Црн Врв

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Црн Врв
Црн Врв (Скопско) 03.jpg

Поглед на селото Црн Врв од Драчевски Рид на Караџица

Црн Врв is located in Македонија
Црн Врв
Местоположба на Црн Врв во Македонија
Координати 41°48′43″N 21°22′40″E / 41.81194° N; 21.37778° E / 41.81194; 21.37778Координати: 41°48′43″N 21°22′40″E / 41.81194° N; 21.37778° E / 41.81194; 21.37778
Регион Logo of Skopje Region.svg Скопски
Општина Coat of arms of Studeničani Municipality.png Студеничани
Област Торбешија
Население 700 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1050
Повик. бр. 02
Шифра на КО 25025
Надм. вис. 1000 м
Црн Врв на општинската карта
Црн Врв во Општина Студеничани.svg

Атарот на Црн Врв во рамките на општината
Commons-logo.svg Црн Врв на Ризницата
Друг поглед на селото.

Црн Врв — село во Општина Студеничани, во околината на градот Скопје.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во крајниот југозападен дел на Скопската Котлина, во областа Торбешија. Атарот е мошне голем, со површина од 61,6 км2. Сместен е во изворишното подрачје на Маркова Река и се протега кон северните падини и сртот на Јакупица.[1]

Историја[уреди | уреди извор]

Подрачјето околу Црн Врв е населено уште во доцната антика за што сведочат остатоците од градиште и збег во наоѓалиштето Кале на 2 км југоисточно од селото.[2]

Во XIX век Црн Врв било село во Скопската каза на Отоманското Царство. Според статистиката на Васил К’нчов од 1900 г. селото (Църни върх) се состоело од 210 Арнаути муслимани.[3]

На етничката карта од 1927 г. Леонард Шулце Јена го покажува селото (Crnivrh) како албанско село.[4]

На етничката карта на Северозападна Македонија во 1929 г. Афанасиј Селишчев го обележал селото (Църни връх) како албанско.[5]

Демографија[уреди | уреди извор]

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[6] 1905[7] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 210 759 842 690 535 773 986 700
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[8]

Населението на Црн Врв четирикратно пораснало во првите децении на XX век. Во 1960-тите доживеало извесен пад, но потоа почнало повторно да се накачува. Во пописите големи делови од населението наизменично се изјаснувале како „Турци“ или „Албанци“, со што се постаува прашањето дали не се работи за Македонци-муслимани. Почнувајќи од 2002 г. речиси сето население почнало да се изјаснува како албанско.

Според пописот од 2002 година, во селото живееле 700 жители, од кои 686 Албанци, 1 Македонец и 13 останати.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Црн Врв има мешовито стопанство. Според податок од 1998 г. селото располага со 3.088 ха пасишта, 2.317 ха шуми и 347 ха обработливо земјиште.[1]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Селска џамија

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки наоѓалишта
  • Кале — градиште-кастел и збег од доцноантичко време

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Според истражувањето од 1950 г. во с. Цветово живеел родот Јашаровци (3 куќи) кој бил дојден од Црн Врв, а водел подалечно потекло од Горна Река.[9]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Панов, Митко (1998). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја (изд. I.). Скопје: Патрија. стр. 314. ISBN 9989-862-00-1.
  2. Грозданов, Цветан; Коцо, Димче; и др. (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Т. 2. Скопје: МАНУ. стр. 388. ISBN 9989-649-28-6.
  3. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 209. ISBN 954430424X.
  4. Leonhard Schultze Jena. "Makedonien, Landschafts- und Kulturbilder", Jena, G. Fischer, 1927
  5. Афанасий Селищев. „Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“. – София, 1929.
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  7. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  8. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика.
  9. Ф. Трифуноски, Јован (1958). „Слив Маркове Реке - антропогеографска проматрања“ (српски). Филозофски факултет Скопје. стр. 174-176.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]