Бајерн Минхен

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Баерн Минхен
Амблемот на Баерн Минхен
Целосно име FC Bayern München AG
Основан 27 февруари 1900
Стадион Алианц Арена
Капацитет 71,437
Претседател Германија Франц Бекенбауер
Тренер Германија Јуп Хејнкес
Лига Бундеслига
2012-2013 Бундеслига, Шампиони
Лига на Шампиони, Шампиони
Куп на Германија, Први
Kit left arm whiteshoulders.png
Тимски бои
Тимски бои
Kit right arm whiteshoulders.png
Тимски бои
Тимски бои
Тимски бои
Домашен дрес
Kit left arm navyshoulders.png
Тимски бои
Тимски бои
Kit right arm navyshoulders.png
Тимски бои
Тимски бои
Тимски бои
Гостински дрес

Баерн Минхен (германски: Bayern München) е фудбалски клуб од Минхен. Клубот е повеќекратен првак и освојувач на купот на Германија, како и неколкукратен шампион на Европа.

Организација, сопственичка структура и финансии[уреди]

Фудбалскиот клуб „Баерн“ е организиран како акционерско друштво и неговото официјално име е ФК „Баерн Минхен“ АД (FC Bayern München AG). Во однос на сопственоста, 90% од акциите на клубот му припаѓаат на здружението FC Bayern München E.V. (e.v.-значи „регистрирана асоцијација“), додека останатите 10% припаѓаат на „Адидас“, кој е и голем спонзор на „Баерн“. „Адидас“ ги купил своите акции во 2002 за 77 милиони евра. Други поголеми спонзори на „Баерн“ се: „Дојче телеком“ („T-Home“ е спонзор на дресевите), „Ауди“, „Сименс“, „Луфтханза“ и „Кока Кола“. Претходни спонзори на дресевите биле: „Адидас“ (1874-78), „Ивеко“ (1978-84), „Комодор“ (1984-89), „Опел“ (1989-2002) и „Дојче телеком“ (T-Mobile, T-Com, T-Home/2002-*).

Претседател на клубот е Франц Бекенбауер, а претседател на одборот на директори е Карл-Хајнц Румениге, исто така, поранешен играч на Баерн. Најголема улога во тимот има Ули Хенес, кој е извршен директор на тимот.

Во сезоната 2013/2014, „Баерн“ остварил профит од 528 милиони евра и на тој начин, за првпат во историјата ја надминал границата од половина милијарда евра. Притоа, во текот на сезоната, клубот продал 1,2 милиони дресови, а со фирмата „Алијанц“ бил склучен договор со кој долговите на „Баерн“ се намалиле за 110 милиони евра.[1]

Историја[уреди]

Ран период[уреди]

Фудбалскиот клуб „Баерн“ е оформен на 27 февруари 1900 од Гимнастичкиот клуб во Минхен. Првите неколку сезони, тимот ги играл во регионалните баварски лиги. Првиот поголем успех го остварил во 1926 во Јужното германско првенство, достигнување кое го повториле и две години подоцна. Во 1932, клубот ја освоил првата шампионска титула во германското првенство. Со доаѓањето на Хитлер на власт, развивањето на клубот замрело, „Баерн“ бил преименуван во „Јевовиот клуб“, а тренерите ја напуштиле земјата.

1950-1970[уреди]

Подоцна, кога „Баерн“ станал дел од Јужната германска лига (Oberliga Süd), клубот стангирал и во 1955 испаднал од таа лига. Сепак, веќе во следната сезона, „Баерн“ успеал да се врати и го освоил германскиот куп победувајќи во финалето против „Фортуна“ од Диселдорф со 1-0. Во 1963, поделените германски лиги се соединиле во „Бундес-лигата“. Баерн станал член на „Бундеслигата“ две години подоцна, кога во тимот играле младите таленти: Франц Бекенбауер, Герд Милер, Сeп Маер и др. Во првата сезона во „Бундеслигата“, „Баерн“ завршил на третото место и го освоил германскиот куп. На тој начин, „Баерн“ се стекнал со право да учествува во Европскиот куп на куповите, кој го освоиле истата година, победувајќи го „ФК Глазгов Ренџерс“ со 1-0. Бранко Зебец бил првиот тренер со кој „Баерн“ освоил двојна титула, употребувајќи само 13 играчи во текот на сезоната.

