Галате

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Галате е село во Општина Врапчиште, во околината на градот Гостивар.

Галате
Галате is located in Македонија
Галате
Местоположба на Галате во Македонија
Координати 41°50′26″N 20°52′41″E / 41.84056° СГШ; 20.87806° ИГД / 41.84056; 20.87806Координати: 41°50′26″N 20°52′41″E / 41.84056° СГШ; 20.87806° ИГД / 41.84056; 20.87806
Општина Општина Врапчиште
Население 1151 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 557 м
Галате на општинската карта
Галате во Општина Врапчиште.svg

Атарот на Галате во рамките на општината
Commons-logo.svg Галате на Ризницата
Црквата „Св. Никола“ во Галате
Црквата „Св. Богородица“ во Галате

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Галате живееле 325 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Галате имало 424 Македонци патријаршисти.[2]

Според Афанасиј Селишчев во 1929 година селото е дел од Галатска општина и брои 47 куќи со 203 жители Македонци.[3]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 1.151 жител.[4]

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[5]

Години Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 391
1953 450 3 1 454
1961 420 1 421
1971 379 13 392
1981 397 1 398
1991 372 9 78 1 1 461
1994 349 437 126 14 2 928
2002 334 643 173 1 1.151

Родови[уреди | уреди извор]

Во времето на истражувањата кои биле вршени во селото во 1947 година, Галате било чисто македонско село, родови во селото биле:

  • Цвеловци (8 к.), староседелци. Имаат иселеници во Обреновац (две семејства).
  • Новаковци (2 к.), староседелци.
  • Мировци (9 к.), староседелци. Имаат иселеници во Гостивар (едно семејство) и во Ратае.
  • Пејовци (1 к.), староседелци.
  • Гоџовци (2 к.), староседелци. Имаат иселеници во Белград (едно семејство), Варна (едно семејство) и во Шумен (едно семејство).
  • Ѓорговци (5 к.), староседелци.
  • Шакшалевци (1 к.), староседелци. Имаат иселеници во Обреновац (едно семејство).
  • Поповци (3 к.), староседелци. Имаат иселеници во Тетово (едно семејство) и во Белград (две семејства).
  • Цоцолевци (8 к.) и Страшевци (5 к.) доселени во различен период, од сега албанското село Пршовце. Во родот Страшевци ја знаат следната генеологија Петко (жив на 47 год. во 1947 година) Милош-Змејко-Димо, кој се доселил;
  • Балабановци (5 к.) и тие се доселени од селото Прошовце, подалечно потекло од селото Радомир во Калиса (северна Албанија). Ја знаат следната генеологија Манојло (жив на 58 год. во 1947 година) Оносим-Димитрија-Стојко, кој се доселил од Прошовце. Имаат иселеници во Брвеница.
  • Цацановци (3 к.) доселени се од сега албанското село Градец. Имаат иселеници во Романија (едно семејство).
  • Синадиновци (2 к.) доселени се од селото Чајле.
  • Димитриовци (1 к.) доселени се од селото Балин Дол.
  • Поречанец (1 к.) основачот на родот е дојден како домазет од Порече.
  • Симјановци (1 к.) доселени се од Ново Село, каде биле староседелци.
  • Кукевци (1 к.) основачот на родот се доселил од селото Пожаране.
  • Бучуковци (1 к.) исто така доселени од Пожаране.[6]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[7]


Археолошки локалитети[8]
  • Гладница - населба и некропола од доцна антика;
  • Градиште - утврдена населба од железно и римско време;

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 213.
  2. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne. Avec deux cartes ethnographiques, Paris, 1905, pp. 122-123.
  3. Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии, София, 1929, стр. 24.
  4. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  5. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  6. Трифуноски, Јован (1976). Полог. Белград: САНУ. 
  7. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред (на македонски). Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 
  8. Коцо, Димче (1996). Археолошка карта на Република Македонија. Скопје: МАНУ. ISBN 9789989101069