Хамзали

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Хамзали
St. Clement of Ohrid Church (Hamzali) (3).jpg

Манастир „Св. Климент и Наум Охридски“

Хамзали is located in Македонија
Хамзали
Местоположба на Хамзали во Македонија
Координати 41°29′22″N 22°44′35″E / 41.48944° СГШ; 22.74306° ИГД / 41.48944; 22.74306Координати: 41°29′22″N 22°44′35″E / 41.48944° СГШ; 22.74306° ИГД / 41.48944; 22.74306
Општина Општина Босилово
Население 22 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 300 м
Хамзали на општинската карта
Хамзали во Општина Босилово.svg

Атарот на Хамзали во рамките на општината

Хамзали — село во Општина Босилово, во околината на градот Струмица.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Хамзали се наоѓа во југоисточниот дел на Република Македонија, во северниот дел на Општина Босилово, лево од патот кој води од Струмица кон Берово. Од најблискиот град Струмица е оддалечен 12 километри.

Надморската височина во селото е 300 метри додека селото зафаќа површина од 19,2 км2. Од нив, 479 хектари се обработливо земјиште додека 1428 се пасишта[1]

Селото се граничи со Старо Балдовци, Петралинци, Дрвош, Гечерлија, Русиново.

Историja[уреди | уреди извор]

Отоманско Царство[уреди | уреди извор]

Името на селото е производно од личното име Амза (Хамза) со суфиксот -ли(ја). Селото се дели на Горно и Долно Хамзали. Жителите на Горно Хамзали биле претежно Турци, кои се иселиле во Турција. Во Долно Хамзали живеат претежно македонски бегалци од Егејска Македонија. Според Димитар Гаџанов, во 1916 година во селото живееле 388 Турци[2].

Во 19 век Хамзали било село со мешано население. Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ , издадена во Цариград во 1878 година и статистиката на машкото население од 1873, Хамзали е наведено како село со 10 семејства со 23 Турци[3]. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 80 жители Македонци и 910 Турци[4][5]. Селото било под влијание на Бугарската егзархија.

Југославија[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Царство Бугарија. Во селото започнало иселувањето на муслиманското население кое заминало кон Турција, додека на нивно место се населиле македонски бегалци од Егејска Македонија. По крајот на Првата светска војна, според Нејскиот мировен договор, селото било вклучено во составот на Кралство СХС, заедно со Струмичкиот регион.

По крајот на Втората светска војна, Хамзали било вклучено во рамките на СР Македонија, во составот на СФРЈ.

Македонија[уреди | уреди извор]

По распаѓањето на СФРЈ, селото формално било вклучено во составот на Република Македонија. Според територијалната организација на Република Македонија, селото припаѓа на Општина Босилово.

Демографија[уреди | уреди извор]

Во 1953 година во селото живееле 254 жители - 157 Македонци, 13 Турци, 6 Роми, 1 Србин и 77 останати. Жителите на селото во 1961 година се 303 луѓе - 233 Македонци, 4 Турци, 2 Албанци, 1 Србин и 60 други[1]. Во 1971 година бројот на жители е 81[6].

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 22 жители. Следува табела на националната структура на населението[7]

Националност Вкупно
Македонци 12
Турци 8
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 2
Бошњаци 0
Други 0

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Панов Митко, Енциклопедија на селата во Република Македонија, Патрија, Скопје, 1998. стр.300.
  2. Гаджанов, Димитър Г. Мюсюлманското население в Новоосвободените земи, в: Научна експедиция в Македония и Поморавието 1916, Военноиздателски комплекс „Св. Георги Победоносец“, Университетско издателство „Св. Климент Охридски“, София, 1993, стр. 244.
  3. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 188-189.
  4. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900.
  6. Митева, Димка. Топонимијата на Струмичко, Скопје, 1989, стр. 25.
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]