Смолари

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Смолари
Old house in Smolare.jpg

Стара куќа во Смолари

Смолари is located in Македонија
Смолари
Местоположба на Смолари во Македонија
Координати 41°22′27″N 22°54′20″E / 41.37417° СГШ; 22.90556° ИГД / 41.37417; 22.90556Координати: 41°22′27″N 22°54′20″E / 41.37417° СГШ; 22.90556° ИГД / 41.37417; 22.90556
Општина Општина Ново Село
Население 659 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 382 м
Commons-logo.svg Смолари на Ризницата

Смолари или Смоларе — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.

Стара воденица во Смолари
Река во селото

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Смолари се наоѓа во северното подножје на планината Беласица во областа позната како Подгорие. Селото е оддалечено 28 километри од градот Струмица во југоисточна насока и 6 километри од центарот на општината, Ново Село, на надморска височина од 382 метри. Јужно од селото се наоѓа реката Ломница, на која е расположен познатиот Смоларски водопад, до кој се пристигнува преку екопатека. Вкупната височина на вертикалниот отсек на Смоларскиот водопад изнесува 39,5 метри.

Среде село порано се наоѓале два стари јавори, високи околу 30 метри. Денес е останат помладиот јавор, чија старост се проценува околу 300 години.

Селото се граничи со Мокрино, Мокриево, Ново Село, Дражево, Ново Село, Бајково, Грција.

Историja[уреди | уреди извор]

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Името на селото е изведено од зборот „смолар“ или човек што се занимава со собирање смола.

За прв пат во историските извори, ова село е споменето во пописот на населението од 1519 година. Во 1570 година селото е споменето во османлиски дефтер под името Свилани. Во истата година во селото живееле 12 христијански семејства[1].

Југославија[уреди | уреди извор]

Пред Балканските војни, селото се наоѓало во состав на Петричката околија. По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион, додека по крајот на Втората светска војна, во рамките на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Ново Село.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во текот на 19 век, селото било чисто македонско. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година,Смоларе е наведено како село со 80 домаќинства и 298 жители Македонци.[2][3]Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Смолари живееле 750 жители, сите Македонци[4].

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 784 македонски егзархисти и функционирало бугарско училиште со еден учител и 31 ученици[2][5].

Според пописот од 1971 година, Смолари имало 986 жители[6]. Намалувањето на 659 жители, според пописот од 2002 година, се должи на иселувањето на населението во западноевропските земји. Целокупното население во Смолари е сочинето од Македонци со православна вероисповед.

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 659 жители, сите Македонци. [7]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[8]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 750[4] 784[5] 852 918 963 986 913 810 628 659

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

  • Костенијада

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ. Опширни пописни дефтери од XVI век за Кустендилскиот санųак, Т.V/3, Скопје, 1982, стр. 638-639.
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 148-149.
  4. 4,0 4,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 187.
  5. 5,0 5,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 186-187.
  6. „Попис во Македонија. - Книга 10“ (PDF). конс. 2013-05-01. 
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  8. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]