Хендрик Лоренц
| Хендрик Лоренц | |
 |
|
| Роден/а | 18 јули 1853 |
|---|---|
| Починал/а | 4 февруари 1928 |
| Националност | Холандија |
.jpg)
Хендрик Антон Лоренц (Холандски:Hendrik Antoon Lorentz) (18 јули 1853 — 4 февруари 1928), бил холандски физичар; ја развил електромагнетичната теорија на светолоста. Ја проучувал дифракцијата на светолста во кристалите, бинарните гасови и прв бинарне гасове и прв го проучил разделувањето на молекуларните спектрални линии во магнетното поле во три компоненти (Лопенцов принцип). Ја добил Нобеловата награда за физика во 1902 за работењата извршени околу теоријата на електромагнетската светлост. Ајнштајн со општата теорија за релативност фрлил сенка на Лоренцовата трансформација која се однесува на односот помеѓу просторот и времето при релативни брзини. Меѓутоа, Теоријата на релативитетот настала од Лоренцовите трансформации. По мего се именувани следните поими во физиката: Лоренцова сила, Лоренцова инваријантност, Лоренцова коваријантност.
Поврзано[уреди]
 |
Заедничката Ризница има податотеки поврзани со: „Хендрик Лоренц“ |
Оваа биографска статија за личност од Холандија е никулец. Можете да помогнете со тоа што ќе ја проширите.
