Снег

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Природниот снег е во форма на врнежи во атмосферата на Земјата во форма на кристален воден мраз, се состои од снегулки што паѓаат од облаците. Од снегот се составаат мали честички мраз, тоа е грануларен материјал. Таа има отворена и мека структура, освен ако не е спакувана со надворешениот притисок. Снегулките паѓаат во различни големини и форми. Во форма на топка, мраз пелети или снег зрна. Снежните врнежи, неговиот износ и неговите поврзани течни врнежи, се утврдува со помош на различни еквиваленти.

Процесот на таложење снег, т.н. снежни врнежи, имаат тенденција да се формираат во рамките на одделни региони во зависност од движењето на воздухот, еден вид на низок притисок, систем, познат како extratropical циклон. Снегот може да паѓа каде што постои релативно топла вода, на пример каде што има испарување на вода од езерата, т.н. езеро-ефект, снежни врнежи кои што можат да бидат локално тешки.

Во планинските области, обилните снежни врнежи се можни на места каде протокот е максимизиран во помалку ветровитите страни на планинскиот терен на одредена височина, ако атмосферата е доволно ладна. Индуциран снег е процес на таложење снег од атмосферата на Земјата, со воведување на стимулации за природен процес. Вештачки снег е процес на таложење снег во локализирана област. Вештачкиот снег не вклучува структури на мраз, се користи за да симулира природен снег за различни цели.

Снегот во Македонија[уреди | уреди извор]

Според историските податоци, височината на снегот што паднал во Битола изнесувала: 52 сантиметри во 1954 година, 63 сантиметри во 1962 година, 55 сантиметри во 1975 година и 84 сантиметри во 1983 година. Притоа, во август 1978 и август 2007 година, на Пелистер паднал снег со дебелина од десетина сантиметри.[1]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Битола памети сибирски зими до -36 степени“, Дневник, година XX, број 5992, четврток, 18 февруари 2016, стр. 28.