Давидово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Давидово
Сретселото во Давидово.jpg

Сретселото на Давидово

Давидово is located in Македонија
Давидово
Местоположба на Давидово во Македонија
Давидово на интерактивна карта

Координати 41°19′55″N 22°25′41″E / 41.33194° СГШ; 22.42806° ИГД / 41.33194; 22.42806Координати: 41°19′55″N 22°25′41″E / 41.33194° СГШ; 22.42806° ИГД / 41.33194; 22.42806
Регион Logo of Vardar Region.svg Вардарски
Општина Coat of Arms of Gevgelija.svg Гевгелија
Област Бојмија
Население 373[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2464
Повик. бр. 034
Шифра на КО 06006
Надм. вис. 95 м
Давидово на општинската карта
Давидово во Општина Гевгелија.svg

Атарот на Давидово во рамките на општината
Commons-logo.svg Давидово на Ризницата


Давидово — село во Општина Гевгелија, во областа Бојмија, во околината на градот Гевгелија.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Поглед на селото од Давидовскиот манастир

Селото се наоѓа во областа Бојмија, во крајниот северен дел на територијата на Општина Гевгелија, на десната страна на реката Вардар и железничката линија Скопје-Гевгелија. Атарот на селото се допира со подрачјето на општините Демир Капија и Валандово.[2] Селото е рамничарско, сместено на надморска височина од 95 метри. Од градот Гевгелија е оддалечено 33 километри.[2]

Историја[уреди | уреди извор]

Давидово, 1931 г.

Во селото во периодот 1895–1896 бил основан комитет на ВМОРО.[3]

Селото било срамнето со земја при Валандовскиот земјотрес во 1931 година.[4]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Неговиот атар е голем и зафаќа површина од 25,2 км2. На него преовладуваат шумите со површина од 1.556,5 хектари, на обработливото земјиште отпаѓаат 228,8 хектари, а на пасиштата само 153,5 хектари.[2]

Селото има полјоделско-шумарска функција. Во минатото, во селото имало земјоделска задруга. Денес, има продавница и угостителски објект.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според податоците на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, во селото Давидово имало 170 жители, сите Македонци.[5] По податоците на секретарот на Бугарската егзархија, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Давидово имало 288 жители.[6]

Селото е средно по големина, без некои поголеми промени во населеноста. Во 1961 година селото броело 378 жители, а во 1994 година 364 жители, македонско население.[2]

Според пописот од 2002 година, во селото Давидово имало 373 жители, од кои 370 Македонци, 1 Србин и 2 останати.[1]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[7] 1905[8] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 170 288 362 332 378 419 403 359 364 373
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[9]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Во XIX век, Давидово било христијанско село во Гевгелиската каза на Отоманското Царство.

Селото влегува во рамките на Општина Гевгелија, која била променета со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година, при што кон нејзе била придодадена поранешната Општина Миравци. Во периодот од 1996-2004 година, селото било во рамките на некогашната Општина Миравци.

Во периодот 1965-1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата Општина Гевгелија. Во периодот 1955-1965, селото се наоѓало во некогашната општина Гевгелија.

Во периодот 1950-1955, селото било во рамките на некогашната општина Миравци, во која влегувале селата Габрово, Давидово, Миравци, Милетково и Петрово.

Избирачко место[уреди | уреди извор]

Во селото постои избирачкото место бр. 364 според Државната изборна комисија, сместено во просториите на основното училиште.[10]

На претседателските избори во 2019 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 265 гласачи.[11] На парламентарните избори во 2020 година, на ова избирачко место биле запишани вкупно 259 гласачи.[12]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта[13]
  • Брест — населба од доцноантичкото време;
  • Варијанта — населба и некропола од доцноантичкото време;
  • Градиште — населба од римското време;
  • Гробишта — доцноантичка некропола; и
  • Селиште — доцноантичка населба.
Цркви[14]
Манастири
Споменици
  • Споменици во чест на НОБ

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во или по потекло од Давидово

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. Посетено на 26 мај 2017.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија (PDF). Скопје: Патрија. стр. 91. Посетено на 26 мај 2017.
  3. „Борбите в Македония – Спомени на отец Герасим, Георги Райков, Дельо Марковски, Илия Докторов, Васил Драгомиров“, Борис Йорданов Николов, ИК „Звезди“, 2005 г., стр. 53, ISBN 954-9514-56-0
  4. Порта3 (2017-12-21). „Разурнувачкиот земјотрес во Валандово од 1931 година“. Порта3 - градежништво, архитектура и екологија. Посетено на 2021-10-08.
  5. Васил К’нчов. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 152.
  6. D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р. 194-195.
  7. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  8. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  9. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  10. „Описи на ИМ“. Посетено на 29 декември 2019.
  11. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 29 декември 2019.
  12. „Предвремени избори за пратеници 2020“. Посетено на 4 октомври 2021.
  13. Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 100. ISBN 9989-649-28-6.
  14. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска (уред.). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7.
  15. . Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2016). Илинденски сведоштва том I, дел II. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)
  16. . Јасмина Дамјановска; Ленина Жила; Филип Петровски (2017). Илинденски сведоштва том III, дел I. Скопје: Државен архив на Република Македонија. Отсутно или празно |title= (help)CS1-одржување: others (link)

Поврзано[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]