Шангај

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Шангај
上海
Општина
Општина Шангај · 上海市
Поглед на Пудунг
Поглед на Пудунг
„Бундот“ во Пусји
Бундот“ во Пусји
Местоположба на општината Шангај во рамките на НР Кина
Местоположба на општината Шангај во рамките на НР Кина
Координати: 31°12′0″N 121°30′0″E / 31.20000°СГШ 121.50000°ИГД / 31.20000; 121.50000
Земја Кина
НаселенV–VII век
 - Реон1292
 - Општина7 јули 1927
Админ. поделба
 - Реонско ниво
 - Месно ниво

18 окрузи, 1 околија
220 гратчиња и села
Управа
 • ВидОпштина
 • Општински секретар на КПКЈи Џенгшенг
 • ГрадоначалникХан Џенг
Површина[1][2]
 • Општина7037 км2
 • Земјишна6.340 km2 (2,450 sq mi)
 • Вода679 km2 (262 sq mi)
 • Градска5.299 km2 (2,046 sq mi)
Надм. вис.[3]4 м
Население (2009)[4]
 • Општина19.210.000
 • Густина2,700/км2 (7,100/ми2)
Часовен појасКинеско стандардно време (UTC+8)
Поштенски бр.200000 – 202100
Повик. бр.21
БДП[5]2009
 - ВкупноCNY 1.49 трилиони
US$ 218 милијарди (8ма)
 - по жителCNY 77,564
US$ 11.361 (1ва)
 - Пораст 8.2%
ИЧР (2006)0.917 (1ва)
Префикси на рег. табл.沪A, B, D, E, F,G ,H, J
沪C (предградија)
Градски цветЈиланска магнолија
Мреж. местоwww.shanghai.gov.cn
Шангај
Кинески 上海
Буквално: на вода

Шангај (кин. 上海, пинјин: Shànghǎi) е еден од четрите „градови-покраини“ во Кина и најголем самостоен град во светот. Самиот град се наоѓа во провинцијата Џиангсу.

Шанхаj е најголемиот град во Кина. Населението му брои 13.271.000 жители, а заедно со околината брои 17.420.000 жители. Самиот град се состои од повеќе градски населби, а меѓу нив има и такви кои се делат на англиски, француски, американски, заедно со кинеската развиена архитектура. Се наоѓа на делтата на реката Јангцекјанг. Името „Шангај“ буквално означува „на море“. Градот го пресекува и реката Хуангпу. Во почетокот Шангај бил тивко риболовно гратче, но до почетокот на 20 век Шангај станува најважниот град во Кина. Како трговски град е познат уште од 12 век, но дури по поразот на Кина во Првата опиумска војна (1839-1842) започнува да се отвара за европското население, поради кое брзо и се развива.

Шангај во даден момент дори се превраќа во третиот најголем финансиски центар во светот, по Њујорк и Лондон, и најнатоварениот трговски град од Далечниот исток.

По доаѓањето на комунизмот во 1949 година, Шангај најмногу пострадува од тешките даноци поставени од страна на новата централна власт како и од навлегувањето на странски капитал, додека многу од "буржоаските" елементи во градот исчезнале.Со враќањето на пазарната економија во 1992 година, градот успева одново да ги надмине брзо развиените градови како Шенџан и Гуангџоу.

Во еден голем дел од градот странците оствариле голем суверенитет со помош на привилегии. Поради тоа на ова место се развиле големи националистички и револуционерни движења. Во 1927 година на чело дошле комунистите. За време на зазимањето на градот во 1937 година од јапонците исто така градот се здобил со многу последици.

Денес Шангај се смета за еден од моторите на кинеската економија и финанси. Шангај има и своите проблеми како големата имиграција и социјалната нерамномерност помеѓу бедни и богати.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. "Земјишна површина". Основни податоци. Општинска управа на Шангај. Архивирано од изворникот на 13 ноември 2007. конс. 12 септември 2007.  (англиски)
  2. "Водни ресурси". Основни податоци. Општинска управа на Шангај. конс. 12 септември 2007.  (англиски)
  3. "Топографски карактеристики". Основни податоци. Општинска управа на Шангај. конс. 12 септември 2007.  (англиски)
  4. "Постојаното население на Шангај достигна 20 милиони". „Народен дневник“.  (англиски)
  5. "Шангај бележи пораст на БДП од 8,2%". Шангај Дејли.