Гиновци

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Гиновци
ЕкспедицијаРанковце87.jpg

Поглед на главниот дел на селото Гиновци

Гиновци се наоѓа во Republic of Macedonia
Гиновци
Местоположба на Гиновци во Македонија
Координати 42°11′17″ СГШ 22°09′24″ ИГД / 
Регион Logo of Northeastern Region, Macedonia.svg Североисточен регион
Општина Coat of arms of Rankovce Municipality.svg Општина Ранковце
Население 315[1] жит.
Пошт. бр. 1316
Повик. бр. 031
Надм. вис. 480 м
Commons-logo.svg Гиновци на Ризницата

Проблеми со пуштањето? Помош.

Гиновци — село во рамничарскиот дел на Општина Ранковце, во областа Славиште.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа во јужниот дел на Славишко Поле, во непосредна близина на самиот коридор 8, по кој поминува магистралниот пат oд Скопје и Куманово кон Крива Паланка до граничниот премин Деве Баир на македонско-бугарската граница.

Сместено е во средишниот дел на Општина Ранковце, а од општинското средиште Ранковце е оддалечено четири километри. Селото е едно од малкуте рамничарски села во општината и изобилува со плодна земјоделска површина. Низ селото тече Крива Река.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Поради својата местоположба во Славишкото Поле и располагањето со површини на плодни земјоделски површини, најголемиот дел од населението се занимава со полјоделство.

Воедно, селото е и едно од малкуте во целата општина, кое располага со многубројни стопански објекти во повеќе стопански дејности. Претпријатија кои работат во атарот на селото Гиновци се: рудникот „Бентомак“, „Малина“, неколку живинарски фарми и ОП „Осогово“.

Во однос на угостителско-сместувачките капацитети во селото постои мотел-ресторан со бензинска пумпа „Кратер“, кој се наоѓа на самиот магистрален пат и еден рекреативен-риболовен центар „Парк Гиновци“.

Население[уреди | уреди извор]

Според пописот од 2002 година, во селото Гиновци живеат 315 жители[1], од кои:

Најголемиот дел од жителите се имаат изјаснето како православни христијани.

Во табелата во продолжение е направен преглед на населението во сите пописни години:

Година 1900[2] 1905[3] 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 420 440 487 554 496 376 270 257 257 315
Извор за 1948-2002 г.: Државен завод за статистика на РМ.[4]

Родови[уреди | уреди извор]

Селото Гиновци од секогаш било населено исклучиво со Македонци од православна христијанска вероисповед. Родови кои живеат во Гиновци се: Королејци, Баба-Стојанкинци, Гргурци, Шклинци.

Општествени установи[уреди | уреди извор]

  • Основно училиште (затворено)

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Поглед на зајдисонце на црквата „Св. Павле“, која се наоѓа над рекреативниот центар „Парк Гиновци“

Селото се наоѓа во Општина Ранковце, која била една од ретките општини во Македонија, која не била воопшто менувана во поглед на нејзините граници со новата територијална поделба на Македонија во 2004 година.

Во периодот од 1962 до 1996 година, селото се наоѓало во рамките на големата општина Крива Паланка, додека во периодот по војната од 1957 до 1962 година се наоѓала во некогашната општина Ранковце. Во рамките на општина Крива Паланка се наоѓало во периодот 1955-1957.

Во периодот 1952-1955, селото се наоѓало во рамките на некогашната општина Петралица, во која покрај Гиновци се наоѓале и селата Бараклија, Криви Камен, Милутинци и Петралица. Самата Општина Петралица била дел од Кривопаланечката околија. Општината Петралица постоела и во периодот 1950-1952 година.

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Цркви[5]

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 „Попис на Македонија“. Завод за статистика на Македонија. 2002. http://www.stat.gov.mk/Publikacii/knigaX.pdf. конс. 30 март 2013 г. 
  2. К’нчов, Васил. „Македонија. Етнографија и статистика“. Софија, 1900
  3. Brancoff, D.M. „La Macédoine et sa Population Chrétienne“. Paris, 1905.
  4. „Население по возраст и по пол, по населени места, според пописите спроведени во Република Македонија по Втората светска војна“. Државен завод за статистика. http://makstat.stat.gov.mk/PXWeb/pxweb/mk/MakStat/MakStat__Popisi__PopisNaNaselenie__PopisiNaseleniMesta/Popisi_nm_1948_2002_NasPoVozrPol_mk.px/?rxid=46ee0f64-2992-4b45-a2d9-cb4e5f7ec5ef. 
  5. Јелена Павловска, Наташа Ниќифоровиќ и Огнен Коцевски (2011). Валентина Божиновска. уред. Карта на верски објекти во Македонија. Менора - Скопје: Комисија за односи во верските заедници и религиозните групи. ISBN 978-608-65143-2-7. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]