Османлиски војни во Европа

Османлиската империја (1683)

Османлиските војни во Европа биле војните помеѓу Отоманците и Европејците на европска територија. Исто така се нарекуваат Отомански и Турски војни во старите текстови.

Подем на Отоманската Империја

Поврзано: Подем на Отоманската Империја.

	Воена и политичка историја
Подем на Отоманската Империја
Времетраење	154 години
# Султани	8

Подемот на Отоманската Империја (1299-1453) се однесува на периодот кој започнал со слабеење на Селџукскиот султанат кон почетокот на 14 век, а завршил со пропаѓањето на Византиската империја по падот на Константинопол во 1453 година. Војни во Европа се:

• Косовска битка
• Маричка битка
• Битка кај Никопол
• Битка кај Варна
• Битка на Косово (1448)

Територијално проширување

Поврзано: Територијално проширување на Отоманската Империја.

	Воена и политичка историја
Територијално проширување на Отоманската Империја
Времетраење	230 години
# Султани	11

Територијално проширување на Отоманската империја (1453-1683) претставува период од историјата на Отоманската империја кој следел по создавањето и подемот на империјата (1299-1453).

Отоманско-хрватски војни

• Долгата кампања (1443-1444)
• Стогодишна војна (1493-1593)
• Долгата војна (1593-1606)
• Голема Турска војна (1662-1699)

Отоманско-српски војни

• Галиполи
• Стефанијана
• Марица
• Дубравница
• Савра
• Плочник
• Билеча
• Косово поле
• Трипојле
• Деспотовац
• Ново Брдо
• Ниш
• Крушевац
• Лесковац
• Смедерево
• Белград

Сулејман Величествениот

Поврзано: Сулејман Величествениот.

Сулејман I е еден од најуспешните султани на Отоманската империја. Во западните земји е познат како Величенствениот а во источните како Законодавецот. На султанскиот трон се качил во 1520 година и владеел до 1566 година. Ги освоил најсветите муслимански градови Мека, Медина, Ерусалим, Дамаск и Багдад. Во август 1521 година била освоена речиси цела Србија. Во 1522 година бил заземен Родос. На 29 август 1526 година започнала Мохачката битка. Отоманците ги поразиле сојузничките христијански сили предводени од Лајош II. Победата сепак не им дала голема сигурност на Османлиите. Битката го означил крајот на Кралство Унгарија. Од 1541 година Сулејман го контролирал поголемиот дел до денешна Унгарија, како и Трансилванија, Влахија и Молдавија кои станале вазалства на султанот.

Стагнација

Поврзано: Стагнација на Отоманската империја.

	Воена и политичка историја
Стагнација на Отоманската империја
Времетраење	133 години
# Султани	11

Стагнацијата на Отоманската империја (1683-1827) претставува период од историјата на Отоманската империја кој следел по периодот на територијално проширување (1453-1683). По завршувањето на овој период следувал периодот на распаѓање на империјата.

• Руско-турска војна (1710-1711)
• Голема северна војна
• Прво српско востание
• Грчка војна за независност

Пад

Поврзано: Пад на Отоманската Империја.

	Воена и политичка историја
Пад на Отоманската Империја
Времетраење	82 години
# Султани	5

Падот на Отоманската империја (1828– 1908) претставува период од историјата на Отоманската империја кој следел по периодот на стагнација (1683–1827). По завршувањето на овој период следувал периодот на распаѓање на империјата.

• Кримска војна
• Грчко-турска војна

Распаѓање

Поврзано: Распаѓање на Отоманската Империја.

	Воена и политичка историја
Распаѓање на Отоманската Империја
Времетраење	14 години
# Султани	2

Распаѓањето на Отоманската империја го опфаќа периодот од започнувањето на Младотурската револуција во 1908 година, до конечната поделба на империјата во 1922 година.

Балкански војни

Терминот Балкански војни се однесува на две војни, што се случиле во Југоисточна Европа во 1912 и 1913 година. Првата балканска војна започнала на 8 октомври 1912 година кога Бугарија, Грција, Црна Гора и Србија (Види: Балкански сојуз), ја нападнале Османлиската империја. Војната завршила со потпишување на мировен договор во Лондон.

Втората балканска војна избила на 16 јуни 1913 година кога Бугарија, незадоволна од своите придобивки, ги нападнала своите поранешни сојузници, Србија и Грција. Војната завршила со потпишување на мировен договор во Букурешт.