Зафир Хаџиманов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Роден 25 декември 1943
Кавадарци, Македонија
Националност Македонец
Занимање пејач и композитор
Сопружник Сенка Велетанлиќ
Татко
Родители Васил Хаџиманов
Деца Васил Хаџиманов

Зафир Хаџиманов (Кавадарци, 25 декември 1943) е македонски пејач, композитор и поет.

Биографија[уреди | уреди извор]

По таткова линија, Зафир Хаџиманов потекнува од Кавадарци, додека по мајчина линија е скопјанец. Неговиот татко, Васил Хаџиманов, бил првиот во семејството кој започнал да се занимава со музика уште од неговите средношколски денови во Велес. Подоцна, тој се запишал на фармацевтски факултет во Белград, но го напуштил и се запишал на Вишата педагошка школа во Скопје, отсек музика, по што својот животен век го посветил на фолклористиката. Зад себе, Васил Хаџиманов оставил над 5.000 записи од македонски изворни песни.

Зафир Хаџиманов дипломирал на Факултететот за драмски уметности во Белград, во 1967 година. Тој речиси целиот животен век го поминал во Белград, во брак со една од најпознатите југословенски пејачки Сенка Велетанлиќ - Хаџиманов, со која го имаат синот Васил Хаџиманов, познат џез-музичар.[1]

Творештво[уреди | уреди извор]

Зафир Хаџиманов е автор е на стихозбирките „Шансони на хартија“, „Азил“, „Народен пејач“, „Пес-Пејачка“ и „Брат“, објавени на македонски и на српски јазик. Исто така, тој играл главни улоги во неколку филмови, како, на пример, „Македонска крвава свадба“.

Зафир Хаџиманов е носител на повеќе награди и признанија на фестивали за поезија и музика, меѓу кои на Струшките вечери на поезијата, во 1975 година и на Интернационалниот фестивал на шансони во Загреб, во 2003 година.

Од бројните песни што ги испеал, најпознати се: „Како Вардар“, „Љуби ме и главата горе“, Од љубов не се бега“ итн. По повод 55 години од неговото музичко творештво, на 28 ноември 2014 година бил промовиран неговиот компилациски албум со 19 песни, којшто во тираж од 10.000 примероци, на 3 декември бил дистрибуиран како подарок, во склоп на списанието „Теа модерна“. Проектот бил поддржан од Министерството за култура на Македонија, а издавач на албумот била продукциската куќа „Пасворд“.[2]

Во 2007 година, Зафир Хаџиманов бил промовиран во почесен амбасадор на културата на Македонија во Србија.[3]

Фестивали[уреди | уреди извор]

  • 1965. Загреб - Човјек као ја
  • 1966. Опатија - Тамара
  • 1966. Сплит - Вражја Маре, друга награда публике
  • 1966. Сплит - Трешња (со триото "Јека")
  • 1967. Сплит - Риђе косе
  • 1967. Сплит - До виђења у јесен (со Сенка Велетанлиќ)
  • 1969. Опатија - Био је мај
  • 1970. Загреб - Мари, Мари, Мари
  • 1971. Скопје - Панаѓур
  • 1972. Скопје - Како Вардар
  • 1973. Опатија - Украшћу те
  • 1973. Београдско пролеће - Циганске очи
  • 1973. Скопје - Зошто, награда "Сребрни мост"
  • 1973. Загреб - Има - нема
  • 1974. Опатија - Хајде да се играмо мала (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1974. Скопје - Туѓа си
  • 1975. Београдско пролеће - Од сунца до сна
  • 1976. Београдско пролеће - Спавај (со Владо и Бајко, и ансамблот Лоле)
  • 1976. Сплит - Узалудна серенада
  • 1976. Југословенски фестивал револуционарне и родољубиве пјесме - Црвена је крвца
  • 1978. Београдско пролеће - Плави жакет
  • 1978. Скопје - Љубов неверна, победничка песна
  • 1979. Опатија - Девојка воћка незнана (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1980. Опатија - Марица
  • 1980. Београдско пролеће - Свирај свирче док зора не сване (со Тамбурица 5)
  • 1981. Загреб - Голубице, победничка песна (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1982. Београдско пролеће - Београд, стари бекрија (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1982. Загреб - Се само сјети
  • 1984. Опатија - Песма људе воли (со Сенка и Бисера Велетанлиќ)
  • 1985. Загреб - Треба нам лове (со Владимир Савчиќ Чобија)
  • 1986. Београдско пролеће - Докле тако Соња, прва награда
  • 1986. Макфест - Пуста била
  • 1986. Нишка јесен - Ромска песма, апсолутен победник
  • 1989. Валандово - Од љубов се не бега, победник
  • 1990. Макфест - Јануарска ноќ
  • 1991. Београдско пролеће - Јани Баћи, награда за интерпретација
  • 1993. Београдско пролеће - Свирај мој маестро

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Семејство Хаџиманови
  2. Андријана Андова, „Да не ја сретнев мојата Сенка, ќе бев поинаков човек“, Антена, број 857, 28.11.2014, стр. 4-5
  3. „Зафир Хаџиманов амбасадор на културата во Белград“

Надворешни врски[уреди | уреди извор]