Зубово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Зубово
Zubovo, Macedonia.jpg

Влезот на селото

Зубово is located in Македонија
Зубово
Местоположба на Зубово во Македонија
Координати 41°24′0″N 22°51′0″E / 41.40000° СГШ; 22.85000° ИГД / 41.40000; 22.85000Координати: 41°24′0″N 22°51′0″E / 41.40000° СГШ; 22.85000° ИГД / 41.40000; 22.85000
Општина Општина Ново Село
Население 648 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 102 м
Зубово на општинската карта
Зубово во Општина Ново Село.svg

Атарот на Зубово во рамките на општината

Зубово — село во Општина Ново Село, во околината на градот Струмица.

Дом на пензионери

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Зубово се наоѓа во плодното Струмичко Поле, на надморска височина од 207 метри, во непосредна близина на местото каде реката Водочница се влева во реката Струмица. Од најблискиот град Струмица е одалеченo 19 километри.

Историja[уреди | уреди извор]

Среден век[уреди | уреди извор]

Зубово своето име го добило според неговата местоположба, бидејќи површината што ја зафаќа има облик на заб („зуб“ или „з‘б“).

Селото трипати ја менувало својата местоположба: најпрвин се наоѓало во месноста Колибите, потоа во месноста Барите, и најпосле во месноста Двата Потока. Зубово првпат се среќава во повелбите на повелбите на браќата Јован Драгаш и Константин Драгаш во струмичката област од 1378 година[1].

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Селото било турски чифлик, а потоа било продадено на семејството Караманолци. Во 1913 година тоа било запалено од гркоманското население.

Југославија[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион, додека по крајот на Втората светска војна, во рамките на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Ново Село.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ во 1873 година,Забово е наведено како село со 60 домаќинства и 215 жители Македонци.[2][3]Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Забово живееле 390 жители, сите Македонци.[4]

Селото било под влијание на Цариградската патријаршија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живеале 496 македонски патријаршисти егзархисти и функционирало грчко училиште[2][5].

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 648 жители. Следува табела на националната структура на населението[6]

Националност Вкупно
Македонци 646
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 2
Бошњаци 0
Други 0

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[7]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 390[4] 496[5] 397 480 580 657 713 733 694 648

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Ѓорѓи“ била изградена од патријаршистите во 1852 година. Во селото има училиште посветено на Мануш Турновски, изградено во 1948 година, амбуланта и Дом на пензионери.

Во селото се наоѓа и археолошкиот локалитет Могила од римското време[8].

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Новаковић, Стојан. „Законски споменици српских држава средњега века“, Београд, 1912, стр.513.
  2. 2,0 2,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  3. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 186-187.
  4. 4,0 4,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 160.
  5. 5,0 5,1 Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 106-107.
  6. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  7. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069

Надворешни врски[уреди | уреди извор]