Мионско неутрино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Мионско неутрино
Состав елементарна честичка
Статистика фермионска
Поколение второ
Заемодејства слабо, гравитација
Симбол
ν
μ
Античестичка мионско антинеутрино (
ν
μ
)
Предвиденна (1940-ти)
Откриена Леон Ледерман, Мелвин Шварц и Џек Штајнбергер (1962)
Маса мала но не е нула
Ел. полнеж 0 e
Боен полнеж не
Спин 12
Слаб изоспин 12
Слаб хиперполнеж −1
Хиралност лева (за десни, вид. тромаво неутрино)

Мионско неутриносубатомска лептонска елементарна честичка со симбол
ν
μ
и без вкупен електричен полнеж. Заедно со мионот го образуваат второто поколение на лептони, и оттука е наречено мионско нутрино. Претпоставката за неговото постоење е првпат направена на почетокот на 1940-тите од неколку научници, а откриено е во 1962 г. од Леон Ледерман, Мелвин Шварц и Џек Стајнбергер, за што тие ја добиле Нобеловата награда за физика во 1988 г.

Откривање[уреди | уреди извор]

Во 1962 г. Ледерман, Шварц и Стајнбергер утврдиле дека постои повеќе од еден вид неутрина со вршење на опити во Брукхејвенската национална лабораторија[1], забележувајќи ги заемодејствата на мионското неутрино (дотогаш претпоставено, под името неутрето[2]), со што станале нобеловци.[3]

Поврзано[уреди | уреди извор]

References[уреди | уреди извор]

  1. G. Danby; J.-M. Gaillard; K. Goulianos; L. M. Lederman; N. B. Mistry; M. Schwartz; J. Steinberger. Observation of high-energy neutrino reactions and the existence of two kinds of neutrinos. „Physical Review Letters“ том  9: 36. doi:10.1103/PhysRevLett.9.36. Bibcode1962PhRvL...9...36D. http://www.slac.stanford.edu/spires/find/hep/www?j=PRLTA,9,36. 
  2. I.V. Anicin. The Neutrino – Its Past, Present and Future. „SFIN (Institute of Physics, Belgrade) year XV, Series A: Conferences, No. A“ том  2: 3–59. Bibcode2005physics...3172A. 
  3. „The Nobel Prize in Physics 1988“. The Nobel Foundation. http://nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1988/index.html. конс. 11 февруари 2010 г. 

Литература[уреди | уреди извор]