Планина Апо

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Планина Апо
The Ring of Mt. Apo.jpg
Планина Апо, 2015
Највисока точка
Надм. вис. 3143 м [1][2]
Истакнатост 3143 м [1]
Ranked 98th
Заведена како
Координати 6°59′15″ СГШ 125°16′15″ ИГД /  [1]
Географија
Место Минданао
Земја Филипини
Regions
Провинција
Нас. места Давао, Дигос и Кидапаван
Матичен венец Апо–Таломо
Геологија
Старост на карпата Плиоцен[3]
Вид планина стратовулкан
Вулкански лак/појас Централен Минданајски лак
Последен избув непознато
Искачување
Прво освојување 1880 Хоакин Раџал.[4][5]
Најлесен пат Кидапаван-Магпет[6]

Планина Апо — голема фумарола, потенцијално активен стратовулкан на островот Минданао, Филипини. Со надморска височина од 2954 метри надморска височина, таа е највисока планина во Филипинскиот архипелаг и се наоѓа помеѓу Давао и провинцијата Јужен Давао во Регионот XI и провинцијата Котабато во Регионот XII. Од Давао се наоѓа на 45 километри на североисток, Дигос на 25 километри на југоисток, а Кидапаван на 20 километри (12 милји) на запад.

Првите два обиди да се стигне до врвот од планината завршиле со неуспех: оној на Хозе Ојангурен (1852) и Сенор Реал (1870). Првата евидентирана успешна експедиција ја предводел Дон Хоакин Раџал во 10 октомври 1880 година. Пред искачувањето, Раџал морал да ја обезбеди дозвола од водачот на народот Багобо, Дату Маниг. Се вели дека Дату побарал човечка жртва да се направи за да му угоди на богот Мандаранган. За среќа, Дату се согласил да се откаже од ова барање, а искачувањето започнало на 6 октомври 1880 година, пристигнувајќи пет дена подоцна. Оттогаш следеле бројни експедиции.

На 9 мај 1936 година, планината Апо била прогласена за Национален парк од страна на претседателот Мануел Л. Кезон.

Планината Апо е именувана по благородник по име Апонг, кој бил убиен додека посредувал во битката помеѓу двајца додворувачи на неговата ќерка Сарибу. Друго предложено потекло на името е од зборот Апо, кој на филипински јазик значи „господар“.

Кон крајот на март-април 2016 година, поради екстремните ефекти на Ел Нињо, на падините на планината се појавиле масовни шумски пожари предизвикувајќи туристите на планината да го запрат нивното искачување. Туризмот во регионот бил загрозен поради големата магла која ги зафатиле падините на планината.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 „Philippines Mountain Ultra-Prominence“. peaklist.org. http://www.peaklist.org/WWlists/ultras/philippines.html. посет. 19 јуни 2009 г. 
  2. (2011-04-06). "The World Factbook - Philippines". Central Intelligence Agency. Retrieved on 2011-03-14.
  3. „Tentative Lists; Mount Apo Natural Park“. архивирано од оригиналот на 11 март 2011. https://web.archive.org/web/20110311220211/http://whc.unesco.org/en/tentativelists/5485/. посет. 9 март 2016 г. 
  4. Montano, Dr. Joseph. "Voyage Aux Philippines et en Malaisie", p. 246. Labrairie Hechette, Paris, 1886.
  5. Maso, Miguel Saderra. "Volcanoes and Seismic Centers of the Philippines", p.27. Department of Commerce and Labor, 1904.
  6. (2007-10-08). "Mt. Apo/Kidapawan-Magpet Trail". Pinoy Mountaineer. Retrieved on 2011-04-23.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]