Мехмед III

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Мехмет III
Mehmed III.jpg
Султан на Отоманската Империја
Роден 26 мај 1566
Цариград, Отоманската Империја
Починал 22 декември 1603
Цариград, Отоманската Империја


Мехмед III (отомански: محمد ثالث Meḥmed-i sālis, турски: III.Mehmet) бил тринаесетиот султан на Отоманската Империја, и владеел од 1595 до 1603 година.

Наслов[уреди]

Мехмед бил роден во Маниса како син на султан Мурат III, кого починал во 1595 година. Неговата мајка била Сафије султан.

Тој се оженил Хандан султан која ги родила идните султани Ахмед I и Мустафа I.

Владеење[уреди]

Владеењето Мехмед III го започнал со наредба да се убијат 19 од неговите браќа и полубраќа[1][2] со цел да ја зацврсти својата власт. Ова претставува најголемиот колеж во историјата на братоубиството. По убивањето, Мехмед наредил и да се удаваат во Босфорот нивните бремени љубовници.

Мехмед III бил неактивен владетел, оставајќи ја неговата мајка Сафије султан како Валиде султан да владее со империјата која била во својот почеток на распаѓање[3]. Тој важел за многу побожен владетел. Познат е по тоа што им доделувал имоти на дворските шутови, што претставувало голем преседан бидејќи имоти обично се доделувале на луѓе кои добивале заслуги во војните и кои што морале да јавуваат во војни походи на повик на султанот.

Главниот настан на неговото владеење била Австро-отоманската војна во Унгарија (1593-1606).

Отоманските порази во војната довеле до тоа да Мехмед III преземе лична команда на армијата во походот, прв султан кој го сторил тоа по Сулејман I. Мехмед III го освоил Егер во 1596 година и ги поразил Хабсбурзите и силите на Трансилванија во битката кај Керестес[4]. Веќе следната година лекарите не сакале да му дозволат на султанот да оди во нов поход поради неговата лоша здраствена состојба.

Во 1600 година избувнала војна со Персија. Персискиот шах испратил свои пратеници кај европските владетели барајќи војна против Османлиите. Војната започнала со опсадата на Тебриз. Војската предводена од Хазибег успеала да ги победи Персијанците и тој бил поставен за кан. Тој со својата војска стигнал до Тебриз и тука се споил со војската на Ердејскиот хан Зулфиќар. Дошло до битка во која победиле Персијанците. Тогаш Персијанците тргнале кон градовите Нахџиван и Ереван. Шериф паша побарал помош од соседните намесници но не добил помош. Во средината на ноември 1603 год. Персијанците стигнале кај Ереван. Му пратиле писмо на Шериф паша во кое барал да се предаде. Шериф паша им одговорил дека нема намера да се предаде „ Се додека секој камен не биде платен со некоја од нашите глави, толку долго додека од нив Персијанците не направат пирамида нема никаква надеж во заземање на тврдината“. Откако во Цариград се слушнала вест дека бил загубен Тербиз кајмакамот Касим одржал состанок со везирите. Саатџи Хасан бил поставен за водач на војната со Персија.

За разлика од својот претходник, Мехмет бил поконзервативен и во голема мера го прекинал уметничкото покровирелство. Тој починал во Топкапи Сарај во Константинопол.

Односи со Англија[уреди]

Во 1599 година, третата година од владеењето на султанот, англиската кралица Елизабета I испратила голем број на подароци. Според некои историчари, овие подароци биле наменети за неговиот претходник Мурат III кој починал пред тие да пристигнат. Овие подароци вклучувале голем број на скапоцени камења, еден музички часовник кој подоцна бил уништен од страна на Ахмед I. Овие дарови биле како знак за зацврстување на односите меѓу двете земји и трговскиот договор потпишан во 1581 година. Овие односи значително се влошиле по смртта на Сафије султан и проанглискиот шеф Хасан Паша[5][6].

Наводи[уреди]

  1. Quataert, Donald. The Ottoman Empire, 1700-1922, p.90. Cambridge University Press, 2000. ISBN 0-521-63328-1
  2. Kinross, John Patrick. Ottoman Centuries, p.288. William Morrow & Co., 1977. ISBN 0-688-03093-9
  3. Kinross, p.288
  4. Finkel, Caroline. Osman's Dream: The Story of the Ottoman Empire, p.175. Basic Books, 2005. ISBN 0-465-02396-7
  5. [1]
  6. [2]