Осман II

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Osmanli-nisani.svg    Осман II
Отомански султан
Калиф
Tughra of Osman II.JPG
Владеење 1618–1622
Период Територијално проширување на Отоманската Империја
Полно име Осман II
Роден 3 ноември 1604
Починал 20 мај 1622
Претходник Мустафа I
Наследник Мустафа I
Семејство Отоманска династија
Династија Отоманска династија

Осман ІІ бил шестнаесетиот султан на Отоманската империја од 1618 до 1622 година. Бил задушен по заповед на Дауд паша. Осман II бил син на султанот Ахмед I кој застанал на престолот на возраст од 14 години, како резултат на падот на султанот Мустафа I. Добил добро образование за своето време. Осман бил многу енергичен владетел и носел свои сопствени одлуки.

Владеење[уреди]

Осман бил роден во Топкапи Сарај во Константинопол како син на Ахмет и неговата жена Махфирузе Хатиџе султан која имала грчко потекло[1]. кога бил мал, неговата мајка платила доволно за негово образование, па така тој се истакнувал како поет а знаел и многу јазици како арапски, персиски, грчки, латински и италијански.

Во време на неговото владеење дошло до прекин на мирот со Персија. Татрскиот хан Џанибек-Гирај тргнал со своја војска во рамнината Серава. Тука Карачи хан, заповедникот на Тербиз им нанел голем пораз на Осаманлиите. Великиот везир Халил тргнал со војска кон Ердебил. Дошло до мировни преговори и бил постигнат мир. Со мирот било договорено годишно да се даваат по сто товара свила. По овој мир бил сменет великиот везир.

Во меѓувреме во 1620 година избувнала војна со Полска. Повод за војната било писмото на Габор Бетхелн во која тој ги обвинувал Полјаците и Козаците, кое дошло до рацете на молдавскиот војвода Грацијан кој им го испратил на Полјаците. Бетхлен бил сменет а на негово место бил поставен Александар. Против Полјаците бил испратен Искендер паша намесникот на Очаков. Тој тргнал со војска кај реката Днестар. По седумнаесет дена Полјаците стигнале до Днестар, но во нивните редови дошло до раскол. Ова го искористиле Татарите и успеале да ги порзазат Полјаците. По наредба на султанот бил убиен неговиот брат Мехмед. Дошло и до смена на големиот везир. На негово место дошол Хусеин кој бил Албанец по потекло од Охрид. Сулатнот Осман со своја војска тргнал кон Едрене, а одтаму преку Балканот стиганал во Исакџија каде што изградил мост на Дунав. Го сменил тогашниот влашки војвода и на негово место го поставил Стефан Томоз.

Кон крајот на август 1621 година султанот стигнал кај Хоќин, додека полскиот канцелар со 4000 полски и 8000 германски војници се улогорил кај Днестар. Дошло до битка во која османлиите извојувале победа убивајќи 1000 непријателски војници. И во наредните два напади Османлиите успеале да извојуваат победа. Меѓутоа во четвртиот напад доживеале пораз што било причина за смена на големиот везир. Наскоро бил постигнат мир. Поразот во голема мера го поткопал авторитетот на Осман II.

Враќајќи се во Цариград, во септември и октомври 1621 г. Осман спровел серија на реформи. Требало да создаде нова армија од турското население на Анадолија и северна Сирија, за да ги замени склоните кон немири јаничари, и да го пренесе главниот град во Азија. На 19 мај 1622 година диошло до бунт на јаничарите и спахиите во Ускудар. Султанот не сакал да ги прифати барањата на бунтовниците. Бунтовниците го опколиле диванот и барале за султан повторно да биде избран Мустафа I. Јаничарите влегле во харемот и го прогласиле Мустафа за нов султан а Осман бил убиен.

Наводи[уреди]

  1. Shaw, Stanford Jay. „History of the Ottoman Empire and Modern Turkey“. Cambridge University Press. стр. 191.