Министерство за внатрешни работи на Македонија

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Министерство за внатрешни работи
Coat of arms of the Macedonian Police.png
Обележје на министерството
Податоци за органот
Основан 6 август 1944
Надлежност Влада на Република Македонија
Седиште Улица „Димче Мирчев“ бр. 9, Скопје, Македонија Македонија
Вработени 11,441[1] (2015)
Надлежен министер Оливер Спасовски
Мрежно место
mvr.gov.mk

Министерството за внатрешни работи на Република Македонија (скратено МВР на РМ, МВР) – државна институција во Република Македонија, едно од министерствата во Владата на Република Македонија задолжено за спроведување на законот во државата.[2] Сегашен министер за внатрешни работи е Оливер Спасовски, а негов заменик е Агим Нухиу. Според извештајот од 2015 година министерството располага со човечка сила од 11,441 лице. Според органограмот на министерството, најголем орган е Бирото за јавна безбедност.[3]

Министерството е основано на 6 август 1944 година во село Рамно за време на Првото заседание на АСНОМ. Неговото првично име било Поверенство за внатрешни работи, според стандардите на ФНРЈ, сепак било именувано во Министерство за внатрешни работи на 16 април 1945 година во Скопје. Прв министер односно повереник за внатрешни работи бил Киро Петрушев.[4]

Оваа министерство е поделено на осум подрачни единици односно сектори за внатрешни работи.[5] Секторите се во рамките на Бирото за јавна безбедност. Тие се распоредени во најголемите градови во државата, како Скопје, Битола, Куманово и други. Секој сектор има свои полициски станици и канцеларии, а за покачување на безбедноста во руралните средини, во 2014 година беа започнати и мобилни полициски станици.[6]

Историја[уреди | уреди извор]

ДФ Македонија[уреди | уреди извор]

На 2 август 1944 година во манастирот „Св. Отец Прохор Пчински“ неофицијално се формира министерството со нужен број оддели на чело со назначен началник, и одлуката трае до формирањето на Народно правителство на македонската држава при Президиумот на АСНОМ.[7] Официјално, на 6 август 1944 година во село Рамно за време на Првото заседание на АСНОМ се создадени 8 поверенства меѓу кои и Поверенството за внатрешни работи, под раководство на Киро Петрушев, повереник за внатрешни работи[8], потоа со промените на 16 април 1945, министер за внатрешни работи.

СР Македонија[уреди | уреди извор]

Во времето на СФР Југославија како дел од федеративниот план за јавна безбедност, во Македонија и во останатите републики дејствувала милиција. На 13 март 1981 поради потребата од обезбедување на јавни личности, справување со кризи и други специјални задачи за кои не била подготвена тогашната милиција, во рамките на тогашниот републички секретаријат на СР Македонија се формира Единицата за специјални задачи „Тигар“, првата специјална единица во Македонија.

Република Македонија[уреди | уреди извор]

Во 1991 година, со осамостојувањето на Македонија, властите овде како и во другите поранешни членки на СФР Југославија го прифаќаат западниот модел и милицијата ја преименуваат во полиција. Со избувнувањето на воен конфликт во 2001 година, министерството активно се вклучило во одбрана на територијалниот интегритет во соработка со АРМ. Одкако поминале неколку месеци од почетокот на конфликтите, во рамките на МВР се формирала специјалната единица од доброволци, Единицата за брза интервенција „Лавови“.

Две години одкако завршила војната доаѓа до расформирање на таа единица при што во рамките на министерството се формира „Специјална единица за брзо распоредување“ каде што поголем дел од доброволците преминуваат, а која потоа е преименувана во Единица за брзо распоредување (ЕБР). Една од поважните операции во поновата историја на министерството е „Планинска бура“ во која во 2007 година беше совладана вооружена група од 90-тина терористи без никакви загуби за министерството.

Во мај 2015 година во полициска акција во Куманово по 28-часовна вооружена улична борба загинале 8 специјалци вработени во министерството[9].

Список на министри[уреди | уреди извор]

Следува список на сите министри за внатрешни работи по осамостојувањето на Македонија:

# Име
(роден–починал)
Мандат
1 Јордан Мијалков
(1932–1991)
20 март 1991 19 декември 1991
2 Љубомир Фрчковски
(1957-)
10 јануари 1992 23 февруари 1996
3 Томислав Чокревски
(1934-)
23 февруари 1996 30 ноември 1998
5 Павле Трајанов
(1952-)
30 ноември 1998 27 декември 1999
6 Доста Димовска
(1954-2011)
27 декември 1999 13 мај 2001
7 Љубе Бошкоски
(1960-
13 мај 2001 1 ноември 2002
8 Хари Костов
(1959-)
1 ноември 2002 2 јуни 2004
9 Силјан Аврамовски
(1960-)
2 јуни 2004 17 декември 2004
10 Љубомир Михајловски
(1954-)
17 декември 2004 26 август 2006
11 Гордана Јанкулоска
(1975-)
26 август 2006 12 мај 2015
12 Митко Чавков
(1963-)
13 мај 2015 11 ноември 2015
13 Оливер Спасовски
(1976-)
11 ноември 2015 19 мај 2016
14 Митко Чавков
(1963-)
20 мај 2016 31 август 2016
15 Оливер Андонов
(1971-)
1 септември 2016 2 септември 2016
16 Оливер Спасовски
(1976-)
2 септември 2016 29 декември 2016
17 Агим Нухиу
(1977-)
29 декември 2016 1 јуни 2017
18 Оливер Спасовски
(1976-)
1 јуни 2017 во служба

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Извештај за следењето на примената на начелото на соодветна и правична застапеност за 2015 година“. Народен правобранител на Република Македонија. јуни, 2016. http://ombudsman.mk/upload/d/spz-2015-Mk.pdf. конс. 10 март 2017 г. 
  2. Закон за полиција, I. Општи одредби, Член 3.
  3. Органограм на Министерството за внатрешни работи.
  4. Акти на Првото заседание на АСНОМ, Закон за народната влада на Македонија, Член 3.
  5. Сектори за внатрешни работи и ПС.
  6. Поблиску до службите на МВР преку мобилната полициска станица. // МРТ, 26.06.2014.
  7. Акти на Првото заседание на АСНОМ, Решение на Антифашисткото собрание на народното ослободуење на Македонија како врховно законодателно и исполнително народно претставително тело и највисок орган на државната власт на Демократска Македонија (АСНОМ), стр. 2, Член 10.
  8. Акти на Првото заседание на АСНОМ, Решение за организација поверенства при Президиумот на АСНОМ и именување на нивните раководители, стр. 5, Член 1, точка 2 и Член 2.
  9. „Осум загинати полицајци во Куманово“ (на македонски). Кајгана. 10 мај 2015. https://kajgana.com/osum-zaginati-policajci-vo-kumanovo. конс. 2 јануари 2018 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]

Видете исто така[уреди | уреди извор]