Лубница

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Лубница
ЕкспедицијаЛакавичко 74.jpg

Панорамски поглед на селото Лубница

Лубница is located in Македонија
Лубница
Местоположба на Лубница во Македонија
Координати 41°30′04″N 22°22′00″E / 41.50111° СГШ; 22.36667° ИГД / 41.50111; 22.36667Координати: 41°30′04″N 22°22′00″E / 41.50111° СГШ; 22.36667° ИГД / 41.50111; 22.36667
Регион Logo of Southeastern Region, North Macedonia.svg Југоисточен
Општина Coat of arms of Konče Municipality.svg Конче
Население 361[1] жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 2424
Повик. бр. 032
Надм. вис. 585 м
Слава Илинден
Мреж. место Лубница
Лубница на општинската карта
Лубница во Општина Конче.svg

Атарот на Лубница во рамките на општината
Commons-logo.svg Лубница на Ризницата


Лубница — село во Општина Конче, во околината на градот Радовиш.

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 361 жител[1], со што селото се вбројува во средни села во областа на Конче и Радовиш.[2]

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во средишниот дел на Општина Конче, на само 3 километри од општинското средиште Конче. Исто како и Конче, се наоѓа на круната на Конечка Планина, близу изворот на реката Крива Лакавица. Лежи 20 километри јужно од градот Радовиш.[3]. Низ селото тече потокот Пршово или Пршева Река, која го дели на два дела.

Лубница е ридско село кое што се наоѓа на надморска височина од 570 метри, а атарот на селото е мошне голем и зафаќа површина од 45,7 км²[4]. Атарот на селото се издигнува до сртот на Конечка Планина каде што се допира со просторот на Општина Демир Капија[4], при што на своето подрачје опфаќа 934 хектари (ha) земјоделско земјиште, 322 ha пасишта и 2.091 ha шума.[3]

Лубница е поврзана со градот Радовиш преку регионалниот пат Р-606 во должина од 23 км, кој води преку Конче.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Селото Лубница е многу старо село, едно од најстарите села во Лакавичко и Радовишко за што сведочат пишани записи уште од XIV век. Имено, тоа под името Лубница заедно со Конче се споменати во пишан запис од 1366 година[5], кога е била изградена познатата црква „Св. Стефан“ во Конче.

Во XIX век било дел од Радовишката каза во Отоманската Империја.

Потекло и значење на името[уреди | уреди извор]

Името на селото Лубница е многу старо со најстара потврда со истиот облик Лоубница од 1366 година, а според научните толкувања тоа доаѓа од старословенскиот збор Лоубъ кој означува 'кора од дрво; лико'[5]. Над селото на планината Серта има густа дабова шума со доста кори на пенушки од дрва поради каменестата почва на долот, што може да укажува на поврзаност со ова толкување и настанокот на името Лубница.

Население[уреди | уреди извор]

Сретселото во Лубница
Поглед на селото

Според податоците на бугарскиот етнограф Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) од 1900 година, селото имало 565 жители, од кои 300 Македонци и 265 Турци.[6] По податоци на секретарот на егзархијата, Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото Лубница имало 480 Македонци.[7]

По Втората светска војна, од селото си заминале и последните Турци, кои последен пат биле забележани во 1953 година, кога имало 107 Турци. Во подоцнежните пописи, во селото не е забележано турско население.

Според пописот од 2002 година, селото имало население од 361 жител[1], од кои 359 Македонци, 1 Србин и 1 друг.

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[8] 1905[9] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 565 480 599 646 592 595 444 374 366 361
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[10]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[11]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 599
1953 538 107 ... 1 646
1961 582 6 ... ... 4 ... 592
1971 594 ... 1 ... 595
1981 444 ... 444
1991 372 1 1 374
1994 365 1 366
2002 359 1 1 361

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Лубница е населено со Македонци од православна христијанска вероисповед. Родови и семејства кои живеат во селото се: староседелски сојови: Попевци, Пинговци, Атанасови, Милевци живеат во свое посебно родовско маало наречено Милевско, Секулови, Крстеви, Стефановски, Ѓорѓиеви, Спасови, Миткови, Стојанови, Велкови, Василеви, Пингови, Колеви, Филипови, Герасовци се доселиле од Габревци и живеат во свое посебно маало на крајот на селото кон полето во месноста Ширина каде некогаш живееле Турци-јуруци.

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото влегува во рамките на Општина Конче, една од ретките општини во Македонија, која не била променета по новата територијална поделба на Македонија во 2004 година. Во периодот од 1996-2004 година, селото било исто така во рамките на Општина Конче.

Во периодот од 1965 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Радовиш. Селото припаѓало на некогашната општина Радовиш во периодот од 1957 до 1965 година, додека во периодот 1955-1957, селото било во рамките на тогашната општина Конче.

Во периодот 1952-1955, селото било дел од тогашната Општина Конче, во која покрај селото Лубница, се наоѓале и селата Габревци, Горно Липовиќ, Долно Липовиќ, Долни Радеш, Конче, Негреновци и Ракитец. Во периодот 1950-1952, селото влегувале во рамките на некогашната Општина Конче, во која влегувале селата Конче и Лубница.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[12]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 „Попис на Македонија“ (PDF). Завод за статистика на Македонија. 2002. конс. 25 мај 2016. 
  2. Атанасов, Зоранчо (2011) (на македонски). Инфраструктурни одлики на населените места во општините Радовиш и Конче. стр. 65–77. http://www.igeografija.mk/MGD/Razgledi_44-45/06-Zoranco.pdf. посет. 20 мај 2016 г. 
  3. 3,0 3,1 3,2 „Рехабилитација на регионалниот пат Р-606 Радовиш-Конче-Лубница, Македонија“ (PDF). Европска банка за обнова и развој (македонски). јуни 2009. конс. 25 мај 2016. 
  4. 4,0 4,1 Панов, Митко (1998) (на македонски). Енциклопедија на селата во Република Македонија. Скопје: Патрија. стр. 183. ISBN 9989-862-00-1. 
  5. 5,0 5,1 Иванова, Олга (1996). Речник на топонимите во областа по сливот на Брегалница. Скопје: Институт за македонски јазик „Крсте Мисирков“. стр. 380. 
  6. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900, стр. 235
  7. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 138 - 139.
  8. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  9. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  10. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. 
  11. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  12. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  13. ИЗГРАДЕН И ОСВЕТЕН МАНАСТИР ВО СЕЛО ЛУБНИЦА

Надворешни врски[уреди | уреди извор]