Мајсторот и Маргарита

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Мајсторот и Маргарита  
Автор Михаил Булгаков
Наслов на
оригиналот
Мастер и Маргарита
Земја СССР
Јазик руски
Жанр(ови) мистицизам, научна фантастика, романса, сатира
Издавач Посев
Издадена 1966–1967 (во серија) & 1967 (во единечно издание)
Медиум печатена
OCLC 37156277

Мајсторот и Маргарита (руски: Ма́стер и Маргари́та) е роман на рускиот писател Михаил Булгаков. Во центарот на вниманието на романот е посетата на Сатаната на Москва. Голем број критики ја сметаат книгата за еден од најдобрите романи на 20 век,[1] најважниот руски роман на 20 век,[2] како и една од најдобрите сатирични книги за советската бирократија и социјален живот.

Историја на романот[уреди | уреди извор]

Во 1928 година, Булгаков почнал да го пишува своето ремек-дело, „романот за ѓаволот“ на којшто работел сè до смртта. Првобитните наслови на романот биле: „Сатана“, „Кнезот на темнината“, „Црниот маг“ и „Големиот канцелар“. Следната година ја напишал првата редакција на „романот за ѓаволот“ (вкупно 15 глави), како и четири глави од втората редакција. Во 1933 година ја напишал третата редакција на „романот за ѓаволот“, а во 1936 година и четвртата редакција, додека петтата и шестата редакција ги завршил во 1937 година, кога романот го добил конечниот наслов, „Мајсторот и Маргарита“. Во 1938 година ги напишал седмата и осмата редакција на романот. Во 1940 година, пред смртта, Булгаков го изговорил зборот „Мастер“, а неговата сопруга Елена му се заколнала дека ќе го објави романот „Мајсторот и Маргарита“. Сепак, цензурираното издание на романот било објавено во СССР дури во 1966 година.[3]

Ликови во романот[уреди | уреди извор]

Руски граѓани[уреди | уреди извор]

  • Мајсторот: писател кој напишал роман за средбата со Понтиј Пилат и Исус од Назарет. Познајник на Бездомни и пациент во психијатриската клиника.
  • Маргарита: љубовницата на Мајсторот. Таа била посветена на Мајсторот, за кој верува дека е мртов. Таа не се појавува до втората половина на вториот дел од романот.
  • Михаил Александрович Берлиоз: шеф на литературното друштво МАСОЛИТ. Прекарот го добил по Хектор Берлиоз.
  • Иван Николаевич Бездомни: млад поет, пациент во психијатриската клиника каде се среќава со Мајсторот.
  • Стефан Богданович Лиходејев: Директор на тетатарот Вариет и цимер на Берлиоз. Често нарекуван Стиопа.
  • Григори Данилович Римски: влагајник на театарот, кој побегнува од Москва по средбата со Сатаната
  • Иван Савелјевич Варенуха: управник на театарот. Претворен во демон, кој подоцна ќе биде вратен во нормална состојба
  • Наташа: слугинка на Маргарита.
  • Никанор Иванович Босој: претседател на куќниот комитет на улица Садоваја 302B.

Соработниците на Воланд[уреди | уреди извор]

Ликови од романот на Мајсторот[уреди | уреди извор]

  • Јешуа Ха-Ноцри: осуденик поради проповедување. Ликот е, всушност, Исус Христос.
  • Понтиј Пилат: римски управник на Јудеја, познат по судењето на Исус од Назарет.
  • Апраниј: член на римската света служба во Јудеја.
  • Леви Матвеј: поранешен даночник, следбеник на Исус.
  • Јосиф Кајфа: висок свештеник од Јудеја, заинтересиран за смртта на Исус.
  • Јуда: познат по тоа што го наместува заробувањето на Исус.

Осврт кон делото[уреди | уреди извор]

Булгаков го завршил овој роман пред неговата смрт, но некои велат дека тој умрел прерано, затоа што има делови во романот кои не се целосно заокружени. Сепак, можеби токму несовршеноста е тоа што дава толку голем шарм на „Мајсторот и Маргарита“. Во овој роман, Булгаков успеал да ја испреплети трагедијата на неговата татковина со таа на неговиот сопствен живот како писател кому не му било дозволено да пишува. Појавата на првото издание на романот во 1966 година веднаш му донесла слава на Булгаков, а денес тој се смета за еден од најдобрите руски писатели.[4]

Белешки[уреди | уреди извор]

  1. The Sword and the Shield: The Mitrokhin Archive and the Secret History of the KGB
  2. „Mihail Bulgakov 1891 - 1940. Hronologija“, во: Mihail Bulgakov, Pseće srce. Beograd: LOM, 2008, стр. 121.
  3. „Mihail Bulgakov 1891 - 1940. Hronologija“, во: Mihail Bulgakov, Pseće srce. Beograd: LOM, 2008, стр. 123-126.
  4. www.sakamknigi.mk М. Булгаков, „Мајсторот и Маргарита“

Наводи[уреди | уреди извор]

  • G. Lukács, Studies in European Realism, (Merlin, 1973)
  • G. Lukács, The Meaning of Contemporary Realism, (Merlin, 1974)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]