Зафир Хаџиманов

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Зафир Хаџиманов
Zafir Hadzhimanov.jpg
Роден 25 декември 1943
Кавадарци, Македонија
Починал 27 март 2021
Белград, Србија
Националност Македонец
Занимање пејач, актер и композитор
Сопружник Сенка Велетанлиќ
Татко
Родители Васил Хаџиманов
Деца Васил Хаџиманов

Зафир Хаџиманов (Кавадарци, 25 декември 1943 - Белград, 27 март 2021) — македонски пејач, композитор, глумец и поет.

Животопис[уреди | уреди извор]

По таткова линија, Зафир Хаџиманов потекнува од Кавадарци, додека по мајчина линија е скопјанец. Неговиот татко, Васил Хаџиманов, бил првиот во семејството кој започнал да се занимава со музика уште од неговите средношколски денови во Велес. Подоцна, тој се запишал на фармацевтски факултет во Белград, но го напуштил и се запишал на Вишата педагошка школа во Скопје, отсек музика, по што својот животен век го посветил на фолклористиката. Зад себе, Васил Хаџиманов оставил над 5.000 записи од македонски изворни песни.

Зафир Хаџиманов дипломирал на Факултететот за драмски уметности во Белград, во 1967 година. Тој речиси целиот животен век го поминал во Белград, во брак со една од најпознатите југословенски пејачки Сенка Велетанлиќ - Хаџиманов, со која го имале синот Васил Хаџиманов, познат џез-музичар.[1]

Во 1991 година, Хаџиманов бил еден од оснивачите на друштвото за македонско-српското пријателство „Шар Планина“ и на здружението на Македонците во Белград, „Македониум“.[2] Поради неговите заслуги за промоцијата на македонската култура во Србија, во 2007 година, тој бил промовиран во почесен амбасадор на културата на Македонија во Србија.[3]

Кога навлегол во осмата деценија од животот, Хаџиманов се соочил со бројни здравствени проблеми: најпрвин, по зивршената хируршка интервенција, го загубил видот на едното око; потоа преживеал срцев удар; а исто така боледувал и од дијабетес. Зафир Хаџиманов починал на 27 март 2021 во Белград, како последица на инфекцијата со вирусот КОВИД-19.[4]

Филмофрафија[уреди | уреди извор]

Година Филм Улога
1964 Ова е мој град ТВ-филм
1967 Нож ТВ-филм Александар
1967 Замислите ТВ-серија
1967 У сустер зелјама ТВ-филм Зафир
1967 Македонска крвава свадба ТВ-филм Спасе
1968 Букет сансона ТВ-филм
1969 Нешто темно и тесно ТВ-филм
1969 Време без војна ТВ-филм
1971 Македонскиот дел од пеколот ТВ-филм
1972 Нигијенска навика Војникот ТВ-филм
1973 Луди речник ТВ-филм
1973 Операција 30 зборови ТВ-филм
1978 Нај убави години ТВ-филм
1980 Музучки топоган ТВ-филм
1981 Црвениот коњ ТВ-филм
1993 Македонска сага ТВ-филм Поп Томанија
2012 Кога ќе осамне денот ТВ-филм Марко Поповиќ
2016 Ослободување на Скопје ТВ-филм
2018 Династијата на раѓањето на царството ТВ-филм Цар Теодор

Творештво[уреди | уреди извор]

Поезија[уреди | уреди извор]

Зафир Хаџиманов е автор е на две прозни книги и на шест стихозбирки: „Шансони на хартија“, „Азил“, „Народен пејач“, „Пес-Пејачка“ и „Брат“, објавени на македонски и на српски јазик. Во 1975 година, тој освоил награда на Струшките вечери на поезијата.[2]

Музика[уреди | уреди извор]

Од бројните песни што ги испеал Зафир Хаџиманов, најпознати се: „Како Вардар“, „Љуби ме и главата горе“, Од љубов не се бега“ итн. Во 1965 година го освоил првото место на познатиот Опатиски фестивал, со песната „Зошто доаќаш само со дожд“. Публиката во Белград особено го памети по улогата на Жан Валжан во мјузиклот „Клетници“ во режија на Небојша Брадиќ, кој бил поставен на сцената на „Мадленианум“. Исто така, тој е автор на две музички книги за деца. Во 2003 година, тој освоил награда на Интернационалниот фестивал на шансони во Загреб.[2]

