monroe in Some Like it Hot trailer cropped.jpg|thumb|left|upright|Во ''[[Некои го сакаат тоа жешко]]'' (1959)]]
По совет на Милер, Монро се враќа во [[Холивуд]] во август 1958-та за да глуми во ''[[Некои го сакаат тоа жешко]]''. Филмот е режиран од [[Били Вајлдер]], а покрај Монро, во него играат и [[Џек Лемон]] и [[Тони Кертис]]. Вајлдер веќе ги имаше искусено и доцнењето на Монро и тремата и неспособноста да го запамти текстот за за време на снимањето на ''[[Седум години верност]]''. Сепак, нејзиното однесување сега беше уште понеучтиво, а е обележано со одбивања да се учествува во снимањето и повремени испади на вулгарност. Монро постојано одбива да прими упатства од Вајлдер, или пак инсистира на многубројни преснимувања на едноставни сцени сè додека самата таа не е задоволна. Развива близок однос со Лемон, но не ѝ се допаѓа Кертис откако дознава дека тој нивните љубовни сцени ги опишал „како да го бакнуваш Хитлер“.<ref>Riese and Hitchens, p. 111</ref> Кертис подоцна ќе изјави дека коментарот требало да биде сфатен како шега.<ref>{{citeнаведени newsвести |first=Petronella |last=Wyatt |title=Tony Curtis on Marilyn Monroe: It was like kissing Hitler! |url=http://www.dailymail.co.uk/tvshowbiz/article-560606/Tony-Curtis-Marilyn-Monroe-It-like-kissing-Hitler.html |publisher=Mail Online |date=April 18, 2008 |accessdate=2008-10-26 | location=London}}</ref> Монро доживува уште еден спонтан абортус во декември 1958 година, откако снимањето е завршено.
 
''[[Некои го сакаат тоа жешко]]'' наидува на огромен успех и е номиниран за шест „[[Оскари]]“. Монро е пофалена за нејзината изведба и ја освојува наградата ''[[Златен глобус]] за најдобра актерка во мјузикл или комедија''. Вајлдер ќе рече дека филмот е најуспешниот со кој тој некогаш бил на каков и да е начин поврзан. Зборува и за проблемите што се наметнуваа во текот на снимањето, велејќи: „Мерилин беше толку тешка за соработка, бидејќи беше тотално непредвидлива. Никогаш не знаев каков ден ќе имаме... дали ќе соработува или ќе пречи?“ Вајлдер ќе има малку трпение со нејзината методска глума и ќе рече дека наместо да оди во ''Актерското студио'' „требала да оди во Железничко... да научи нешто за пристигнувањето на време“.<ref>Riese and Hitchens, p. 2.</ref> Вајлдер се разболува за време на снимањето и појаснува: „Бевме на сред-лет – а имаше лудачка во авионот“.<ref>Summers, p. 177.</ref> Во ретроспектива, тој ќе ја зборува и за „некаква необјаснива магија" што ја поседувала Монро и за нејзиниот „апсолутен гениј како комична актерка“.
На 5-ти август 1962 година, полицискиот наредник на полицијата на Лос Анџелес – Џек Клемонс – во 4:25h, прима повик од д-р Ралф Гринсон, психијатарот на Монро, кој му кажува дека Монро е пронајдена мртва во нејзиниот дом во Брентвуд во Лос Анџелес, Калифорнија.<ref name="Marilyn1">Wolfe, Donald H. The Last Days of Marilyn Monroe. (1998) ISBN 0-7871-1807-9.</ref> Монро имаше 36 години. На подоцнежната обдукција, во нејзиниот систем се пронајдени осуммилиграмски процент од хлорал хидрат и 4.5 милиграмски процент од ''Нембутал'', а д-р Томас Ногучи од Иследничката канцеларија на Лос Анџелес ќе ја прибележи причината за смртта како „акутно труење со барбитурати“ како резултат на „веројатно самоубиство“.<ref>Summers, pp. 319, 320.</ref> Многу теории, вклучувајќи и убиство, кружеа по однос на околностите на нејзината смрт и временските околности по наоѓањето на нејзиното тело. Некои теории на заговор ги влучуваа и [[Џон Ф. Кенеди|Џон]] и [[Роберт Кенеди]], додека други сугерираа соучество на [[ЦИА]] или [[мафија]]та. Се вели дека последната личност која Монро ја побарала бил [[Џон Ф. Кенеди|Претседателот]].<ref>Reed, Jonathan M. & Squire, Larry R. The Journal of Neuroscience, May 15, 1998, 18(10):3943–3954.</ref><ref name=leamer>{{Наведена книга |author=[[Laurence Leamer]] |author2= |title=The Kennedy Men: 1901–1963 |year=2002 |publisher=[[HarperCollins]] |quote=Two years later [[Frank A. Capell]], a right-wing journalist, published a book in which he alleged that Bobby was having an affair with the actress, ... |url=http://books.google.com/?id=NQnPJ0BrvmYC&pg=PA605&dq=%22Frank+A.+Capell%22&cd=2#v=onepage&q=%22Frank%20A.%20Capell%22 |isbn=0060502886 }}</ref>
 
