ФК Милан

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
А.Ц. Милан
Целосно име Associazione Calcio Milan S.p.A.
Прекар(и) i Rossoneri (Црвено Црни)
il Diavolo
(Ѓаволот)
Casciavit
(Штравстигери на ломбардски)
Основан декември 16, 1899; пред 115 години (1899-12-16)
Терен Сан Сиро, Милано
(Капацитет: 80.018)
Сопственик Силвио Берлускони
Претседател Празно
Тренер Филипо Инзаги
Лига Серија А
Серија А 2013/2014 Серија A, 8-ми
Веб страна Официјално мрежно место
Kit left arm acm1112h.png
Team colours
Kit body acm1112h nologos.png
Team colours
Kit right arm acm1112h.png
Team colours
Kit shorts acm1112h.png
Team colours
Kit socks acm1011h.png
Team colours
Домашни бои
Kit left arm acm1112a.png
Team colours
Kit body acm1112a nologos.png
Team colours
Kit right arm acm1112a.png
Team colours
Kit shorts acm1112h.png
Team colours
Kit socks acm1011a.png
Team colours
Гостински бои
Kit left arm acm1112t.png
Team colours
Kit body acm1112t nologos.png
Team colours
Kit right arm acm1112t.png
Team colours
Kit shorts acm1112t.png
Team colours
Kit socks acm1011h.png
Team colours
Резервни бои
Soccerball current event.svg Тековна сезона

ФК Милан (италијански: Associazione Calcio Milan) или само Милан е италијански фудбалски клуб од Милано. Клубот бил основан во 1899 година од аглискиот изработувач на тантели Херберт Килпин, Алфред Едвардс и четири други Англичани[1], и од тогаш најголем дел од историјата ја поминал играјќи во најсилната италијанска лига (само две години во серија Б во осумдесетите).

Милан има освоено вкупно 18 признати официјални меѓународни титули, и со Бока Јуниорс имаат најмногу на светот. Клубот ја има освоено седум пати Лигата на шампионите; само Реал Мадрид ја има освоено повеќе (9 пати)[2]. Што се однесува на Италијанските натпреварувања, Милан е на второто место со 18 титули, а само Јувентус има освоено повеќе (27)[3]. Милан има освоено четири светски титули, повеќе од било кој клуб на светот. Има освоено Интерконтиненталниот куп три пати и Светското клубско првенство еднаш.

Меѓу другите важни титули освоени од Милан спаѓаат Европскиот супер куп рекордни пет пати, и Купот на победниците два пати; како и да е тие никогаш не стигнале до финалето во УЕФА купот (две полуфиналиња во 1972 и 2002). Ова е единствениот официјален трофеј што постои кој Милан сѐ уште не го освоил. Во Италија клубот ја освоил Копа Италија 5 пати, како и 6 пати Италијанскиот супер куп. Милан беше исто така и еден од основачите на Г-14 групата, група која ја содржеа осумнаесет најголеми и најпрестижни Европски клубови, пред да биде растурена.[4]

Милан своите натпревари ги игра на стадионот Сан Сиро, исто така познат како Џузепе Меаца. Стадионот, кој се дели со Интер, е најголемиот во италијаскиот фудбал и има капацитет од 80,018 седишта.

Историја[уреди]

Херберт Килпин, првиот капитен на Милан

Клубот бил основан во 1899 година од страна на британските доселеници Херберт Килпин, Алфред Едвардс и уште четворица сонародници. Во чест на неговите корени, на клубот му останало името според англискиот изговор на градот, наместо менувајќи го во италијанското Милано (иако биле присилени да го сменат за време на фашистичкиот режим, исто како и Џенова и Интернационале). Милан го освоил за прват италијанскиот шампионат во 1901, а потоа и во 1906 и 1907.

