Хуан Мануел Абрас

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Хуан Мануел Абрас
Хуан Мануел Абрас во Амстердам, 2006
Биографски податоци
Родено имеХуан Мануел Абрас Контел
Роден(а)февруари 1 1975 (1975-02-01) (47 г.)
Стокхолм, Шведска
ЖанровиКласична музика
ЗанимањаКомпозитор, диригент, музиколог, историчар
Период на активност1994–денес
ИздавачиGENUIN classics, Tradition-Naxos Japan, RMN Classical, Pretal, Harmonia Classica, etc.
Мреж. местоjuanmanuelabras.com

Хуан Мануел Абрас Контел (на шведски и полски,[1] Jan Emanuel Abras; роден на 1 февруари 1975 година) е композитор на класична музика, диригент, музиколог и историчар од Шведска. Роден во Стокхолм во семејство кое се преселувало низ светот,[2] Абрас станал космополитски уметник и научник.

Образование[уреди | уреди извор]

Хуан Мануел Абрас е роден во Стокхолм, детството го поминал во Женева и Мадрид, адолесценцијата во Буенос Аирес, Венеција и Билбао, а младоста во Виена и Краков. Неговото образование, кое вклучува два докторати и десетина академски дипломи,[3] го добил во Австрија, Германија, Италија, Полска, Шпанија и Аргентина додека живеел со своите родители, а неговиот татко бил дипломат (амбасадор) и новинар. неговата мајка е социолог и професор по пијано).[4] Како композитор, Абраш бил студент на Кшиштоф Пендерецки, Курт Швертзик и Роберто Гарсија Мориљо, тој исто така студирал со Карлхајнц Штокхаузен, Хелмут Лахенман, Волфганг Рим, Александар Муленбах, и други, и го посетувал Универзитетот за музика и изведувачки уметности во Виена, на Универзитетот Моцартеум Салцбург, Музичката академија во Краков, ИРЦАМ од Париз, Конзерваториумот на музиката Бенедето Марчело ди Венеција, учествувал на курсеви, работилници и завршил дипломски и постдипломски студии. Како диригент, Абрас бил ученик на Леополд Хагер, Ервин Асел, Гиљермо Скарабино, студирал и со Мајкл Гилен, Доминик Фанал, а го посетувал Универзитетот за музика и изведувачки уметности во Виена, „Мануел де Фаља“ Супериорен Музички Конзерваториум на Буенос Аирес, Државната опера во Берлин, итн.

Како музиколог и историчар, Абрас продолжил со докторат по музикологија (Универзитет Комплутенсе во Мадрид и Универзитетот во Ваљадолид), докторат по музика (Папски католички универзитет во Аргентина) магистер по шпанска музика (Универзитет во Саламанка и Универзитетот во Ваљадолид). Има лиценца и диплома по историја (Универзидад дел Салвадор од Буенос Аирес, прв циклус завршен на Универзитетот во Деусто) и бројни семинарии и курсеви. Како пијанист, Абрас ги започнал студиите со својата мајка, ги продолжил со Џовани Умберто Бател, Луис Фернандо Барандијаран, Ана Литовски-Грунвалд, Елизабет Фиока, завршувајќи ги студиите додека студирал и виолина, кларинет и чембало.

Кариера и награди[уреди | уреди извор]

Музичката критика во Франција има посочено дека Хуан Мануел Абрас е еден од европските композитори кои „претставуваат добар дел од Европа на новата музика“[5] и, во исто време, музичката критика во Буенос Аирес го смета за „вистински претставник на аргентинската музика“.[6] Во Германија, оригиналните класици го истакнаа „интензитетот без здив на Хуан Мануел Абрас“[7] и во рамките на француското музиколошко поле е наведено дека „различност има и во неговиот музички јазик“.[8] Шпанското академско поле донесе одлука дека музиката на Абрас е „космополитска и повеќеслојна, во потрага по рамнотежа помеѓу емоциите и разумот, дијалог помеѓу минатото и иднината, тежнеејќи кон Апсолутот“.[9] Според музичката критика во Финска, за време на финската премиера на неговата музичка композиција Песната на Ана О., Абрас „го одведе слушателот во свет на ритмичка пулсирачка фантазија, сличен на опседнат замок“.[10] Според полската музичка критика, во неговото музичко дело Chacarera beatboxera, „Абрас се обедини во целина елементи преземени од етничката музика, античките популарни мелодии и новата музика, создавајќи танцувачки виор донекаде како транс, полн со сончева радост и забава“.[11] Во Соединети Американски Држави, печатот го истакна „мајсторството на композиторот [...] и како вешт оркестратор“,[12] а во културната сфера на Буенос Аирес е наведено дека „неговата енциклопедиска културата му овозможи да артикулира космополитски хоризонт“.[13]

