Легат (титула)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Стар Рим
Политика на и управување во Стариот Рим

Римско Кралство
753 п.н.е.510 п.н.е.
Римска Република
510 п.н.е.27 п.н.е.
Римска Империја
27 п.н.е.476

Принципат
Западно царство

Доминат
Источно царство

Редовни магистрати

Конзул
Претор
Квестор
Промагистрат

Едил
Трибун
Цензор
Управник

Вонредни магистрати

Диктатор
Магистер еквитум
Конзуларен трибун

Рекс
Триумвири
Децемвири

Титули и почести
Цар

Легат
Дукс
Официус
Префект
Викариј
Вигинтисексвири
Ликтор

Магистер милитум
Император
Принцепс сенатус
Понтифекс максимус
Август
Цезар
Тетрарх

Политика и право

Сенат
Курсус хонорум
Римски собранија
Колегијалност

Римско право
Римско граѓанство
Аукторитас
Курсус хонорум


Легат (лат.: legatus) е титула која во периодот на доцната Римска република им била давана на сенаторите кои служеле под заповед на воените команданти и по чија препорака биле именувани од Сенатот[1]. Помпеј Велики и Цезар именувале свои легати кои имале пропреторски овластувања и често спроведувале полунезависна команда.

Ваквата идеја ја развил Октавијан Август така што поставил легат (сенатор од конзуларен ранг) кој подоцна ја добил титулата legatus Augusti propraetore, за да управува со секоја провинција за која бил одговорен, освен за Египет, кој имал коњанички офицери. Со секоја легија во провинциите управувал сенатор со преторски овластувања (Legatus legionis), кој му бил потчинет на намесникот.

Во провинциите со една легија командувал намесникот, освен во Африка, каде Гај Јулиј Цезар поставил посебен легат, поставувајќи проконзул за цивилна администрација. Legatus Augusti ретко имале повеќе од двајца постари команданти, главно во период од три години. Многумина од нив своите кариери ги забележале на споменици, но толкувањето на овие записи е дискутабилно и останува сомневањето за тоа дали повеќето од нив биле систематски подготвувани за воено командување или пак имале значително воено искуство.

Исто така, legatus Augusti propraetore определувале сенатор со посебни задачи. Од почетокот на II век него го поставувал владетелот, како свој советник и придружник (comes) во походите.

Еквивалент на легатот во современа војска е чинот на генерал.

Наводи[уреди]

  1. The Roman Army International World History Project (анг.)