Киселица (Делчевско)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Киселица
Село Киселица (2).jpg

Куќи во селото

Киселица is located in Македонија
Киселица
Местоположба на Киселица во Македонија
Координати 42°01′03″N 22°45′06″E / 42.01750° СГШ; 22.75167° ИГД / 42.01750; 22.75167Координати: 42°01′03″N 22°45′06″E / 42.01750° СГШ; 22.75167° ИГД / 42.01750; 22.75167
Регион Logo of Eastern Region, North Macedonia.svg Источен
Општина Coat of arms of Delčevo Municipality.svg Делчево
Област Осоговија
Население 35[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2320
Повик. бр. 033
Надм. вис. 710-870 м
Commons-logo.svg Киселица на Ризницата


Киселица — село во Општина Делчево, во областа Осоговија, во околината на градот Делчево.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Патот кој води кон маало од селото

Киселица се наоѓа во северниот дел на територијата на Општина Делчево, а неговиот атар се допира со државната граница со Бугарија. Селото е ридско-планинско и од разбиен тип, а неговите маала се сместени на надморска височина од 710-870 метри. Селскиот атар зафаќа површина од 10,5 км2. Од Делчево е оддалечено околу 15 км.[2]

Историja[уреди | уреди извор]

Во почетокот на XX век, Киселица било село во Малешевската каза на Отоманската Империја.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селото има мешовита земјоделска функција. Обработливото земјиште во селскиот атар зафаќа површина од 373 ха, пасиштата се на површина од 343 ха, а на шуми отпаѓаат 250 ха.[2]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Киселица живееле 122 жители, сите Македонци христијани.[3] По податоците на секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото имало 144 жители Македонци.[4]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 35 жители, од кои 34 Македонци и 1 Србин.[1]

Во табелата во продолжение е прикажано вкупното население и етничка припадност во Киселица:[5]

Години Македонци Албанци Срби Ост. Вкупно
1948 553
1953 423 0 0 0 423
1961 435 0 0 0 435
1971 262 4 0 0 266
1981 166 0 0 1 167
1991 76 0 0 0 76
1994 77 0 1 0 78
2002 34 0 4 0 35

* Извор: Државен завод за статистика на Република Македонија (1948-2002), според податоци од официјалните пописи во соодветните години.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во составот на Општина Делчево од 1955 година.

Во периодот 1950-1952, селото било седиште на истоимената општина во склоп на Делчевската околија.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од општината Драмче во склоп на Малешевската околија.

Изборно место[уреди | уреди извор]

Црквата „Св. Ѓорѓи“

Во селото постои изборно место бр. 0598 според Државната изборна комисија, кое е сместено во здружениот дом.[6]

На локалните избори во 2017 година, на ова изборно место биле запишани вкупно 19 гласачи.[7]

Културни знаменитости[уреди | уреди извор]

Археолошки локалитети[8]
Цркви
Пештери[10]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 10 јули 2018. 
  2. 2,0 2,1 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија: географски, демографски, и аграрни обележја. Скопје: Патрија. стр. 149. 
  3. Кънчов, Васил. „Македония. Етнография и статистика“, София, 1900, стр.229.
  4. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.140-141.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население во 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). Извор: ДЗС.
  6. „Изборна единица 3 — Општина Делчево“ (PDF). конс. 10 јули 2018. 
  7. „Локални избори 2017“. конс. 10 јули 2018. 
  8. Коцо, Димче (1996). „Археолошка карта на Република Македонија“. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069
  9. 9,0 9,1 Два нови археолошки локалитети во Пијанец“. Сител. 14 август 2017.
  10. „Киселичка Пештера и нејзините тајни!“. Игео Портал. 13 јули 2015. конс. 16 јули 2018. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]