На 8-ми август 1962 година Мерилин Монро е погребана во гробница во ''Алејата на Спомените'' со број 24, во ''Меморијалната гробница'' во [[Вествуд, Лос Анџелес]]. [[Еулогија]]та беше прочитни, доколку таа умреше пред него. Монро го носеше нејзиниот омилен зелен фустан од [[Емилио Пуана]] од [[Ли Стразберг]]. Празното место од левата страна на Монро беше купено и резервирано од страна на [[Хју Хефнер]] во 1992 година.<ref name="bbcnews-burial">{{citeнаведени newsвести |url=http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/8204358.stm |title=Monroe 'burial plot' up for sale|publisher=BBC |accessdate=2009-08-17 |date=August 16, 2009}}</ref> Димаџо ги организираше погребалните подготовки на погребот кој се состоеше само од триесет и една личност од блиската фамилија и пријателите. Полицијата исто така беше присутна за да ги држи настрана новинарите.<ref name="franksreelreviews1">Wilkins, F. [http://www.franksreelreviews.com/shorttakes/marilynmonroe.htm]."Reel Reviews". 17-ти април 2010, посетена на 27-ми февруари 2011.</ref> Нејзиниот ковчег беше направен од тврда бронза, порабен со свила со боја на шампањ. Алан „Вајти” Снајдер ја нашминка, што наводно беше ветување направено во претходните години. Во нејзините раце имаше мал букет од розови ружи. Во секоја од наредните 20 години, црвени ружи беа ставани во вазна прикачена на гробницата – годишен ритуал на Џо Димаџо.<ref name="franksreelreviews1"/>
 
Во август 2009 година, гробницата сместена веднаш над онаа на Монро е ставена на аукција<ref>{{Наведена мрежна страница |url=http://cgi.ebay.com/ws/eBayISAPI.dll?ViewItem&item=320412140795 |title=eBay: Crypt Above Marilyn Monroe For Sale |publisher=eBay |accessdate=2009-08-17}}{{Dead link|date=May 2010}}</ref> на [[иБеј]]. Елси Пончер планира да го откопа телото на својот починат маж и да го погреба во некој од соседните. Таа ја рекламира гробницата со надеж дека, продавајќи ја, „ќе заработи доволно пари за да ја отплати хипотеката од 1.6 милиони долари на нејзината резиденција на [[Беверли Хилс]].<ref name="bbcnews-burial" /> Победничката понуда е направена од страна на анонимен Јапонец во износ од 4.6 милиони долари,<ref>{{citeнаведени newsвести|url=http://www.nydailynews.com/real_estate/2009/08/24/2009-08-24_ebay_bidding_on_tomb_above_marilyn_monroe_at_46_million.html |title=Winning bid for tomb above Marilyn Monroe at $4.6 million |publisher=Nydailynews.com |date=August 24, 2009 |accessdate=2010-03-02 | location=New York | first=Nancy | last=Dillon}}</ref> но самиот тој подоцна се откажува „заради проблемот со плаќањето“. Основачот на списанието ''[[Плејбој]]'', [[Хју Хефнер]], кој никогаш не ја запозна Монро, ја купи гробницата веднаш до нејзината во ''Меморијалната гробница'' во [[Вествуд]]. Тој потврди дека првичниот успех на списанието е директно поврзан со Монро.
 
