Абдул Хамид II

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Абдул Хамид II
Sultan Abdul Hamid II of the Ottoman Empire.jpg
Абдул Хамид II - Султан на Отоманската империја
Роден 21 септември 1842
Отомански Константинопол, Отоманска империја
Починал 10 февруари 1918
Отомански Константинопол, Отоманска империја

Абдул Хамид II (арапски:عبد الحميد الثاني) бил триесет и четвртиот султан на Отоманската империја во периодот од 1876 до 1909 година.

Абдул Хамид II бил син на султанoт Абдул Меџит I. Како мал останал без мајка и за него се грижела Рахиме Пересто Валиде султан. Во 1867 година ја посетил Западна Европа заедно со својот чичко Абдул Азис и брат Мурат, идниот Мурат V. Тој станал султан на 31 август 1876 година, по детронирањето на Мурат V. Во време на неговото владеење во империјата стапил насила првиот Отомански устав, на 23 декември 1876 година.[1] Исто така бил создаден и првиот отомански парламент.

По неуспехот на Цариградската конференција империјата претрпела пораз по руско-турската војна од 1877-1878 г., по која империјатата засекогаш ја изгубила Бугарија со потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор (3 март 1878 година). Во почетокот на 1878 година уставот бил суспендиран и парламентот распуштен. Бил воспоставен тирански режим во останатите делови на Отоманската империја (претежно Македонија).

По Младотурската револуција од 1908 година уставот повторно бил воведен заедно со парламентот. Абдул Хамид II направил некои обиди за да организира контрареволуција, но бил детрониран на 27 април 1909 година и заточен во вилата Алатини во Солун. Во 1912 година, во време на Балканските војни бил вратен во Бејлербејскиот дворец во Истанбул. Починал на 10 февруари 1918 г.

Наводи[уреди]

  1. Kinross, Patrick (1977) The Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire London: Perennial. ISBN 9780688080938. p. 576.