Систинска капела

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Sistina-interno.jpg
Систинска капела
Основни податоци
Место Ватикан
Координати 41°54′11″ СГШ 12°27′16″ ИГД / 
Припадност Римокатоличка црква
Округ Римокатоличка епископија
Осветен 15 август 1483
Водство папа
Мреж. место mv.vatican.va
Архитектонски опис
Архитект(и) Бацио Понтели, Џовани де Долчи.[1]
Архитектонски тип црква
Поставен темел 1473[1]
Завршен 1481[1]
Особености
Должина 40.9 metres (134 ft)
Ширина (кораб) 13.4 metres (44 ft)
Висина (макс.) 20.7 metres (68 ft)
Службен назив: Ватикан
Тип Cultural
Услови i, ii, iv, vi
Прогласен 1984[2]
Број 286
State Party Flag of the Vatican City.svg Света столица
Регион Европа и Северна Америка
„Страшниот суд“ од Микеланџело.

Систинската капела (италијански: Cappella Sistina) — најпозната капела во апостолската палата, официјалната резиденција на папата во Ватикан. Нејзината слава доаѓа пред сѐ од внатрешната декорација со фрески од Микеланџело, Рафаел, Бернини и Ботичели, како и од фактот што во неа се одржуваат конклавите - кардиналски собори за избор на нов папа. Капелата го носи името според папата Сикст IV кој ја реставрирал „Големата капела“, како што претходно се нарекувала, помеѓу 1477 и 1480 година. Kапелата ја осветил Сикст IV на 15 август 1483 и ја посветил на Успението на Пресвета Богородица.[3]

Денес Систинската капела е дел од разгледувањето на Ватиканските музеи и може да се посети кога во неа не се одржуваат служби.

Фрески[уреди | уреди извор]

Sидовите биле фрескоживописани од неколку уметници уште пред осветувањето: Пјетро Перуџино, Сандро Ботичели и Доменико Гирландаио помеѓу 1482 и 1483 година.

Потоа, помеѓу 1508 и 1512, под спонзорство на папата Јулиј II, Микеланџело насликал 1.100м² фрески на таванот на капелата. Микеланџело го презирал овој проект, и сметал дека служи само за да се задоволи грандоманијата на папата. Сепак, денес се смета дека таванот на Систинската капела е круна на неговата уметност.

Микеланџело повторно бил ангажиран од папата Климент VII во 1534 - 1541 за да го наслика олтарниот ѕид на капелата. Тој таму го насликал „Страшниот суд“, дело кое своевремено, па и денес, предизвикува контроверзи поради видните луѓе кои уметникот ги сместил во пеколот, како и поради голотијата на фигурите непримерена за христијанскиот морал.[4] Тоа е импозантно и драматично уметничко дело, го зафаќа целиот олтарен ѕид на капелата, со димензии од околу 13,7 х 12 метри. Микеланџело го оставил и својот автопортрет на сликата, во ликот на Св. Вартоломеј кој ја носи својата одрана кожа. (Според преданието, Св. Апостол Вартоломеј бил измачуван заради верата, жив одран и распнат на крст. )

Фреските во капелата биле целосно реставрирани во периодот 1984 - 1994 година, по што на виделина излегле со сиот свој сјај и живост на боите.

Галерија[уреди | уреди извор]


Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ekelund, Hébert & Tollison 2006, стр. 313
  2. Vatican City, Whc.unesco.org, конс. 9 August 2011 
  3. Monfasani, John. "A Description of the Sistine Chapel under Pope Sixtus IV". Artibus et Historiae, Volume 4, no. 7, 1983. 9-18.
  4. Vasari, Giorgio & Bull, George & Anthony, George. Lives of the artists. Penguin Classics, August 27, 1987. 379. ISBN 0-14-044500-5

Надворешни врски[уреди | уреди извор]