Хендрик Лоренц

Од Википедија, слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Хендрик Лоренц
Hendrik Antoon Lorentz.jpg
Роден 18 јули 1853
Починал 4 февруари 1928
Националност Холандија
Хендрик Лоренц
Алберт Ајнштајн и Хендрик Лоренц

Хендрик Антон Лоренц (Холандски:Hendrik Antoon Lorentz) (18 јули 18534 февруари 1928), бил холандски физичар; ја развил електромагнетичната теорија на светолоста. Ја проучувал дифракцијата на светолста во кристалите, бинарните гасови и прв бинарне гасове и прв го проучил разделувањето на молекуларните спектрални линии во магнетното поле во три компоненти (Лопенцов принцип). Ја добил Нобеловата награда за физика во 1902 за работењата извршени околу теоријата на електромагнетската светлост. Ајнштајн со општата теорија за релативност фрлил сенка на Лоренцовата трансформација која се однесува на односот помеѓу просторот и времето при релативни брзини. Меѓутоа, Теоријата на релативитетот настала од Лоренцовите трансформации. По мего се именувани следните поими во физиката: Лоренцова сила, Лоренцова инваријантност, Лоренцова коваријантност.

Поврзано[уреди]