1970-ти[уреди]

Во 1970, во клубот дошол нов тренер, Удо Латек, со кого „Баерн“ го освоил германскиот куп, како и третата национална титула. Решавачкиот натпревар во сезоната 1970-1971, одигран против „Шалке“, бил првиот натпревар одигран на Олимпискиот стадион во Минхен и првиот натпревар од Бундеслигата пренесуван на телевизија. Тогаш, „Баерн“ победил со 5-1 и ја освоил титулата, а во таа сезона ги соборил рекордите за освоени најмногу поени и постигнати најмногу голови. Следен голем успех бил освојувањето на Лигата на шампионите во 1974 година, кога во финалето „Баерн“ го победил „Атлетико Мадрид“ со 4-0. Следната година, „Баерн“ ја одбранил титулата во Лигата на шампионите, победувајќи го „Лидс јунајтед“ во финалето. Во 1976 година, во Глазгов, „Баерн“ уште еднаш ја освоил Лигата на шампионите и таа станал третиот тим кој успеал трипати по ред да ја освои Лигата на шампионите. Истата година, „Баерн“ го освоил и Интернационалниот куп на ФИФА, победувајќи го бразилскиот шампион „Крузерио“ од Бело Хоризонте.

1980-ти[уреди]

Во 1980-тите следувале промени во тимот и финансиски проблеми, но сепак, „Баерн“ успеал да ја освои Бундеслигата во 1980 и во 1981. Потоа, следувале две сезони без никаков трофеј, по што Удо Латек дал отказ. „Баерн“ го освоил купот во 1984, по што следувала серија од пет шампионски титули во период од шест сезони, вклучувајќи и една дупла титула во 1986. Но, клубот немал врвни резултати во Европа, каде стигнал само до второто место во 1982 и 1987.

1990-ти[уреди]

Формата на „Баерн“ паднала драстично по освојувањето на титулата во 1990, така што за само пет поени, клубот се спасил од испаѓање во сезоната 1991/1992. Успесите на клубот се вратиле кога Франц Бекенбауер бил поставен за тренер во втората половина од сезоната 1993/1994, освојувајќи ја титулата по пазуа од три години. Притоа, поради славните играчи кои играле во „Баерн“ во овој период, клубот го добил прекарот „ФК Холивуд“ (FC Hollywood). Подоцна, Бекенбауер уште еднаш се вратил како тренер на „Баерн“, кој под негово водство го освоил Купот на УЕФА во 1996, победувајќи го „Бордо“ во финалето. Од 1998 до 2004, тренер на „Баерн“ бил Отмар Хицфелд, кој станал најдобриот тренер во историјата на „Баерн“. Во неговата прва сезона, „Баерн“ ја освоил Бундеслигата, но во финалето на Лигата на шампионите загубил од „Манчестер јунајтед“ со 2-1, а двата гола ги примил во продолжението. Во сезоната 1999-2000 „Баерн“ ја освоил третата дупла титула во Германија.

2000-ти[уреди]

Во 2001 ја освоил и третата по ред шампионска титула. Неколку дена подоцна, „Баерн“ ја освоил и Лигата на шампионите, победувајќи ја „Валенсија“ на пенали. Во 2002, клубот не освоил трофеј во Германија, но по втор пат го освоил Интернационалниот куп на ФИФА. Во 2003, „Баерн“ ја освоил и четвртата дупла титула. Следната година, Хицфелд се повлекол од тренерската позиција поради слабите резултати на клубот.