=== Распределба на имот ===
Во својот тестамент, Монро му ги припишува на [[Ли Стразберг]] личните предмети, кои изнесуваат нешто повеќе од половината од нејзиниот преостанат имот, изразувајќи желба дека Ли „ќе ги распредели предметите меѓу моите пријатели, колеги и сите оние на кои сум им посветена“.<ref>{{Наведена мрежна страница |url=http://www.courttv.com/archive/legaldocs/newsmakers/wills/monroe.html |title=The Will of Marilyn Monroe |work=Court TV |accessdate=2008-08-25 }}</ref> Наместо тоа, Стразберг ги складира во магазин и ѝ ги припишува на својата вдовица Ана. Г-ѓа Стразберг успешно тужеше една Аукција на ''Одисеја'' во [[Лос Анџелес]] во 1994 година во обид да ја спречи продажбата на предмети доверени на внукот на Монроовиот бизнис менаџер, Инез Мелсон. Во октомври 1999 година, главнината од Монроовите лични предмети ќе биде на аукција на ''Кристи'' – вклучувајќи ги и оние добиени од внукот на Мелсон – во вредност од $13,405,785.
 
Г-ѓа Стразберг потоа ќе ги тужи децата на четири фотографи за да ги одреди правата на публицитет, кои забрануваат лиценцирање на фотографии на починати личности за комрецијални цели. Одлуката дали Монро е жител на Калифорнија – каде ќе умре и каде нејзиниот тестамент ќе биде потврден, или Њујорк – кој таа го смета за нејзино примарно престојувалиште – вредеше милиони.<ref>{{citeнаведени newsвести |date=April 10, 2006 |url=http://www.post-gazette.com/pg/06100/681034-28.stm |title=A battle erupts over the right to market Monroe |first=Nathan |last=Koppel |publisher=Pittsburgh Post-Gazette |accessdate=2008-08-25 }}</ref>
 
На 4-ти мај 2007 година, њујоршки судија одлучува дека авторските права на Монро врз нејзините фотографии завршиле со нејзината смрт.<ref>{{Наведена мрежна страница|url=http://www.abc.net.au/news/stories/2007/05/05/1915318.htm |title=Judge rejects Monroe claim to photographer profits |publisher=ABC News |date=May 5, 2007 |accessdate=2008-08-25}}</ref><ref>{{Наведена мрежна страница |url=http://www.thearchivesstore.com/news.html |title=Photographer's Heirs Prevail in Dispute over Marilyn Monroe Images, et al |publisher=Thearchivesstore.com |date= |accessdate=2010-03-02}}</ref><ref>{{citeнаведени newsвести |date=March 19, 2008 |url=http://cms.ibj.com/ASPXPages/6iframes/FrontEndArticlesDetailPage.aspx?ArticleID=12716&NoFrame=1 |title=
Indy firm loses Marilyn Monroe rights case |first=Michael W. |last=Hoskins|publisher=cms.ibj.com |accessdate=2008-03-19 }}</ref> Во октомври 2007, гувернерот [[Арнолд Шварценегер]] го потпишува Указот на Сенатот со број 771.<ref>[http://info.sen.ca.gov/pub/07-08/bill/sen/sb_0751-0800/sb_771_bill_20071010_chaptered.html info.sen.ca.gov SB 771]. Retrieved December 31, 2008.</ref> Легислативата е поддржана од Ана Стразберг и ''Здружението на филмските актери на САД''<ref>[http://www.sag.org/node/717 Screen Actors Guild on SB 771].</ref>, и констатира дека оние кои не се членови на семејството би можеле да ги наследат правата на публицитет преку клаузула во тестаментот на починатата личност, ако во времето на смртта истата била жител на Калифорнија.<ref>[http://www.nytimes.com/2007/10/24/arts/24cele.html?ei=5088&en=97aaa73cfc277420&ex=1350878400&partner=rssnyt&emc=rss&pagewanted=all Long-Dead Celebrities Can Now Breathe Easier] ''New York Times'' 24-ти октомври 2007.</ref>
 

Прегледник