Маврово (Лагадинско)
Маврово Μαυρούδα | |
---|---|
Местоположба во областа | |
Координати: 40°48′N 23°28′E / 40.800° СГШ; 23.467° ИГД | |
Земја | Грција |
Област | Централна Македонија |
Округ | Солунски округ |
Општина | Општина Бешик |
Општ. единица | Маслар |
Надм. вис. | 360 м |
Население (2021)[1] | |
• Вкупно | 237 |
Час. појас | EET (UTC+2) |
• Лето (ЛСВ) | EEST (UTC+3) |
Пошт. бр. | 570 02 |
Повик. бр. | +30-2393-xxx-xxx |
Маврово (грчки: Μαυρούδα, Мавруда; до 1927 г. Μαύροβο, Маврово[2]) — село во Општина Бешик во Солунски округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција[3]. Пред реформата на локалната власт во 2011 година Маврово бил дел од општина Маслар[3].
Географија и местоположба
[уреди | уреди извор]Селото се наоѓа на 33 километри западно од Ставрос и 70 километри источно од Солун, во централниот дел на Халкидик. Селото се наоѓа на надморска височина од 360 метри во јужните делови на Богданска Планина, над Бешичкото Езеро (Волви), на северниот брег на Мавровско Езеро.
Маврово опфаќа површина од 23 квадратни километри.[4].
Историја
[уреди | уреди извор]Отоманско Царство
[уреди | уреди извор]Во XIX век Маврово било село во Лагадинската каза во рамките на Отоманското Царство.
Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 150 Турци[5].
Грција
[уреди | уреди извор]По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1913 година селото имало 151 жител. По потпишувањето на Лозанскиот договор во 1923 година помеѓу Турција и Грција, во селото се населиле грчки бегалци од Анадолија додека муслиманското население заминало од своите домови.
Во 1927 година селото било преименувано во Мавруда.
Демографија
[уреди | уреди извор]Во 1928 година селото било мешано со 240 жители бегалци и 69 семејства.[6], додека во 1940 година селото броело 471 жител. Селото во пописот од 1951 година броело 504 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 680 жители, во 1971 година имало 550 жители, во 1981 година имало 522 жители, додека во 1991 година имало 409 жители[7]. Денеска, населението на селото е 375 жители според пописот од 2011 година.
Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:
Година | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 | 2021 |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Население | 471 | 504 | 680 | 550 | 522 | 409 | 408 | 375 | 237 |
- Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија
Знаменитости
[уреди | уреди извор]- Црква „Рождество на Пресвета Богородица“ од 1951 г.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Попис на населението од 2021 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
- ↑ „Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας“. Πανδέκτης: Name Changes of Settlements in Greece. Посетено на 7 мај 2024.
- ↑ 3,0 3,1 Kallikratis law Архивирано на 12 јули 2017 г. Greece Ministry of Interior (грчки)
- ↑ „Population & housing census 2001 (incl. area and average elevation)“ (PDF) (грчки). National Statistical Service of Greece.
- ↑ Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 170.
- ↑ „Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928“. Архивирано од изворникот 20 јуни 2012. Посетено на 20 јуни 2012.
- ↑ Симовски, Тодор Христов; Здружение на децата бегалци од Егејскиот дел на Македонија (1998). Населените места во Егејска Македонија Д. 2. Скопје: Печатница „Гоце Делчев”.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]
|