Хуан Мануел Абрас има создадено стотина музички композиции (за симфониски/камерен оркестар/ансамбл и/или хор со/без солисти, соло инструмент, електроакустични звуци итн.), кои се изведени на десетина меѓународни фестивали, во Холандија, Франција, Полска, Финска, Унгарија, Италија, Мексико, итн.

Во текот на својата кариера, Хуан Мануел Абраш има освоено бројни награди и стипендии.

Професионални и наставни позиции[уреди | уреди извор]

Хуан Мануел Абрас има работено како композитор во резиденцијата, како и гостин композитор и нарачан композитор, во рамките на активностите што ги одржуваат: 51. Варшавски есенски меѓународен фестивал на современа музика (2008), Ансамбл Алеф - 4-ти меѓународен форум за млади композитори (Програма „ Култура 2000 “ на Европската Унија; Париз, 2006 година), Фундачја Аргентинска (Варшава, 2006), XIII лабораторија за современа музика (Варшава, 2006), Меѓународен форум за култура и бизнис (Дрезден, 2003) итн. Член на Австриското друштво на композитори (ÖKB), Шпанското музиколошко друштво (SEdeM), Мусимаген и SADAIC. Абрас е назначен[14] како главен диригент, помошник-диригент и уметнички директор на неколку аргентински оркестри (вклучувајќи го и Иберо-американскиот камерен оркестар на Националната академија за ликовни уметности и Куќниот [симфониски] оркестар на провинцијата Тукуман), учествувајќи во ширењето на аргентинската музика и иберо-американската музика како композитор, диригент, пијанист и организатор на концертни серии, исто така работи како аранжер, оркестратор, музички гравер, подготвувач на партитури и музички препишувач . Во Аргентина, Хуан Мануел Абрас работел и како професор на Националниот универзитет Ланус во провинцијата Буенос Аирес (предавајќи музички техники и камерна музика од 20 век), како професор на Врховниот музички конзерваториум Астор Пјацола на градот Буенос Аирес (настава Музичка анализа, Музичка стилистика и инструментална практика) и како поканет член (истражувач)[15] на Институтот за музиколошки истражувања Карлос Вега - UCA (препишување и истражување[16] латино-американски ракописи на ренесансната музика и барокната музика).

Дискографија[уреди | уреди извор]

  • 2018: „Chacarera endbussyada“. Наталија Гонзалес Фигуероа, пијано. Татковина: Музика за пијано од Аргентина, кн. 1 (Буенос Аирес, Аргентина)
  • 2017: „Un réquiem lorquiano“. Хуан Мануел Абрас, саундтрак. Electroacoustic & Beyond Vol. 2 . RMN Classical, CLS170901 (Лондон, Обединето Кралство)
  • 2017: „Perpetuum tanguile“ и „Пустиникот“ (ревидирана верзија). Тешки . Едуа Задори, виолина. GENUIN класици, GEN17473 (Лајпциг, Германија)
  • 2016: „Ситва Рајми“. Bavel - Obras Corales Contemporáneas . Ансамбл Камара XXI / Мигел Пеше (Буенос Аирес, Аргентина)
  • 2008: „Chacarera beatboxera“. Звучна хроника на Варшава есен 2008 бр. 5 . Работа нарачана од 51. Меѓународен фестивал на современа музика „Варшавска есен“. Patryk 'TikTak' Matela, човечки битбокс / Kwartludium Ansemble. Полски музички информативен центар, POLMIC 045 (Варшава, Полска)
  • 2007: „Чакарера се среќава со Пуна“. Обрас за виолина соло од композитори Argentinos Vol. II . Алехандро Драго, виолина. Традиција- Наксос Јапонија, TR070427 (Буенос Аирес, Аргентина)
  • 2007: „Естеланго“. Los compositores académicos argentinos y el Tango II . Естела Телерман, пијано / Гилермо Каро, пијано. Претал, PRCD 138 (Буенос Аирес, Аргентина)
  • 2006: „Песната на Ана О.“. 4e Forum International des Jeunes Compositeurs - Oeuvres sélectionnées . Дело избрано од Ансамблот Алеф - 4. Меѓународен форум за млади композитори (Програма „Култура 2000“ на Европската Унија). Ансамбл Алеф. Ансамбл Aleph-Cdmc (Париз, Франција)
  • 2006: „Ricecare“. Аргентина - Música de Cámara Vol. 1 . Сон Јун Хва, флејта / Виктор Есфарелес, кларинет / Самули Туомикоски, виолина / Пејман Мемарзадех, виолончело. Asociación Argentina de Compositores, AAC-2705 (Буенос Аирес, Аргентина)
  • 2002: „Хармонија Алфа и Омега“ (Текст од Ото Виченци). Harmonie heute? ! Марика Отиш, сопран / Лоренчо Сезар Финати, пијано. Harmonia Classica Records, HCR 022 (Виена, Австрија)

