Мустафа I

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Osmanli-nisani.svg    Мустафа I
Отомански султан
Калиф
Tughra of Mustafa I.JPG
Владеење 1622–23
Период Територијално проширување на Отоманската Империја
Полно име Мустафа I
Роден 1591
Починал јануари 1639 (на 47–48 г.)
Претходник Ахмед I
Наследник Мурат IV
Семејство Отоманска династија
Династија Отоманска династија

Мустафа I бил петнаесетиот султан на Отоманската империја наследувајќи го својот брат Ахмед I. Бил син на Мехмед III и како султан владеел два пати, од 1617 до 1618 и од 1622 до 1623 година.

Тој бил душевно болен. Слабоумниот брат на султанот Ахмед I поминал 14 години во затвор но бил почитуван како свет човек, бидејќи муслиманите имале света почит кон лудите. Во затворот тој наместо да фрла трошки од леб, на рибите во Босфорот им фрлал златници. Владеењето на Мустафа било препуштено на неговата мајка Хандан султан. Во договор меѓу Муфитјата Есад и кајмакамот Софи Мехмед паша бил свикан диванот на кој било одлучено Мустафа да биде симнат од власт а на негово место да биде поставен најстариот син на Ахмед, Осман II а тој повторно бил затворен. Ова се случило на 26 февруари 1618 година.

Конфликтот меѓу јаничарите и Осман II довеле до убивање на Осман а Мустафа бил повторно качен на султанскиот престол на кој владеел уште една година. Мустафа верувал дека неговиот внук е сеуште жив и често бил забележуван како го бара во палатата, тропајќи по вратите и плачејќи за неговиот внук од кого барал да го ослободи од неговиот товар. Освен тоа, дошло до незадоволство во редовите на војската.„ Веќе има три дена како светиот падишах се затворил во една соба каде што постојано се моли и плаче а со никого не зборува “. После прославата на Бајрам ја забранил употребата на виното. Дошло до нова побуна на спахиите кои барале смена на великиот везир Мер Хусеин. Нов велик везир станал грузиецот Мехмед. Тој решил да направи ред во империјата. Дошло до смена на повеќе функционери. Оние спахии кои биле успешни добиле управителски функции. Тоа довело до незадоволство кај останатите спахии. По именувањето на Дервиш паша за намесник на Будим тоа предизвикало незадоволство кај приврзаниците на неговиот претходник. Во овој период Козаците започнале со напади на црноморското крајбрежје. Против нив бил испратен Реџеп паша кој што успеал да ги порази Козаците и да зароби околу 500 Козаци.

Во почетокот на 1623 година дошло до нови побуни на спахиите. Јаничарите ја опколиле Средната џамија. Диванот донел одлука за ликвидација на Даут паша кој бил виновен за убиството на султанот Осман II. Зад оваа акција стоел Мер Хусеин кој бил противник на великиот везир Мехмед паша. Мехмед паша бил протеран во Бурса, а Халил паша во Малхара. Започнале преговори за мир со Полска. Мер Хусеин кој што станал велик везир им ветил на Полјаците данок од 100000 златници. Наскоро бил задушен бунтот на спахиите. Јаничарите побарале смена на султанот Мустафа. На 20 август 1623 година султанот Мустафа под притисок на јаничарите донел одлука да се повлече. На негово место дошол најстариот син на Ахмед, Мурат IV[1].

Наводи[уреди]

  1. Imber. The Ottoman Empire, p. 99.