Филдсов медал

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Филдсов медал
Fields Medal
FieldsMedalFront.jpg
Лице на Филдсовиот медал
Се доделува за Извонредни придонеси во математиката
Земја секои 4 години на разни места
Доделува Меѓународна математичка унија (IMU)
Се добива 15.000 кан. долари
Прво доделување 1936
Последно доделување 2014
Портал Официјална страница
Опачината на медалот

Филдсов медал (анг. Fields Medal) — награда што се доделува на двајца, тројца или четворица математичари не постари од 40 години на Меѓународниот конгрес на Меѓународната математичка унија (IMU) на секои четири години. Наградата го носи името на канадскиот математичар Џон Чарлс Филдс кој го дал својот имот за финансирање на наградата[1]. Филдсовиот медал се смета за највисоката награда што може да ја добие еден математичар.[2][3] Паричната награда изнесува 15.000 канадски долари.[4][5] Првиот медал е доделен во 1936 г. на финскиот математичар Ларс Алфорс и американскиот математичар Џеси Даглас, а од 1950 почнала да се доделува на секои четири години. Целта на наградата е да се оддаде признание и пружи поддршка помладите математички истражувачи кои имаат важни придонеси во математиката.

Услови[уреди]

Филдсовиот медал се смета за „Нобелова награда за математика" заради нејзиниот престиж,[6] иако во секој друг поглед ова важи за поновата Абелова награда. За разлика од Нобеловата награда, Филсовиот медал се доделува на секои четири години наместо секоја година. Медалот има и старосна граница: кандидатите не смеат да имаат 40 години на 1 јануари од годината на доделување на медалот. Поради ова, многу големи математичари ја немаат добиено наградата, бидејќи најважните трудови ги правеле (или биле признаени предоцна во текот на животот. Оваа старосна граница се должи на Филдсовата желба

... иако е признание за нешто веќе сработено, наменета е да ги поттикне добитниците на понатамошни успеси и да им даде уште повеќе елан на останатите.

Паричната награда е многу пониска од онаа на Нобеловата награда (околу 1,5 милиони американски долари). Филдсовиот медал обично се доделува за една целина од трудови, а не за конкретен резултат. Добитниот се заблагодарува со говор пред публиката.

Друга поважна математичка награда е Абеловата награда, која се доделува за животно дело, а паричната награда е многу поголема. Филдсовиот медал пак, е престижен бидејќи изборот на добитници го прави Меѓународната математичка унија, која ја претставува светската математичка заедницаy.

Лауреати[уреди]

Година Зборно место на МКМ Медалисти[7]
1936 Норвешка Осло, Норвешка Финска Ларс Алфорс
САД Џеси Даглас
1950 САД Кембриџ, САД Франција Лорент Шварц,
Норвешка Атле Селберг
1954 Холандија Амстердам, Холандија Јапонија Кунихико Кодаира
Франција Жан-Пјер Сер
1958 Велика Британија Единбург, Британија Велика Британија Клаус Рот
Франција Рене Том
1962 Шведска Стокхолм, Шведска Шведска Ларс Хермандер
САД Џон Милнор
1966 СССР Москва, СССР Велика Британија Мајкл Атија
САД Пол Коен
Франција Александар Гротендик
САД Стивен Смејл
1970 Франција Ница, Франција Велика Британија Алан Бејкер
Јапонија Хејсуке Хиронака
СССР Сергеј Новиков
САД Џон Томпсон
1974 Канада Ванкувер, Канада Италија Енрико Бомбјери
САД Дејвид Мамфорд
1978 Финска Хелсинки, Финска Белгија Пјер Делињ,
САД Чарлс Феферман
СССР Григориј Маргулис
САД Даниел Квилен
1982 Полска Варшава, Полска Франција Ален Кон
САД Вилијам Тарстон
САД Шинф-Тунг Јау[8]
1986 САД Беркли, САД Велика Британија Сајмон Доналдсон
Германија Герд Фалтингс
САД Мајкл Фридман
1990 Јапонија Кјото, Јапонија СССР Владимир Дринфелд,
Нов Зеланд Вон Џонс
Јапонија Шигефуми Мори
САД Едвард Витен
1994 Швајцарија Цирих, Швајцарија Белгија Жан Бурген
Франција Пјер-Луј Лион
Франција Жан-Кристоф Јокоз
Русија Ефим Зелманов
1998 Германија Берлин, Германија Велика Британија Ричард Борчердс
Велика Британија Тимоти Гауерс
Русија Максим Концевич
САД Кертис Мекмален
2002 Кина Пекинг, Кина Франција Лорен Лафорг
Русија Владимир Воеводски
2006 Шпанија Мадрид, Шпанија Русија Андреј Окоунков
Русија Григориј Перелман (одбил)
Австралија Теренс Тао
Франција Венделин Вернер
2010 Индија Хајдерабад, Индија Израел Елон Линденштраус[9]
Виетнам-Франција Нго Бао Чау[10][11][12]
Русија Станислав Смирнов
Франција Седрик Вилани[13]
2014 Јужна Кореја Сеул, Јужна Кореја Бразил Артур Авила
Канада Манџул Баргава
Австрија Мартин Хајрер
Иран Марјам Мирзахани
2018 Бразил Рио де Жанеиро, Бразил сè уште неодржано