Наводи[уреди | уреди извор]

 

  1. Organizacja Monarchistów Polskich (2017). "Polaków portret własny" dziś / konferencja "Powrót Czapskiego". Organizacja Monarchistów Polskich. Wrocław. Архивирано од изворникот на 8 December 2020. Посетено на 13 January 2020.
  2. Wilkinson, Malan. 'Juan Manuel [Abras].' Pianists From the Inside. United Kingdom: 02/22/2013
  3. Грешка во наводот: Погрешна ознака <ref>; нема зададено текст за наводите по име official.
  4. 03/10/2011: 'Me decepcionó no ver más óperas argentinas en el Bicentenario.' Diálogo con Juan Manuel Abras, uno de los compositores nacionales jóvenes más destacados de hoy.' (By Margarita Pollini). Ámbito Financiero (Argentina)
  5. SM/Qobuz (2017). „Heavy. Compositeurs Divers par Edua Amarilla Zádory“. Qobuz. Pantin. Архивирано од изворникот на 4 June 2018. Посетено на 4 June 2018.
  6. Coda, Héctor (11 May 2003). „Juan Manuel Abras y un estreno en Viena“. La Nación. Buenos Aires.
  7. „Heavy. Édua Zádoy, Violin“. Genuin classics. Архивирано од изворникот на 5 June 2018. Посетено на 5 June 2018.
  8. Solomos, Makis (2006). Centre de documentation de la musique contemporaine (Cdmc); Ensemble Aleph (уред.). „The union of opposites. Interview with Juan Manuel Abras“. Carnet de Bord. The Logbook. Ensemble Aleph - CDMC. 4e Forum International des Jeunes Compositeurs. 4th International Forum for Young Composers. París.
  9. Iturrioz Petralanda, Nekane (2018). Repertorio para acordeón en Navarra (1988-2017). Pamplona: Conservatorio Superior de Música de Navarra. CSMN.
  10. Kvist, Wilhelm (6 July 2007). „Är det tillräckligt irriterande?“. Hufvudstadsbladet. Helsinki.
  11. Bolesławska-Lewandowska, Beata (23 November 2008). „'O 'Warszawskiej Jesieni' (część II).' Dwutygodnik Ruch Muzyczny, rok LII, nr 24“. Warsaw.
  12. Hudson, Jeff (10 October 2013). „Baldini to conduct Camellia Symphony Orchestra's season opener on Saturday“. The Davis Enterprise. Davis.
  13. Goldzycher, Alejandro (2014). „Juan Manuel Abras“. Usina del Arte. Ciclo de Música de Cámara. Sábado 30 de Agosto, 21h - Sala de Cámara. Édua Zádory. Recital de violín [Printed concert program]. Buenos Aires.
  14. 08/30/2000: 'Otra orquesta en crisis.' Clarín (Argentina); 08/23/2000: 'La lección de un gran director de orquesta.' Clarín (Argentina); 06/26/2000: 'Ibero-American Chamber Orchestra. The other side of classical music.' Buenos Aires Herald (Argentina)
  15. 'Archivos e Investigaciones'. UCA Pontificia Universidad Católica Argentina - Instituto Carlos Vega. Buenos Aires: 2013
  16. Ibid. Some recent (2012) research projects include Los villancicos para la fiesta de Corpus Christi en el Cusco virreinal. Seminario de San Antonio Abad de Cusco (Research director: Diana Fernández Calvo; Main researchers: Rosana Gardes de Fernández, Juan Manuel Abras, Julián Mosca, María de las Mercedes Rodríguez and Nilda Vineis).

Надворешни врски[уреди | уреди извор]