По повод 55 години од неговото музичко творештво, на 28 ноември 2014 година бил промовиран неговиот компилациски албум со 19 песни, којшто во тираж од 10.000 примероци, на 3 декември бил дистрибуиран како подарок, во склоп на списанието „Теа модерна“. Проектот бил поддржан од Министерството за култура на Македонија, а издавач на албумот била продукциската куќа „Пасворд“.[5]

Настапи на музички фестивали[уреди | уреди извор]

  • 1965. Загреб - Човјек као ја
  • 1966. Опатија - Тамара
  • 1966. Сплит - Вражја Маре, друга награда публике
  • 1966. Сплит - Трешња (со триото "Јека")
  • 1967. Сплит - Риђе косе
  • 1967. Сплит - До виђења у јесен (со Сенка Велетанлиќ)
  • 1969. Опатија - Био је мај
  • 1970. Загреб - Мари, Мари, Мари
  • 1971. Скопје - Панаѓур
  • 1972. Скопје - Како Вардар
  • 1973. Опатија - Украшћу те
  • 1973. Београдско пролеће - Циганске очи
  • 1973. Скопје - Зошто, награда "Сребрни мост"
  • 1973. Загреб - Има - нема
  • 1974. Опатија - Хајде да се играмо мала (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1974. Скопје - Туѓа си
  • 1975. Београдско пролеће - Од сунца до сна
  • 1976. Београдско пролеће - Спавај (со Владо и Бајко, и ансамблот Лоле)
  • 1976. Сплит - Узалудна серенада
  • 1976. Југословенски фестивал револуционарне и родољубиве пјесме - Црвена је крвца
  • 1978. Београдско пролеће - Плави жакет
  • 1978. Скопје - Љубов неверна, победничка песна
  • 1979. Опатија - Девојка воћка незнана (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1980. Опатија - Марица
  • 1980. Београдско пролеће - Свирај свирче док зора не сване (со Тамбурица 5)
  • 1981. Загреб - Голубице, победничка песна (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1982. Београдско пролеће - Београд, стари бекрија (дует со Сенка Велетанлиќ)
  • 1982. Загреб - Се само сјети
  • 1984. Опатија - Песма људе воли (со Сенка и Бисера Велетанлиќ)
  • 1985. Загреб - Треба нам лове (со Владимир Савчиќ Чобија)
  • 1986. Београдско пролеће - Докле тако Соња, прва награда
  • 1986. Макфест - Пуста била
  • 1986. Нишка јесен - Ромска песма, апсолутен победник
  • 1989. Валандово - Од љубов се не бега, победник
  • 1990. Макфест - Јануарска ноќ
  • 1991. Београдско пролеће - Јани Баћи, награда за интерпретација
  • 1993. Београдско пролеће - Свирај мој маестро

Филм[уреди | уреди извор]

Хаџиманов ја започнал филмската кариера уште како студент по глума. Тој ги играл главните улоги во филмовите „Нож“ на Жика Митровиќ и „Македонска крвава свадба“ на Трајче Попов.[2]

Награди[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Семејство Хаџиманови“. Архивирано од изворникот на 2010-03-05. Посетено на 2010-01-09.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Опсервер, „Почина Зафир Хаџиманов, македонски амбасадор на културата во Србија“ (пристапено на 1 април 2021)
  3. „Зафир Хаџиманов амбасадор на културата во Белград“
  4. Опсервер, „Почина Зафир Хаџиманов, македонски амбасадор на културата во Србија“ (пристапено на 27 март 2021)
  5. Андријана Андова, „Да не ја сретнев мојата Сенка, ќе бев поинаков човек“, Антена, број 857, 28.11.2014, стр. 4-5
  6. „Орден за заслуги за Стефановски, Хаџиманов, Несими и Мукаетов“. Дојче Веле. 23 јули 2021. Посетено на 24 јули 2021.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]