Во 2005-2006, „Баерн“ се преселил на новиот стадион „Алијанц арената“. Тренер на „Баерн“ во овој период бил Феликс Магат, со кого клубот освоил две двојни титули, но немал поголеми успси во европските натпреварувања. Во јануари 2007, Магат бил отпуштен и пак бил вратен Хицфелд. Во сезоната 2006/2007, во Баерн имало многу промени и клубот не освоил ништо. Во сезоната 2008-2009, „Баерн“ ја освоил Бундеслигата, по што следувале сезони без германска титула и два изгубени финални натпревари во Лигата на шампиони. Најпрвин, тренерот Луј ван Гал го донесол „Баерн“ до финалето на Лигата на шампионите во сезоната 2009-2010, каде изгубил од „Интер“ од Милано, со 0-2. По овој неуспех, ван Гал го напуштил кормилото на „Баерн“, а на неговото место дошол Јуп Хејнкес.

2010-ти[уреди]

Под водство на Хејнкенс, во сезоната 2011-2012, „Баерн“ стигнал до финалето во Лигата на шампионите. Иако натпреварот се одиграл на „Алијанц арената“, „Баерн“ изгубил на пенали од „Челси“. Сепак, во сезоната 2012-2013, „Баерн“ ја освоил двојната круна во Германија (шампиони и освојувачи на купот), а со победата над „ФК Борусија Дортмунд“ на „Вембли“, клубот постанал по повеќе од една деценија ја освоил Лигата на шампионите.

И сезоната 2013-2014, под водство на новиот тренер Пеп Гвардиола, „Баерн“ ја започнал во одличен стил. Така, на 27 ноември 2013, во петтото коло од групата „Д“ на Лигата на шампионите, на гостувањето во Москва, Баерн ја победил ЦСКА Москва со 3:1 и со тоа влегол во историјата како првиот клуб кој во Лигата на шампионите забележал десет победи по ред.[2] Сепак, наспроти добриот почеток, „Баерн“ бил запрен во полуфиналето на Лигата на шампионите од „Реал“, кој таа година станал европски првак.

Тековен состав[уреди]

Бр. Нац. Позиција Играч
1 Германија ГМ Мануел Нојер
4 Бразил ОД Данте
5 Белгија ОД Даниел ван Бајтен
7 Франција СР Франк Рибери
10 Холандија СР Арјен Робен
11 Швајцарија НП Ѓердан Шаќири
13 Бразил ОД Рафиња
17 Германија ОД Џером Боатенг
21 Германија ОД Филип Лам (captain)
22 Германија ГМ Том Штарк
Бр. Нац. Позиција Играч
24 Германија ГМ Максимилијан Ридмилер
25 Германија НП Томас Милер
26 Германија ОД Диего Контенто
27 Австрија ОД Давид Алаба
28 Германија ОД Холгер Бадштубер
30 Бразил СР Луис Гуштаво
31 Германија СР Бастијан Швајнштајгер (vice captain)
32 Германија ГМ Лукас Раедер
33 Германија НП Марио Гомес
36 Германија СР Емре Џан
39 Германија СР Тони Крос
44 Украина СР Анатоли Тимошчук

Освоени титули[уреди]

БундесЛига(22): 1932, 1968/69, 1971/72, 1972/73, 1973/74, 1979/80, 1980/81, 1984/85, 1985/86, 1986/87, 1988/89, 1989/90, 1993/94, 1996/97, 1998/99, 1999/2000, 2000/01, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2007/08, 2009/10,2012/13

Германски Куп(15): 1957, 1966, 1967, 1969, 1971, 1982, 1984, 1986, 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010,2013

Германски Лига Куп(6): 1997, 1998, 1999, 2000, 2004, 2007

Интернационален Куп(2): 1976,2001

Лига на Шампионите(4): 1974,1975,1976,2001,2013

Куп на УЕФА(1):1996

Најдобар состав на сите времиња[уреди]

На 1 јуни 2005 година, Баерн ги објавил резултатите од јавното гласање за најдобар тим на сите времиња, на кое гласале над 66 000 навивачи на клубот:

Надворешни врски[уреди]

Баерн Минхен информатор на македонски јазик [1]

Наводи[уреди]

  1. „Баерн првпат со профит од преку половина милијарда евра“, Вест, година XV, број 4297, среда, 15 октомври 2014, стр. 42.
  2. "На Баерн му годат рекордите, но ја сака титулата", Дневник, год. XVII, бр. 5328, петок, 29 ноември 2013, стр. 24.