Поврзано[уреди]


Наводи[уреди]

  1. http://www.fields.utoronto.ca/aboutus/jcfields/fields_medal.html
  2. Наградени со Филдсов медал за 2006 г.“ (PDF). „Известувања на американското математичко друштво“ (Американско математичко друштво) 53 (9): 1037–1044. октомври 2006. http://www.ams.org/notices/200609/comm-prize-fields.pdf.  (англиски)
  3. Самотен руски математичар ја одби највисоката математичка почест“, CBC, 22 август 2006 (конс. 26 август 2006). (англиски)
  4. Математички гениј ја одби највисоката награда“, BBC, 22 август 2006 (конс. 22 август 2006). (англиски)
  5. Израелец доби „Нобелова“ награда за математика, JPost.com (англиски)
  6. Кенет Чанг. „Патешествија во далечните „полиња“ на простите броеви“, The New York Times, 12 март 2007. (англиски)
  7. „Список на добитници на Филдсовиот медал“. Меѓународна математичка унија (IMU). 8 мај 2008. http://www.mathunion.org/general/prizes/fields/prizewinners. конс. 25 март 2009.  (англиски)
  8. „Шинг-Тунг Јау“. http://en.wikipedia.org/wiki/Shing-Tung_Yau.  (англиски)
  9. Израелец ја освои најпрестижната математичка награда во светот“, 19 август 2010 (конс. 19 август 2010). (англиски)
  10. „Нго Бао Чау“. http://en.wikipedia.org/wiki/Ng%C3%B4_B%E1%BA%A3o_Ch%C3%A2u.  (англиски)
  11. „Меѓународен конгрес на математичарите“. Математичко друштво на Франција. http://smai.emath.fr/IMG/pdf_ICM-L1v3l.pdf. конс. 7 јули 2010.  (француски)
  12. Нго Бао Чау ја доби математичката награда Филдсов медал“, 19 август 2010 (конс. 19 август 2010). (виетнамски)
  13. Кипра, Бари. „Доделени Филдсови медали и други врвни математички награди“, 19 август 2010 (конс. 19 август 2010). (англиски)

Литература[уреди]

  • Monastyrsky, Michael (1998). „Modern Mathematics in the Light of the Fields Medal“. Wellesley, MA: A. K. Peters. ISBN 1568810830 
  • Tropp, Henry S. (1976). „The Origins and History of the Fields Medal“. „Historia Mathematica“ 3 (2): 167–181. doi:10.1016/0315-0860(76)90033-1 .

Надворешни врски[уреди]