Борис Трајковски

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Coat of arms of the President of Macedonia.svg Борис Трајковски Coat of arms of the President of Macedonia.svg
Борис Трајковски

Портрет на Борис Трајковски.


Мандат
15 декември 1999 – 26 февруари 2004
Претходник Киро Глигоров
Следбеник Бранко Црвенковски

Роден 25 јуни 1956
Струмица, Македонија
Починал 26 февруари 2004(2004-02-26) (на 47 год.)[1]
Ротимље, Босна и Херцеговина[1]
Сопружник Вилма Трајковска
Професија дипломиран правник
Религија методист
Претседатели на Македонија

Борис Трајковски (Струмица, Македонија, 25 јуни 1956 - Мостар, Босна и Херцеговина, 26 февруари 2004[1]) бил македонски политичар и втор претседател на Македонија, од 15 декември 1999 година до 26 февруари 2004 година, кога неговиот мандат завршил со трагичната смрт во авионска несреќа[1].

Биографија[уреди]

Траjковски дипломирал на Правниот факултет во Скопје во 1980 година, специјализирал деловно право и право на работни односи[2]. До 1997 година е раководител на правната служба на градежното претпријатие „Слобода“ од Скопје, од 1997 до 1998 година е шеф на Кабинетот на градоначалникот на Општина Кисела ВодаСкопје, а од 21 декември 1998 година е заменик министер за надворешни работи на Република Македонија во десно-центристичката влада предводена од Љубчо Георгиевски[3].

Политичка кариера и смрт[уреди]

Траjковски исто така беше претседател на Комисијата за надворешно - политички односи на ВМРО-ДПМНЕ, главен политички советник за надворешна политика на претседателот на ВМРО-ДПМНЕ, член на Претседателството на невладината организација Паневропско движење за Република Македонија, член на меѓународната конференција: "Решавање на конфликти" со седиште во Атланта, САД, учествувал на многубројни меѓународни конференции со тема решавање на конфликти, религиозна толеранција, религиозна слобода, бил претседател на младината на Обединетата методистичка црква во поранешна Југославија повеќе од 12 години.

За претседател на Република Македонија беше избран на претседателските избори во 1999 година.

Многумина Македонци сметаат дека претседателот Трајковски загинал под неразјаснети околности, незадоволни од официјалното објаснување дека се работи за грешка на пилотот во авионот. Постојат шпекулации дека тој можеби бил жртва на атентат.

Рејтингот на Трајковски дури беше претседател беше доста низок, но по несреќата што му се случи неговиот углед нагло порасна. Генералното мислење за Трајковски по неговата смрт не е далеку од изјавата што стои на официјалниот сајт на Меѓународната фондација Борис Трајковски каде се вели:

Претседателот Трајковски беше особена личност, кој се посвети себеси многу повеќе од она што се бараше од него како претседател. Тој беше вистински народен човек и го живееше својот живот посветен на својата земја Македонија, како и на поголема регионална и меѓународна соработка. Како голем поборник за единствена Македонија, Претседателот Трајковски беше активен во сè она што го правеше, вистински верувајќи дека Македонците со различно етничко и религиозно потекло можат да живеат и работат заедно.

Погреб[уреди]

Повеќе од 47 светски делегации присуствувале на погребот меѓу кои:

  • Бугарија Бугарија - Георги Прванов (претседател)
  • Хрватска Хрватска - Стипе Месиќ (претседател), Драган Приморац (министер)
  • Албанија Албанија - Алфред Мојсиу (претседател), Фатос Нано (премиер)
  • Полска Полска - Александар Квашњевски (претседател)
  • Унгарија Унгарија - Ференц Мадл (претседател)
  • Словачка Словачка - Рудолф Шустер (претседател)
  • Чешка Чешка - Вацлав Клаус (претседател)
  • Романија Романија - Јон Илиеску (претседател), Мирчеа Џоана (министер)
  • Србија и Црна Гора Србија и Црна Гора - Светозар Маровиќ (шеф на српско-црногорската државна заедница), Филип Вујановиќ, Воислав Коштуница, Мило Ѓукановиќ, Горан Свилановиќ (министер)
  • Босна и Херцеговина БиХ - Сулејман Тикиќ (претседавачот на претседателството на БиХ), Младен Ивањиќ, Бериша Чолак (министер)
  • Украина Украина - Виктор Јанукович (премиер)
  • Норвешка Норвешка - Киел Магне Бондевик (премиер), Дагфин Хојбратен (министер)
  • Молдавија Молдавија - Валеријан Кристеа (заменик премиер)
  • Германија Германија - Јошка Фишер (министер за надворешни работи)
  • Белгија Белгија - Луј Мишел (министер за надворешни работи)
  • Грција Грција - Тасос Јаницис (министер)
  • Латвија Латвија - Улдис Витолинш (министер за одбрана)
  • Ирска Ирска - Мајкл Смит (министер за одбрана), Марти Актисари (поранешен претседател)
  • Кина Кина - Лиу Зијун (министер)
  • Велика Британија Велика Британија - Денис Мекшејн (министер), Ричард Војвода од Глостер
  • Луксембург Луксембург - Лук Фриден (министер)
  • Русија Русија - Сергеј Рјазов (заменик министер)
  • Иран Иран - Али Ахани (заменик министер)
  • Европска Унија Совет на Европа - Валтер Швимер (генерален секретар)
  • Европска Унија Европска Комисија - Романо Проди (претседател)
  • САД САД - Антони Принсип (секретар за прашања на ветерани при кабинетот на Џорџ Буш)
  • Лихтенштајн Лихтенштајн - Принц Николас
  • ОБСЕ - Соломон Паси(претседавач), Јан Кубиш (генерал секретар)

Наводи[уреди]

Видете исто така[уреди]

Надворешни врски[уреди]