Андреј Вознесенски

Андреј Вознесенски
Роден(а)	12 мај 1933 Москва, Советски Сојуз
Починал(а)	1 јуни 2010 Москва, Русија
Занимање	поет, писател
Влијанија од Владимир Мајаковски, Пабло Неруда, Борис Пастернак

Андреј Андреевич Вознесенски (руски: Андре́й Андре́евич Вознесе́нский) (роден на (12 мај 1933 година во Москва - починал на 1 јуни 2010 во Моска) бил руски поет и писател кој според Роберт Лауел беше „еден од најголемите живи поети на било кој јазик во светот“. Целиот свој живот го помина работејќи во Москва.

Биографија

Во раниот период од својот живот, Андреј е фасциниран од сликарството и архитектурата и во 1957 година дипломира на Московскиот Архитектонски Универзитет. Неговиот ентузијазам за поезија, сепак се покажува како посилен. Додека е уште тинејџер, тој ги испраќа своите песни до Борис Пастернак; пријателството меѓу двајцата има силно влијание врз Вознесенски.

Неговите први песни се објавени во 1958 година и веднаш го прикажуваат неговиот оригинален стил, окарактеризиран со живата тендеција да "се вреднува" современиот човек преку модерни категории и слики, преку ексцентрични метафори, преку сложен ритмички систем и богати звучни ефекти. Владимир Мајаковски и Пабло Неруда најчесто се цитираат како поетите кои најдлабоко влијаат врз неговото творештво.

Во текот на 1960тите, за време на строгиот режим на Никита Хрушчов, Вознесенски редовно патува во странство: САД, Франција, Германија, Италија и неколку други земји се неговите најчести дестинации. Популарноста на Вознесенски, Јевгениј Јевтушенко и Бела Акмадулина ќе биде обележана со голем број нивни рецитации пред илјадници воодушевени слушатели на стадиони, во концертни сали и на факултети. Една негова збирка песни, "Antimiry" ("Анти-светови") ќе биде основа за една многу позната претстава изведена во театарот Таганка во 1965 година.

Пријателството на Вознесенски со голем број од тогашните видни писатели и уметници има свој одраз во неговата поезија и есеи. На пошироката публика и е познат најмогу по супер-хитот Милион скарлетни ружи напишан за Ала Пугачева во 1984 година и по особено успешната рок-опера Juno and Avos (1979), базирана врз животот и смртта на рускиот благородник Николај Резанов.

Во 1978 година Вознесенски ја добива Државната награда на Советскиот Сојуз, а шест години подоцна се закитува со Златниот венец на Струшките вечери на поезијата. Денес е почесен член на десет академии, меѓу кои Руската академија на учењето (1993), Американската Академија на Уметности и писма и париската Académie Goncourt.

Издадени книги

Збирки поезија

• Мозаика („Мозаик“, 1960)
• Парабола („Парабола“, 1960)
• Треугольная груша („Триаголна круша“, 1962)
• Антимиры („Анти-светови“, 1964)
• Ахиллесово сердце („Ахилово срце“, 1966)
• Тень звука („Тенот на звукот“, 1970)
• Взгляд („Поглед“, 1972)
• Соблазн („Искушение“, 1978)
• Избранная лирика („Избрана лирика“, 1979)
• Безотчётное („Инстинктивно“, 1981)
• Ров („Ров“, 1986)
• Casino „Россия“ („Казино Русија“, 1975)
• На виртуальном ветру“ („На виртуелен ветер““, 1975)

Проза

• Мемуарная (Мемоари)
• Прорабы духа („Духовен надзорник“, 1984)

Надворешни врски

• Препеви на поезијата на Вознесенски. (англиски)
• Вознесенски на страницата на Московската библиотека. (руски)
• Песни на Вознесенски. (англиски) (руски)