Барбарево

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Барбарево
Барбарево is located in Македонија
Барбарево
Местоположба на Барбарево во Македонија
Координати 41°27′38″N 22°53′48″E / 41.46056° СГШ; 22.89667° ИГД / 41.46056; 22.89667Координати: 41°27′38″N 22°53′48″E / 41.46056° СГШ; 22.89667° ИГД / 41.46056; 22.89667
Општина Општина Ново Село
Население 62 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 665 м

Барбарево е село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица. Името на селото може да се сретне и како Барбаро̀во.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Барбарево се наоѓа на планината Огражден, на надморска височина од 840 метри.

Селото се граничи со Сушица, Ново Село, Стиник, Штука, Иловица, Двориште.

Историja[уреди | уреди извор]

Се претпоставува дека селото го добило името од грчкиот зборбарба“ што значи „стар“, односно „стара населба“. Селото првпат се споменува во пописот од 1519 година. Низ Барбарево тече мала река што го дели селото на два дела: источно и западно маало. Во селото се наоѓа и т.н. Чучур чешма. Во неговиот атар се простира населбата од римскиот период, Црвено Поле. Во Барбарево постои и училиште. Црквата „Св. Атанас“ е изградена 1870 година, а селската слава се празнува на 15 мај. Селаните од ова место масовно се иселуваат, па така на пописот од 1971 година тоа имаше 375 жители, а денес само 62, сите Македонци со православна вероисповед.

Револуционерно дело[уреди | уреди извор]

При крајот на 1909 година во селото се формира комитет на ВМРО од страна на Христо Чернопеев и Михаил Думбалаков. Во својата книга „Во пламенот на животот и револуцијата“ (Презъ пламъцитѣ на живота и революцията), Михаил Думбалаков истакнува:

Здрави, смели и жилави планинци, барбаревци се одликуваат со приврзаноста им кон делото и со неизброените услуги кои ги покажаа за револуционерната организација.[1]


При избувнувањето на Балканската војна во 1912 година четири души од Барбарево се доброволци во Македонско-одринското ополченство[2]. Селото е ослободено од османлиска власт од четите на Михаил Думбалаков и Кочо Хаџи Манов[3].

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

За прв пат селото се спомнува во Лесновскиот поменик от 16-ти век и во Трескавичкиот кодекс од 18-ти век како Барбарево[4].

Во Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника, издадена во Константинопол во 1878 година, која што се однесува на машкото население од 1873 година, селото е посочено со името Барбарово кое има 100 фамилии односно 382 жители.[5]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Барбарево живееле 480 жители, сите Македонци.[6]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Барбарево имало 560 Македонци, егзархисти.[7]

Познатиот бугарски археолог Богдан Филов го посетил струмичкиот крај во летото 1915 година при што забележал:

Над селото Барбарево, во Огражден имало „русалијски гробишта“, останати од русалијските обичаи. Кога две групи кои земале учество во прослава се сретнувале, требало едните да поминат под ножевите на другите. Кога никоја група не одстапила, настанало тепачка и убиените биле погребани во тие гробишта[8].


Според пописот од 2002 година, селото Барбарево има 62 жители, сите Македонци.[9]

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години:[10]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 480[6] 560[7] 593 566 506 278 52 26 18 62

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Родени во Барбарево

  • Ангел Трајчев (1887 - 1921), деец на ВМРО
  • Андон Атанасов, деец на ВМРО
  • Атанас Илиев, деец на ВМРО
  • Атанас Тренчев, деец на ВМРО
  • Божин Георгиев, револуционер, раководител на месниот комитет на ВМОРО
  • Георги Атанасов, деец на ВМРО
  • Илија Трајков (? - 1925), војвода на ВМРО
  • Панделија Стојанов (1900 - 1983), револуционер, струмички војвода на ВМРО и деец на МПО
  • Стојан Панев Шукев (1885 - 1905), револуционер од ВМОРО, четник на скопскиот војвода Петар Апостолов
  • Трендафил Стојков, деец на ВМРО

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Како и повеќето села во Република Македонија, населението масовно се иселува во средината и крајот на 19-ти век. Во почетокот на 19-ти век селото имало околу 560 жители, денес тоа има само 62 жители.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Думбалаковъ, Михаилъ. Презъ пламъцитѣ на живота и революцията, томъ ІІ, София, 1937, стр. 71.
  2. „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 828.
  3. Думбалаковъ, Михаилъ. Презъ пламъцитѣ на живота и революцията, томъ ІІ, София, 1937, стр. 165 - 167.
  4. Селищев. А. М. „Македонские кодики XVI - XVIII веков“, София, 1933, стр. 145.
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995. стр. 186-187
  6. 6,0 6,1 Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 161.
  7. 7,0 7,1 Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905. pp. 106-107.
  8. Филов, Богдан. Пътувания из Тракия, Родопите и Македония 1912 - 1916, София, 1993, стр. 80.
  9. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  10. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  11. Општина Ново Село, Населени места, Барбарево

Надворешни врски[уреди | уреди извор]