Во 1908 клубот доживува расцеп предизвикан поради внатрешните несогласувања поради купување на странски играчи, што довело до формирање на нов Милански тим, Интернационале. Последователно од овие настани, Милан не успеа да освои ниту една домашна титула се до 1950-51. Во 1963 тие ја обезбедија нивната прва континентална титула, освојувајќи го Европскиот куп победувајќи ја Бенфика во финалето. Овој успех се повтори и во 1969, а го освоија и Интерконтиненталниот куп истата година. По пензионирањето на Џиани Ривера, за Милан следеше период на опаѓање, во тек на кој беа вмешани во скандалот Тотонеро во 1980 и како казна беа исфрлени во серија Б, за прв пат во историјата. Скандалот беше базиран на обложувачките организации кои им плаќаа на играчите и судиите да го утврдат исходот на утакмиците. Милан брзо се врати во серија А, но веќе следната година повторно се врати во серија Б поради тоа што го завршија шампионатот 1981-82 во зоната за испаѓање.

Во 1986, претприемачот Силвио Берлускони го презема клубот, и веднаш почна да вложува многу пари во тимот, именувајќи го тренерот во пораст Ариго Саки на чело на росонерите и потпиша договор со холанското трио Марко ван Бастен, Руд Жилит и Франк Рајкард. Ова беше почеток на најуспешното време во клубската историја, со што Милан освои седум домашни трофеи, пет Шампионски лиги и три Интерконтинентални купа.

Во 2006 Милан беа вмешани во скандалот во серија А каде пет тима беа обвинети за местење на утакмици. Милан беа казнети со одземање на 15 поени и со тоа не се квалификуваа во Лигата на шампиони. Со помош на жалбата што ја поднесоа нивната казна беше намалена на 8 поени и тоа им овозможи да учествуваат во Лигата на шампиони 2006-07, каде што ја освоија титулата.

Прв тим[уреди]

Бр. Нац. Позиција Играч
1 Италија ГМ Мишел Агази
2 Италија ОД Матија Де Шиљо
4 Гана СР Сали Мунтари
5 Франција ОД Филип Мексес
7 Франција НП Жереми Менец
8 Италија СР Рикардо Сапонара
9 Шпанија НП Фернандо Торес
10 Јапонија НП Кеисуке Хонда
11 Италија НП Џанпаоло Пацини
13 Франција ОД Адил Рами
14 Италија ОД Микеланџело Албертаци
15 Гана СР Мишел Есиен
16 Италија СР Андреа Поли
17 Колумбија ОД Кристијан Запата
18 Италија СР Рикардо Монтоливо (капитен)[5]
Бр. Нац. Позиција Играч
19 Франција НП М'баје Нианг
20 Италија ОД Игнацио Абате
21 Холандија СР Марко Вин Гинкел
23 Шпанија ГМ Диего Лопез
25 Италија ОД Даниеле Бонера
27 Колумбија ОД Пабло Армеро
32 Италија ГМ Кристиjан Абиjати (вице капитен)[5]
33 Бразил ОД Алекс
34 Холандија СР Најџел де Јонг
81 Италија ОД Кристијан Закардо
92 Италија НП Стефан Ел Шарави
98 Италија НП Хачум Мастур

Претседатели и менаџери[уреди]

Претседателска историја[уреди]

Милан имал голем број на претседатели низ нивната историја, некои од нив биле сопствениците на клубот додека други биле хонорарни претседатели. Еве ја комплетната листа од нив. [6]

 
Име Години
Алфред Едвардс 1899–1909
Џанино Камперио 1909
Пјетро Пирели 1909–1928
Луиџи Раваско 1928–1930
Марио Бернацоли 1930–1933
Луиџи Раваско 1933–1935
Пјетро Анони 1935
Пјетро Анони
Г. Лорензини
Рино Валдамери
1935–1936
 
Име Години
Емилио Коломбо 1936–1939
Акиле Инверници 1939–1940
Умберто Трабатони 1940–1944
Антонио Бусини 1944–1945
Умберто Трабатони 1945–1954
Андреа Ризоли 1954–1963
Феличе Рива 1963–1965
Федерико Сордило 1965–1966
Франко Караро 1967–1971
Федерико Сордило 1971–1972
 
Име Години
Албино Бутичи 1972–1975
Бруно Парди 1975–1976
Виторио Дуина 1976–1977
Феличе Коломбо 1977–1980
Гаетано Морацони 1980–1982
Џузепе Фарина 1982–1986
Росарио Ло Верде 1986
Силвио Берлускони 1986–2004
Претседателски комитет 2004–2006
Силвио Берлускони 2006–

