Меѓународна организација на франкофонијата

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Франкофонија (фр. L’OIF) службен назив „Меѓународна организација на франкофонијата“, е составена од голем број на држави, земји и региони на сите пет континенти во светот кои го користат францускиот јазик како национален, службен, работен и во меѓународните комуникации. Франкофонијата е француски израз, за првпат употребен во 1880 година, од страна на францускиот географ Onesim Reclus, брат на Elise Reclus, кој ја означил заедницата на луѓе и држави во светот кој го користат францускиот јазик. Франкофонијата ја сочинуваат 56 земји членки и 14 земји посматрачи со 950 милиони жители, и површина од 28 милиони километри квадратни.

Во секоја од овие земји францускиот јазик е или мајчин, или службен, или официјален со некој друг јазик, или употребуван во разни институции или барем во мал дел се користи. Модерната франкофонија датира од 1970 година. Нејзиното мото е еднаквост, комплементарност, солидарност (egalite, complementarite, solidarite). Во почетокот франкофонијата била мала заедница од земји во кој се зборувало францускиот јазик, додека денеска таа е меѓу трите најголеми организации во светот, чии што земји соработуваат на културно поле, науката, економијата, правдата и мирот.

Заедно со останатите организации како што е УНЕСКО, франкофонијата работи на развојот на лингвистиката и културата во ерата на глобализам. Исто така многу соработува со слични организаации, а особено со шпански (латинска унија), и со португалски (заедница на држави со португалски јазик), кои се многу значајни во светот.

Содржина

Структура [уреди]

L’OIF има статус на посматрач во седницата на советот за безбедност.

Самити [уреди]

Самитите се одржуваат на секои 2 години, кога лидерите на земјите членки имаат можност да се сретнат и да ја развиваат стратегијата и целите на организацијата. Важно е да се напомене дека оригиналниот основач на франкофонијата бил Samuel de Champlain.

ПРЕТХОДНИ САМИТИ

  • Париз,Франција (1986)
  • Квебек,Канада (1987)
  • Дакар,Сенегал (1989)
  • Париз,Франција (1991)
  • Маурициус (1993)
  • Котоноу,Бенин (1995)
  • Ханој,Виетнам (1997)
  • Монктон,Канада (1999)
  • Бејрут,Либан (2002)
  • Уагадугу,Буркина Фасо (2004)
  • Букурешт,Романија (2006)
  • Квебек,Канада (2008) по повод 400 години од основањето на Квебек

Постојан совет [уреди]

Постојаниот совет на франкофонијата се состои од амбасадори на земјите членки, и како министерска конференција, негова главна задача е планирање за наредниот самит и надгледување на одлуката на самитот за имплементација врз база на ден зад денот.

Меѓународна агенција [уреди]

Меѓународната агенција е главен оператор на културните, техничките, научните, економските и правните програми и одлуки на самитот. Седиштето на агенцијата е во Париз, а има и три ограноци во Либравил(Габон),Ломе(Того)и Ханој(Виетнам).

Постојани земји членки [уреди]

Европа

  1. Франција со сите територии преку морето
  2. Албанија
  3. Белгија
  4. Андора
  5. Бугарија
  6. Грција
  7. Луксембург
  8. Македонија
  9. Молдавија
  10. Монако
  11. Романија
  12. Швајцарија

СЕВЕРНА И ЈУЖНА АМЕРИКА

  1. Канада, Квебек (учествува влада), Њу Бронзвик (учествува влада), Онтарио (посматрач со можно членство)
  2. Доминиканска република
  3. Хаити
  4. Света Луција

АФРИКА

  1. Бенин
  2. Буркина Фасо
  3. Бурунди
  4. Египет
  5. Зеленоротски острови
  6. Камерун
  7. Ценрталафриканска република
  8. Чад
  9. Мароко
  10. Комори
  11. Р. Конго
  12. ДР.КОНГО
  13. Брегот на слоновата коска
  14. Џибути
  15. Екваторијална Гвинеја
  16. Гвинеја
  17. Гвинеја Бисао
  18. Мадагаскар
  19. Мали
  20. Мауританија
  21. Маурициус
  22. Нигер
  23. Руанда
  24. Сао Томе и Принсипе
  25. Сенегал
  26. Сејшели
  27. Того
  28. Тунис

АЗИЈА

  1. Камбоџа
  2. Лаос
  3. Виетнам
  4. Либан

ОКЕАНИЈА

  1. Вануату

Асоцијативни членки

  1. Кипар-Европа
  2. Гана-Африка

Посматрачи

  1. Австрија
  2. Хрватска
  3. Чешка
  4. Грузија
  5. Унгарија
  6. Летонија
  7. Литванија
  8. Мозамбик
  9. Полска
  10. Србија
  11. Словачка
  12. Словенија
  13. Тајланд
  14. Украина