Неготино (Полошко)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Неготино
Неготино is located in Македонија
Неготино
Местоположба на Неготино во Македонија
Координати 41°52′42″N 20°53′2″E / 41.87833° N; 20.88389° E / 41.87833; 20.88389Координати: 41°52′42″N 20°53′2″E / 41.87833° N; 20.88389° E / 41.87833; 20.88389
Општина Врапчиште
Население 3673 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1235
Шифра на КО 07053
Надм. вис. 549 м
Неготино на општинската карта
Неготино во Општина Врапчиште.svg

Атарот на Неготино во рамките на општината
Знаме на поранешната Општина Неготино-Полошко.
Грбот на поранешната Општина Неготино-Полошко.

Неготино — село во Општина Врапчиште, во околината на градот Гостивар. До 2004 година било седиште на своја Општина Неготино-Полошко.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во областа Горни Полог, во источното подножје на Шар Планина, на десниот брег на реката Маздрача. Оддалечено е 12 километри североисточно од Гостивар.

Историja[уреди | уреди извор]

Селото се споменува во турските пописни дефтери од 1467/68 година, како дел од нахијата Калканделен и имало 90 семејства, 5 неженети и 7 вдовици, сите христијани.[1]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Неготино живееле 232 жители, од кои 200 Албанци и 32 Македонци.[2]

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година Неготин — село во Сенокоска општина во Долнополошкиот срез и има 129 куќи и 943 жители, Албанци.[3]

Според пописот од 2002 година, во Неготино живеат 3.673 жители, од кои 3.659 Албанци, 1 Турчин, 1 Србин, 1 Бошњак и 11 останати.[4]

На табелата е прикажан бројот на жители низ сите пописни години:[5]

Година 1900 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1994 2002
Население 232[2] 943[3] 1.311 1.484 1.664 2.601 2.876 3.191 3.673

Родови[уреди | уреди извор]

Неготино е албанско село.

Според истражувањата од 1951 година, родови во селото:

Доселеници

  • Дедолар (1 к.) староседелци. Со доаѓањето на Албанците во селото се имаат измешано со нив, и го имаат прифатено албанскиот јазик.
  • Шеелери (17 к.) потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија. Они имаат роднини во селата Вруток и Чајле.
  • Шеволе (12 к.) од фисот Бериша во северна Албанија.
  • Сејдолар (6 к.) од фисот Бериша во северна Албанија.
  • Гарани (4 к.) основачот на родот се викал Асан Гарани. Тој се доселил од селото Гарани кај Кичево. Подалечно потекло од северна Албанија.
  • Кокоре (6 к.) доселени се од околината на Пешкопеја во северна Албанија.
  • Шулајна (3 к.) доселени се од Љума во северна Албанија.
  • Манчолар (17 к.) се викаат и Гоџолар. Доселени се од Хаса во северна Албанија (Суви Хас над Призрен). Припаѓаат на фисот Бериша. Овде живеат од втората половина на XVIII век.
  • Султајна (11 к.) доселени се од Чаје во северна Албанија. Во Неготино се доселени кон крајот на XVIII век. Го знаат следното родословие: Сулеман (жив на 73 г. во 1951 година) Мемет-Асан-Мемет Хоџа, кој се доселил во селото.
  • Раманлар или Демолар (7 к.) доселени се од северна Албанија.
  • Цака (2 к.) по потекло се од селото Ујмиште во Љума. Од таму се населиле во селото Ѓургевиште на Шар Планина. Па од таму некои се спуштиле во Добри Дол, а некои се доселиле во Неготино. Дел се останати и во Ѓургевиште.
  • Асе (23 к.) доселени се од Хаса во северна Албанија (недалеку од Ѓаковица). Во Неготино живеат од втората половина на XVIII век. Некои Албанци од овој род за време на Втората светска војна се однесувале многу лошо кон Македонците во полошкиот регион.
  • Спајолар (10 к.) доселени се од северна Албанија.
  • Паљолар (8 к.) потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија. Од старото место се иселиле во селото Ломница на Шар Планина. Па потоа некој предок дошол во селото Неготино.
  • Демолар (8 к.) потекнуваат од фисот Бериша во северна Албанија.
  • Парлак (1 к.) доселени се од селото Нови Сеј во Љума, северна Албанија.
  • Лепролар (51 к.) они се од фисот Бериша во Матија, северна Албанија. Во Неготино се доселиле тројца браќа кои во старото место паднале на крв. Потоа едниот од браќата се иселил во селото Топлица, додека другите двајца браќа останале во селото, од кои потекнува овој голем род.
  • Шериф (1 к.) и Азис (1 к.) они се Роми. Првиот род е од селото Врапчиште, а вториот од Тетово.[6]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Изборно место[уреди | уреди извор]

Во селото постојат изборните места бр. 440, 441, 442 и 443 според Државната изборна комисија, сместени во просториите на основното училиште.[7]

На претседателските избори во 2019 година, на овие изборни места биле запишани вкупно 3.561 гласачи.[8]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Пред да се населат Албанците во селото, овде живеело православно македонско население. За тоа е доказ целосната македонска топонимија во полошкиот региот, како и зачуваните родови кои си знаат за старото место на своите предци. Сега се знае за следните македонски родови со потекло од ова село, во селата. Сенокос (Меноски), Волковија (Каракушевци и Цветковци). Стари македонски иселеници од ова село има и во Тетово. Последниот македонски род во селото се викал Илијески.[6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Турски документи за историјата на македонскиот народ кн.4, Методија Соколоски, д-р Александар Стојановски, Скопје 1971, стр.362
  2. 2,0 2,1 Известие от скопския митрополит относно броя на къщите под негово ведомство, 1902 г., сканирано от Македонския държавен архив.
  3. 3,0 3,1 Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии“, София, 1929, стр. 24.
  4. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  6. 6,0 6,1 Трифуноски, Јован (1976). Полог. Белград: САНУ.
  7. „Описи на ИМ“. Посетено на 3 ноември 2019.
  8. „Претседателски избори 2019“. Посетено на 3 ноември 2019.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]