Менаџерска историја[уреди]

Долу е листата на тренерите на Милан од 1900 па се до денес.[7]

 
Име Националност Години
Херберт Килпин Англија 1900–1908
Даниеле Анџелони Италија 1906–1907
Техничка комисија Италија 1907–1910
Џовани Камперио Италија 1910–1911
Техничка комисија Италија 1911–1914
Гуидо Мода Италија 1915–1922
Ферди Опенхајм Австрија 1922–1924
Виторио Поцо Италија 1924–1926
Гуидо Мода Италија 1926
Херберт Берџес Англија 1926–1928
Енгелберт Кениг Австрија 1928–1931
Јосеф Банас Унгарија 1931–1933
Јосеф Виола Унгарија 1933–1934
Адолфо Балончиери Италија 1934–1937
Вилијам Гарбат Англија 1937
Херман Фелснер
Јосеф Банас
Австрија
Унгарија
1937–1938
Јосеф Виола Унгарија 1938–1940
Гуидо Ара
Антонио Бусини
Италија
Италија
1940–1941
Марио Мањоци Италија 1941–1943
Џузепе Сантагостино Италија 1943–1945
Адолфо Балончиери Италија 1945–1946
Џузепе Бигоњо Италија 1946–1949
Лајос Цеизлер Унгарија 1949–1952
Gunnar Gren Шведска 1952
Марио Спероне Италија 1952–1953
Бела Гутман Унгарија 1953–1954
Антонио Бусини Италија 1954
Хектор Пуричели Уругвај 1954–1956
Џузепе Виани Италија 1957–1960
Paolo Todeschini Италија 1960–1961
Нерео Роко Италија 1961–1963
Luis Carniglia Аргентина 1963–1964
 
Име Националност Години
Нилс Лидхолм Шведска 1963–1966
Џовани Катоцо Италија 1966
Артуро Силвестри Италија 1966–1967
Нерео Роко Италија 1966–1972
Чезаре Малдини Италија 1973–1974
Џовани Трапатони Италија 1974
Густаво Џањони Италија 1974–1975
Нерео Роко Италија 1975
Паоло Барисон Италија 1975-1976
Џовани Трапатони Италија 1976
Џузепе Марчиоро Италија 1976–1977
Нерео Роко Италија 1977
Нилс Лидхолм Шведска 1977–1979
Масимо Џакомини Италија 1979–1981
Итало Галбиати Италија 1981
Луиџи Радиче Италија 1981–1982
Итало Галбиати Италија 1982
Франческо Загати Италија 1982
Иларио Кастагнер Италија 1982–1984
Итало Галбиати Италија 1984
Нилс Лидхолм Шведска 1984–1987
Фабио Капело Италија 1987
Ариго Саки Италија 1987–1991
Фабио Капело Италија 1991–1996
Оскар Табарез Уругвај 1996
Џорџо Морини Италија 1996–1997
Ариго Саки Италија 1997
Фабио Капело Италија 1997–1998
Алберто Закерони Италија 1998-2001
Чезаре Малдини
Мауро Тасоти
Италија 2001
Фатих Терим Турција 2001
Карло Анчелоти Италија 2001–2009
Леонардо Бразил 2009–

Бои и амблем[уреди]

Team colours Team colours Team colours
Team colours
Team colours
Третиот дрес на Милан, сезона 07-08

Низ целата историја на клубот,

  1. Nottingham man who founded AC Milan
  2. „European Champions' Cup“. „RSSSF.com“. http://www.rsssf.com/tablese/ec1.html. конс. август 2007. 
  3. „Campionato Serie A - Albo D'oro“. „Lega Calcio“. http://www.lega-calcio.it/ita/atim_albo.shtml. конс. август 2007. 
  4. „G-14's members“. „g14.com“. http://www.g14.com/G14members/index.asp. конс. 12 септември 2006. .
  5. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име captaincy.
  6. Associazione Calcio Milan“, RomanianSoccer.ro, 8 јуни 2007.
  7. Tutti gli allenatori rossoneri“, ClubMilan.net, 25 јули 2007.