Електрицитет

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Молњата е една од најсилните појави на електрицитет во природата.

Електрицитет — збир физички појави што произлегуваат од присуството и текот на електричен набој. Предизвикува различни мошне познати ефекти, како што се молњата, статичниот електрицитет, електромагнетната индукција и протокот на електрична струја. Покрај ова, електрицитетот го овозможува создавањето и примањето на електромагнетно зрачење како што се радиобрановите.

Набојот создава електромагнетни полиња кои делуваат врз други полнежи. Електрицитетот се јавува како последица од неколку вида физички појави:

Во електротехниката, електрицитетот се применува во:

Електричните појави се предмет на изучување уште од стариот век, но до исправен теоретски увид се дошло многу подоцна (XVII и XVIII век). Но дури и тогаш електрицитетот имал многу мала применлива вредност. Оваа состојба значајно се изменила со развојот на електротехниката кон крајот на XIX век, кога електрицитетот нашол широка примена во стопанството и домот. Електрификацијата имала длабоко влијание врз индустриското производство и општеството во целина. Благодарение на многустраноста на електрицитетот, тој е практично неограничен во примената: покрај индустријата и апаратите, тој има суштинска улога во превозот, загревањето, осветлувањето, телекомуникациите и информатиката и како таков претставува столб на современото стопанство.[1]

Историја[уреди | уреди извор]

Талес од Милет, првиот шпознат истражувач на електрицитетот
Поврзано: Етимологија на електрицитетот

Долго време пред да постои знаењето за електрицитетот, луѓето биле свесни дека постојат риби кои можат да предизвикаат електричен удар. Старите египетски текстови од 2750 п.н.е овие риби ги нарекуваат „грмотевници на Нил“, и ги опишале како „заштитници“ на сите риби. Електричните риби биле подоцна повторно опишани од ancient Greek, Roman and Arabic naturalists and physicians.[2] Several ancient writers, such as Pliny the Elder and Scribonius Largus, attested to the numbing effect of electric shocks delivered by catfish and electric rays, and knew that such shocks could travel along conducting objects.[3] Patients suffering from ailments such as gout or headache were directed to touch electric fish in the hope that the powerful jolt might cure them.[4]

Електрицитетот како тема во уметноста и популарната култура[уреди | уреди извор]

Електрицитетот се јавува како тема во бројни дела од уметноста и популарната култура, како:

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Jones, D.A. (1991), "Electrical engineering: the backbone of society", Proceedings of the IEE: Science, Measurement and Technology 138 (1): 1–10, doi:10.1049/ip-a-3.1991.0001 
  2. Moller, Peter; Kramer, Bernd (December 1991), "Review: Electric Fish", BioScience (American Institute of Biological Sciences) 41 (11): 794–6 [794], JSTOR 1311732, doi:10.2307/1311732 
  3. Bullock, Theodore H. (2005), Electroreception, Springer, стр. 5–7, ISBN 0-387-23192-7 
  4. Morris, Simon C. (2003), Life's Solution: Inevitable Humans in a Lonely Universe, Cambridge University Press, стр. 182–185, ISBN 0-521-82704-3 
  5. Captain Beefheart - Electricity - YouTube (пристапено на 3.3.2016)

Надворешни врски[уреди | уреди извор]