Полиција

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Популарниот „црно бел“ автомобил крајзер на ПСЛА

Полиција е тело на организирани службеници за одржување на граѓанскиот ред и јавната безбедност, примена на законот и истражување на криминалот. Заедничките карактеристики на повеќето полициски сили вклучуваат квазивоена организација, униформирани патроли и сили за контрола на сообраќајот, и цивилна облека на начин на одделенијата за криминална истрага и група на приоритети за применување кои се рефлектираат на животот во заедницата. Управувањето на полицијата може да биде централизирано на државно ниво сè до долу, или децентрализирано со локални полициски сили со широка автономија. Регрутите обично добиваат специјализирана обука и полагаат испит. Современите метрополитенски полиции почнуваат со сер Роберт Пил во Британија од 1829 година. Тајните полиции најчесто се одвоени тајни организации, востановени од националните влади за да ги одржуваат политичката и општествената правилност, која вообичаено дејствува со малку или нималку ограничувања.[1]

Како настанала модерната полиција[уреди | уреди извор]

Постојат тврдења кои покажуваат дека таа настанала во Енглеска. Во Лондон 1829 год. е усвоен Закон заснован на Метрополитна полиција заснована на начелата на познатиот енглески политичар Сер Роберта Пила. Тоа се дванаесет правила, кои гласат: - полицијата мора да биде стабилна, ефикасна и организирана по војната установа - полицијата мора да биде под контрола на Владата - одсуството на злочин е најдобриот доказ на ефикасноста на полицијата - проносливост на информацијата е од многу големо значење - распоредот на полициските сили, како и времето и просторот е многу значаен - најважна особина на полицискиот офицер е совршената смиреност - добриот изглед на полицијата е важен за почит - посветеноста и обученоста на правите личности е корен на ефикасноста - захтеви за јавна сигурност налагаат дека на секој полициски офицер ке му биде доделен број - поради доступноста, управата на полиција ке биде централизирана - полицијата се ангажира на основа по резултатот кој е постигнат на пробниот период - полициските извештаи се важни бидејки од нив зависи распоредот на полициските сили

Овие правила се конструирани во времето кога Енглеска била хаотична држава во која главниот град Лондон е било легло на криминал кој дотогаш бил во невидени размери. До тогаш јавниот ред е бил во други раце, па се тражело нов модел на организацијата на полицијата, затоа што не се сите магистрати корумпирани и мрзливи, но не сакале озбилно да ја вршат својата работа.

По усвојување на законот дојдено е до радикални промени. „Пилер“ и „Боби“ се полициски сили и први полицајци во Енглеска со постојана плата, а имаат добиено и плави униформи и црни шешири. Седиштето се менувало повеке пати, додека во 80-тите годинина 19-ти век не се всели во зградата која е позната под називот Нов Скотланд Јард. На почетокот, задача на „боби“ е превенција на злочинот.

Со таквите идеи е создадена првата модерна полиција, чиј модел е проширен прво во САД, Канада и Аустралија, а подоцна и во другите држави.


Стрес[уреди | уреди извор]

Работата на полицијата е еден од најтешките работи во ова време. Бидејќи тие треба да бидат спремни на се. Стресните ситуации на кои се изложени при работата влијаат и на нивната психичка, емоционална состојба, како на нив, така и на нивните најблиски - пред се на нивните семејства. Вработените понекогаш го менуваат местото на работа, се соочуваат со емоционална исцрпеност, наидуваат на луѓе кои не го вреднуваат нивниот труд, се наоѓаат во различни ситуации. При работат среќваат алкохолизирани лица, кој претставува еден од најтешките проблеми со кои се соочуваат.

Затоа бројот на самоубиста кај припадниците од полиција е зголемен на 1,8 пати повеке од просечниот граѓанин. Понекогаш некои случаи се прикриваат, и се заведуваат како несреќен случај, се со цел да се прикријат самоубиствата на колегите.

Стресот е повржан и со употребата на сила, бидејќи претставува една од најзначајните одлуки на оваа занимање, а тоа е да повредат, да одземат живот и слично.

Опасности[уреди | уреди извор]

Носењето оружје е едно од основните правила, кои служат за да се заштитат полицајците при вршењето на работата, бидејки се изложени на многу опасности. Но сепак, оваа работа е една од најопасните. Животот на полицаецот е во најголема опасност при фаќањето на тешки криминалци, но има и голем број на загинати при воспоставување на нарушениот мир.


Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Британика Енциклопедиски Речник. Топер, МПМ, 2005, Книга 7, стр. 208