Елевиш

Од Википедија — слободната енциклопедија
Елевиш
Λεβαία
Елевиш is located in Грција
Елевиш
Елевиш
Местоположба во областа
Елевиш is located in Суровичево (општина)
Елевиш
Местоположба на Елевиш во општината Суровичево и областа Западна Македонија
Координати: 40°38.43′N 21°42.11′E / 40.64050° СГШ; 21.70183° ИГД / 40.64050; 21.70183Координати: 40°38.43′N 21°42.11′E / 40.64050° СГШ; 21.70183° ИГД / 40.64050; 21.70183
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругЛерински
ОпштинаСуровичево
Општ. единицаЧалџиево
Надм. вис.&10000000000000630000000630 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно919
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)

Елевиш или Елеово (грчки: Λεβαία, Левеја; до 1926 г. Έλλεβη, Елеви[2]) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Суровичево на Леринскиот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 919 жители (2011). Сè до 1920-тите било населено со Турци.[3]

Географија[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во котлината Сариѓол, 2 км северно од Чалџиево и 6 км југоисточно од Суровичево.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Во Ооманското Царство[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека 1873 Елевиш (Elevich) е село во Џумалиската каза со 20 домаќинства и 48 жители Македонци,[4][5] што најверојатно е погрешно.

Во 1889 г. хрватскиот етнограф Стефан Верковиќ напишал за Елевиш:

Оттука [Чалџиево] на половина час на запад над езерото, исто така по Ларискиот пат, е сместено селото Елевеш со 150 муслимански куќи. Данокот на ова село е 17.900 пијастри.[6]

Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Елевиш имал 700 жители Турци.[7]

Во Грција[уреди | уреди извор]

По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Истата 1913 г. селото броело 779 жители, кои во 1920 г. нараснале на 986.[3] Во 1920-тите по сила на Лозанскиот договор жителите се иселени во Турција, а на нивно место властите довеле грчки колонисти, претежно од Понд, Тракија и Мала Азија.[8]

Во 1926 г. е преименувано во Лакија, а потоа во Левеја.[8][9] Во 1928 г. Елевиш е заведено како наполно дојденско село со 973 жители од 232 семејства.[10] Во 1940 г. нивниот број се намалил на 883 поради преселувања во други села.[3] Во 1960-тите и 1970-тите имало уште иселувања од селото, поради што населението дополнително се намалило, за да се поврати на 1.022 лица во 1991 г.[3] Во следните десетлетија е забележано уште едно опаѓање и повторен повраток на бројот на жители.

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 883 1.048 1.205 959 887 1.022 826 919
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Стопанство[уреди | уреди извор]

Во селото се одгледува жито, леќа, и грозје, а делумно е застапено и говедарството.[3]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Έλλεβη -- Λακκιά
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II дел. Скопје: Институт за национална историја. стр. 152–153.
  4. Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, с. 98-99.
  6. Верковичъ, С.И. „Топографическо-этнографическій очеркъ Македоніи“. СПб, 1889, стр.152.
  7. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 270. ISBN 954430424X.
  8. 8,0 8,1 „Λιθοξόου, Δημήτρης. Η περιοχή Φλώρινας (Λέριν) / Florina (Lerin) γεωγραφία της ιστορίας“. Архивирано од изворникот 2008-09-05. Посетено на 2008-09-05.
  9. „Δημήτρης Λιθοξόου. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971“. Архивирано од изворникот 2012-06-30. Посетено на 2012-06-30.
  10. „Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928“. Архивирано од изворникот 2012-06-30. Посетено на 2012-06-30.