Цугшпице

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Цугшпице
Zugspitze
Zugspitze 2.JPG
Цугшпице погледнат од Ервалд, Тирол, Австрија
Највисока точка
Надм. вис. 2.962 м [1]
Истакнатост 1.746 м [2]
ФернПарзајершпице
Матичен врв Финстерархорн / Монблан
Доминантност = 24,6 км → Ахеркогел
Заведена како Највисока точка во Германија
Географија
Цугшпице се наоѓа во Германија<div style="position: absolute; z-index: 2; top: Грешка во изразот: Недостасува операнд за *%; left: -55%; height: 0; width: 0; margin: 0; padding: 0;">
Цугшпице
Местоположба во Германија на границата со Австрија
Место Тирол, Австрија
Баварија, Германија
Матичен венец Ветерштајн, Источни Алпи
Геологија
Старост на карпата Тријас
Вид планина варовник[3]
Искачување
Прво освојување 27 август 1820 од Јозеф Наус, Јохан Георг Таушл и помошникот Мајер
Најлесен пат Рајнтал

Цугшпице (германски: Zugspitze) — највисок врв во масивот Ветерштајн, како и највисок врв во Германија, со височина од 2.962 метри. Се наоѓа јужно од градот Гармиш-Партенкирхен, на границата помеѓу Германија и Австрија. Јужно од врвот се наоѓа Цугшпицплат (Zugspitzplatt) карстна висорамнина со бројни пештери. На страничните страни на Цугшпице се наоѓаат три ледници, вклучувајќи двата најголеми во Германија: Северен Шнефернер (Nördlicher Schneeferner) со површина од 30,7 хектари и Хеленталфернер (Höllentalferner) со површина од 24,7 хектари. Третиот ледник е Јужен Шнефернер (Südlicher Schneeferner), кој се протега на 8,4 хектари.

Цугшпице бил прв пат искачен на 27 август 1820 од Јозеф Наус, неговиот помошник, Мајер, и водачот, Јохан Георг Таушл. Денес, постојат три нормални патеки до врвот: едната од долината Хелентал од североисток; другата од долината Рајнтал од југоисток; и третата од запад. Во близината на врвот без проблем може да се најде сместување. На самиот Цугшпице се наоѓаат два планинарски домови, Минхенска куќа (Münchner Haus) на германска страна и Виенска колиба (Wiener-Neustädter Hut) на австриска страна.

Три жичници водат до врвот Цугшпице. Првата, Тиролска жичница, изградена во 1926 и завршувала под врвот сè до 1991, кога крајната станица не била преместена на самиот врв. Запчената железница, Баварска железница, одела по северниот дел на планината и завршувала на висорамнината Цугшпицплат, од каде патниците се префрлале во жичница до врвот. Запчената железница и жичницата Ајбско Езеро, третата жичница, секоја година до врвот пренесуваат над половина милион луѓе. Зиме на висорамнината под врвот работат девет ски-лифтови. Метеоролошката станица, отворена во 1900, и истражувачката станица во Шнефернерхаус, главно се користат за набљудување на климатските појави.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Цугшпице: Искачување, пешачење, планинарење“. SummitPost. http://www.summitpost.org/zugspitze/150322. конс. 22 април 2013 г. 
  2. 2,0 2,1 Арон Мајцлиш. „Најистакнати врвови во Европа“. peaklist.org. http://www.peaklist.org/WWlists/ultras/EuroCoreP1500m.html. конс. 22 април 2013 г. 
  3. Geologische Karte von Bayern mit Erläuterungen (1:500,000). Bavarian Geological Survey, 1998.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]