Севернобачки Округ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Севернобачки Округ
Severnobački okrug
Севернобачки округ
Észak-bácskai körzet
Округ во Србија
Wiki.Vojvodina VII Subotica 4599 17.jpgПКИЦ Палић, детаљ 16.jpg
Wiki.Vojvodina VII Ženski paviljon 4253 02.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 4664 03.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 4899 02.jpg
Wiki.Vojvodina VII Subotica 5011 15.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 4867 04.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 4738 02.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 5198 02.jpg
Wiki.Vojvodina VII Subotica 4503 02.jpgWiki.Vojvodina VII Subotica 4806 01.jpgWiki.Vojvodina VII Bačka Topola 5569 03.jpg
Ergela Zobnatica - konji u padoku 5.jpgOkolina Subotice.JPG
02.07.2016.- Bácsfeketehegy,Feketić,Feketitsch, Serbien - panoramio (1).jpg
Слики од Севернобачкиот Округ
Местоположба на Севернобачкиот Округ во Србија
Местоположба на Севернобачкиот Округ во Србија
Држава Србија
Покраина Војводина
Административен центарСуботица
Управа
 • НачалникДраги Вучковиќ
Површина
 • Вкупно1,784 км2 (0,689 ми2)
Население (попис во 2011)
 • Вкупно186,906
 • Густина100/км2 (270/ми2)
ISO 3166RS-01
Општини2 и 1 град
Населби45
- Градови и гратчиња3
- Села42
Мреж. местоsevernobacki.okrug.gov.rs
Карта на Севернобачкиот Округ
Етничка карта на Севернобачкиот Округ

Севернобачки Округ (српски: Севернобачки округ; унгарски: Észak-bácskai körzet) — една од седумте административни области на автономната покраина Војводина, Србија. Се наоѓа во бачката географска област. Според резултатите од пописот од 2011 година, округот брои население од 186.906 жители. Административен центар на округот е градот Суботица.

Административна историја[уреди | уреди извор]

Во IX век со областа владеел бугарско-словенскиот војвода Салан. Од 11 до 16 век, за време на администрацијата на средновековното Кралство Унгарија, областа била претежно дел од Бачката Жупанија, со мали северни делови од него во Бодрошката Жупанија и Чонградската Жупанија. Во 1526-1527 година, областа била управувана од независниот српски владетел, царот Јован Ненад, додека за време на османлиската управа (16-17 век), била дел Сегединскиот Санџак.

За време на управата на Хабсбурговците (18 век), областа била поделена помеѓу Бодрошката Жупанија, Бачката Жупанија и Воена Краина. Двете жупании биле споени во една, Бачко-бодрошка Жупанија во 18 век. По укинувањето на делот Теис-Марош од Воена Краина во 1751 година, дел од таа територија исто така била вклучена во Бачко-бодрошката Жупанија. Единствениот дел од областа што останал во рамките на Воена Краина била Шајкашка. Од 1751 до 1848 година, североисточниот дел од областа припаѓал на автономниот Потиски Округ.

За време на кралската српско-хрватско-словенечка (југословенска) администрација (1918-1941), областа првично била дел од жупанијата Нови Сад (1918-1922). Помеѓу 1922-29 година била поделена помеѓу Бачката и Белградска Област, додека од 1929-41 година била дел од Дунавската Бановина. За време на унгарско-германската окупација на Оската (1941-1944), областа била вклучена во Бачко-бодрошката Жупанија.

Од 1944 година, областа била дел од автономната југословенска Војводина (која била дел од новата социјалистичка југословенска Србија од 1945 година). Денешните окрузи на Србија (вклучувајќи го и Јужнобачкиот Округ) биле дефинирани со акт на Владата на Србија од 29 јануари 1992 година.

Општини[уреди | уреди извор]

Севернобачкиот Округ се состои од три општини и 45 месни заедници. Општините се:

Демографија[уреди | уреди извор]

Население во минатото
ГодинаНас.±%
1948184.506—    
1953186.569+1.1%
1961198.392+6.3%
1971205.929+3.8%
1981211.475+2.7%
1991205.401−2.9%
2002200.140−2.6%
2011186.906−6.6%

Според последниот официјален попис направен во 2011 година,[1] Севернобачкиот Округ имал 186.906 жители.

Етнички групи[уреди | уреди извор]

Населението во областа е етнички мешано.

Етничко
група
попис 2002 година попис 2011 година
Жители % Жители %
Унгарцит 87.181 43,56% 76.262 40,80%
Срби 49.637 24,8% 50.472 27,00%
Хрвати 17.227 8,61% 14.536 7,78%
Буњевци 16.454 8,22% 13.772 7,37%
Црногорцит 5.219 2,61% 3.654 1,95%
Југословени 9.488 4,74% 3.426 1,83%
Роми 1.680 0,84% 3.342 1,79%
Вкупно 200.140 186.906

Јазици[уреди | уреди извор]

Јазици што се зборуваат во округот (попис 2002):

(*) Вкупниот број на говорители на јужнословенските јазици (српски и хрватски) кои живеат во областа е 97.429 (48,68%).

Религија[уреди | уреди извор]

Религија (попис 2002):

Општини и месни заедници[уреди | уреди извор]

Во 2002 година, две општини имале унгарско етничко мнозинство: Бачка Топола (58,94%) и Мали Иѓош (55,92%), додека една општина (Суботица) е етнички мешана. Населението на Суботица го сочинуваат: Унгарци (38,47%), Срби (24,14%), Хрвати (11,24%), Буњевци (10,95%), Југословени (5,76%), Црногорци (1,25%) и други.

Што се однесува до локалните заедници, 20 имаат унгарско мнозинство, 15 имаат српско мнозинство, седум имаат хрватско/буњевачко, една има црногорско мнозинство и две се етнички мешани, со релативно унгарско мнозинство.

Култура[уреди | уреди извор]

Суботица е мултиетнички и мултирелигиозен центар; покрај поголемите римокатолички и српски православни заедници, во градот има речиси триесет други мали верски заедници. Највпечатливи верски објекти се катедралата Света Тереза од Авила од 1797 година, Францисканскиот манастир од 1723 година, Православната црква од 18 век, синагогата и православната црква во Александрово, двете од 17 век.

Економија[уреди | уреди извор]

Во согласност со своите многу богати ресурси, индустријата за преработка на храна во регионот е добро развиена. Најдобри примери се месната индустрија „29 Ноември“, прехранбената фабрика „Пионир“ и фабриката за леб и брашно „Фиделинка“. Суботица е рангирана меѓу водечките заедници во Србија кога станува збор за приносите на земјоделските култури (пченка, пченица и сончоглед).

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „2011 Census of Population, Households and Dwellings in the Republic of Serbia“ (PDF). stat.gov.rs. Statistical Office of the Republic of Serbia. Посетено на 16 January 2017.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]